Van balkon naar boerderij

Roze geranium

Lente. Heerlijk wanneer de zon schijnt en ik op mijn balkon(s) met koffie aan een tafeltje kan zitten. Wanneer gezaaide plantjes opkomen en de favoriete roze geraniums al vóór het verpotten weer bloeien, de mooie lieverdjes. Je ziet mij niet snel gelukkiger. Dacht ik.

De Boerderij

Tot ik door vrienden werd uitgenodigd om weer eens mee naar De Boerderij te gaan: een gezellig pand met twee honden, een paar paarden, een ruime kas en een grote lap grond.

De Boerderij

Ik zou hier best willen wonen. Met een mooie moestuin en leuke kippen. Met een droogmolen vol wapperend wasgoed naast de kersenboom en met roze rubberen laarzen. Ja, ik zou hier wel aarden. Met een stuk of vijf katten en een fobie voor muizen. Met alle geurige, vers geplukte kruiden. Met talrijke boeken en weinig tv. Met zwart omrande nagels. En behalve koffie, eeuwige kopjes brandnetelthee.

Brandnetelthee

(Wordt vervolgd)

Links

Achter de geraniums

Mini-kas met Moestuintjes van Albert Heijn

Ik ben gisteren pas begonnen met het zaad van Albert Heijn. Nou ja, niet van Albert zelf, maar van de Moestuintjes natuurlijk. Het warme weer laat ook nog even op zich wachten, dus misschien is het nog niet te laat.

Omdat ik geen zin heb om wortels te kweken, – ik moet daarbij altijd denken aan de wortelvlieg – besloot ik de overgebleven kartonnen bakjes te gebruiken voor een experiment met zaadjes van een ouderwetse geranium.

Roze geluk

Twee jaar geleden kocht ik namelijk in een gezellig plantenwinkeltje voor een habbekrats drie roze geraniums. Twee voor mijn balkon en eentje voor een leuke buurvrouw. Burgerlijk of niet, het voelde best hip. Wat waren ze vrolijk en wat bloeiden ze lang!

Roze geranium

Vorig jaar probeerde ik na de winterrust een stek te maken van een bladsteel. Dat leverde tot mijn verbazing snel een nieuwe kleurrijke plant op.

Bladstek roze geranium

Aan het eind van het seizoen bespeurde ik scheuten waarvan ik dacht dat er zaad in gevormd werd, maar dat wist ik niet zeker. Hop, in een envelop met die dingen, ik zou het in 2018 wel zien. Misschien kon ik zelfs alle geïnteresseerde buurtbewoners die zich gemeld hadden, 50+ of niet (qua leeftijd, niet qua aantal), wel van wat roze geluk voorzien.

Mary Poppins

En inderdaad, tussen de gedroogde plantendelen zaten verrassend veel zaadjes met witte pluimpjes eraan. Een beetje het Mary Poppins paraplu-idee zoals ook bij paardenbloemzaad: gone with the wind. Wat zit de natuur toch knap in elkaar en wat is het toch leuk om dat als eeuwige newbie steeds weer te ontdekken.

Moestuintjes Albert Heijn en roze geranium

Zo’n fleurige geranium of geneeskrachtige paardenbloem wordt door de wind alleen nooit richting mijn balkon geblazen. Sterker nog: de simpele, niet uit te roeien en door mij gewilde pluizenbol wil helemaal niet groeien bij mij.
Misschien omdat mij op ander gebied al genoeg leuks komt aangewaaid.

Links

Moestuintjes van AH

Moestuintjes van AH

Leuk, ze zijn er weer. Ik kreeg een stapel Moestuintjes van mijn visite. Blij als een kind, ik. Tot ik ze later ging bekijken en me ineens afvroeg hoe het ook alweer zat met de herkomst van de zaden.
In 2015 was er al een uitgebreide discussie op diverse fora en op Twitter en Facebook. Kwamen die zaadjes niet van het machtige bedrijf Monsanto? Waren ze genetisch gemodificeerd?

Jelle Brandt Corstius

Zo vroeg Jelle Brandt Corstius destijds op Twitter of iemand een goede bron had met betrekking tot het gerucht. Er kwam geen antwoord op de vraag welke leverancier de zaadjes leverde, maar Albert Heijn reageerde dat ze in ieder geval niet genetisch gemodificeerd waren. En ook niet biologisch.
Nu, drie jaar verder, weten we niet veel meer. Had ik me niet voorgenomen alleen biologisch zaad te gebruiken op mijn balkon? Ik twijfel. De cherrytomaatjes lonken. Evenals de zonnebloemen.

Leert de ervaring trouwens niet dat de opgekomen plantjes überhaupt geen enkel jaar mijn balkon gehaald hebben? Ah, geen zorgen dus. Dan kan ik ze gewoon gaan zaaien.

Links

Lonken naar de lente

Kippen en krokusjes

Waar gisteren de sneeuw het ontluikende paars in het park nog bedekte,  is de temperatuur vandaag ineens een stuk aangenamer, schijnt op dit moment de zon en ontwaakt een hoopvol lentegevoel.

Groen geluk

Ik heb zin om ramen te zemen en zaadjes te zaaien! En laat ik net als vorig jaar weer eens zo’n zoete aardappel op water zetten om daar straks de grappige uitlopers met hartvormige bladeren van op het balkon te planten.

Zoete Aardappel

Ja, ja, ja, maart roert zijn staart en april doet wat hij wil; ik weet het. Maar het kan allemaal nog lekker binnenshuis. Voor koude weken en minder mooie dagen zijn er genoeg leuke groenprojectjes.

Erwtenkiemen

Wat te denken van kiemen kweken? In het Engels veel leuker sprouts en shoots genoemd. Vergeet even de eeuwige alfalfa of tuinkers en ga ook eens voor de erwt. Brits journalist en tuinspecialist Alys Fowler heeft mij alweer enthousiast gemaakt.
Gezellig, of niet?

Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van Bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om deze boeken zelf op te zoeken!)

Het balkonleven (deel 1)

Korianderzaad

Wat heb ik vorig jaar genoten van mijn twee balkons! Ik probeer de hoeveelheid groenten, bloemen en kruiden beperkt te houden, maar elk jaar is het toch weer een spontaan en enthousiast proces.
Biologische basilicum en koriander uit de supermarkt haalde ik uit hun potjes en splitste ze in meerdere planten. Van de basilicum hield ik aan het eind van het seizoen genoeg blaadjes over om te drogen en bij de koriander bewonderde ik de magische witte bloempjes en het smakelijke, nieuwe zaad. Mooie, witte bloemen had ik trouwens ook aan een vrolijke boekweitplant die veel bijen aantrok. De boekweitzaadjes waren onderdeel van mijn biologische maaltijdbox en het leek me leuk om ze niet allemaal op te eten, maar er bij wijze van experiment ook een paar te zaaien. Dat bleek voor herhaling vatbaar!

Bescheiden oogst

Zoete aardappel

De zoete aardappel bleek een dankbare hangplant met zijn mooie, hartvormige blaadjes en langzaam groeiende, verborgen schatten in de aarde.
Eigenlijk weet ik verder nog steeds niet veel van (moes)tuinieren en ik doe maar wat. Dat is wat mij betreft het leukst en die les had ik blijkbaar jaren geleden al geleerd.
Bij het opruimen van een kamertje kwam ik namelijk een oud exemplaar van het tijdschrift Groei&Bloei tegen waarin tot mijn plezier een lezerscolumn van mij geplaatst was. Destijds gaf ik al toe dat ik geen groene vingers heb. In de column genoemde buurman,  Erik, is mijn voormalig geliefde en nog steeds mijn allerbeste vriend. Hij heeft inmiddels zelf een wilde bostuin gecreëerd en heeft de touwtjes in handen. Daarom houd ik het tegenwoordig bij mijn balkons.

Hoewel… een glazen bol toont wazige toekomstbeelden over mogelijk tuinieren op een boerderij. Iets met een goede vriendin die bruist van de leuke ideeën. Dat is nog eens een avontuur! Op naar de lente dan maar!

Lezerscolumn

Link