Daily Walk – Ontspanning

Wat een heerlijke dag gisteren. Door de warmte leek iedereen zijn kans te grijpen om het even wat rustiger aan te doen. Zo hadden we in het park overdag de gezellige groepjes, de lui liggende boeklezer en de eenzame overdenker.

Park - De Boeklezer en De Denker

’s Avonds was het park de locatie voor verboden barbecues en hangmatje, boompje, beestje.

Huisje, boompje, beestje

En ik, ik had ineens een hernieuwde drijfveer voor mijn toch al fijne wandelingetjes.

Plezier met Pokémon Go

Al een week of twee zag ik weer veel onbekende jongeren op hun telefoon staren in ons kleine straatje, hangend op hun fiets of half leunend op een skateboard. ‘Pokémon, zeker?’ vroeg ik terwijl mijn hart een sprongetje maakte. Ik had gelijk. Blijkbaar was er in onze buurt opnieuw een virtuele stop waar iets voor het spel te halen viel.

Enthousiast dacht ik terug aan twee jaar geleden toen ik ook deelnam aan de hype. Tot dan kende ik die rare Pokémons niet echt; het had me in mijn jongere jaren nooit geboeid. Maar het is nooit te laat en zo kreeg de game me in 2016 te pakken. Ik koester alsnog kinderlijk fijne herinneringen aan die mooie zomer waarin ik veel op pad ging en ook een paar heerlijke avonden op een bankje in het park doorbracht met voormalig stiefzoon Sem.

165 Kilometer beestjes vangen

Toch eens op mijn iPhone kijken, dacht ik gisteravond, zoekend naar de app. Hij bleek er nog op te staan en ik zag een jonger, digitaal alter ego met lievelingsbeestje Eevee op de schouder. Ga je mee, Eevee, zei ik overdreven articulerend tegen het scherm dat niet antwoordde. (*Slaat nog net niet op de bovenbenen*) Gaat ie mee? Ja? Gaat ie mee? 

Ik snuffelde in het menu en herinnerde me een van de leukste opties: door in het echte leven afstanden te lopen kon en kun je eieren uitbroeden, met al dan niet zeldzame monstertjes tot gevolg. Verbaasd zag ik dat de kilometerteller destijds op 165,5 was blijven staan. Wow. En tegen de losers die me toen voor gek verklaarden: spelenderwijs, ja! Nog één goede zomer en ik doe mijn avatar atletisch eer aan.

Pokémon Go

Óp naar level 22! Kijk toch eens wat ik onderweg zoal tegenkom. Zie toch eens hoe lief:

Pokémon Go

Kippig koekeloeren

Het valt alleen niet mee, dat getuur op het kleine telefoonscherm. Ik vertik het om mijn leesbril mee te nemen, ik ben daar gek. Op het puntje van mijn neus zeker, om nog een beetje te zien waar ik loop en enigszins veilig rond te hobbelen. De telefoon trilt wel als Eevee en mijn alter ego iets vinden en dan tik, mep en schuif ik gewoon in het wilde weg op dat mobieltje. Zo vang en verzamel ik een vredelievend leger bij elkaar, toch weer helemaal in de ban en onder de indruk. Afgelopen nacht heb ik zelfs over Eevee gedroomd, op dit moment mijn enige Pokémonvriend(in). Waar ik ging, ging Eevee. (*Slaat op de bovenbenen*) Gaat ie mee dan? Ja? Gaat ie mee? 

Links

De regenboog

Fontein Valkenberg Breda

Omdat de zon vanmiddag zo lekker scheen, besloot ik een rondje te gaan lopen. Telefoon in mijn broekzak, oortjes in, podcast aan en lekker luisterend om me heen kijken zonder ergens aan te denken. Ik houd ervan.

De zon verlichtte de waterstralen van de fontein in het park en ik werd er net als veel anderen naartoe getrokken.

Fontein Valkenberg Breda

Ik was ook niet de enige met de camera van de telefoon in de hand, al probeerde ik meer te kijken dan te klikken. Genietend vervolgde ik mijn ronde en ik werd zoals vaker overvallen door een geluksgevoel. Niks zo fijn als het met jezelf en je omgeving te kunnen vinden.

Op de terugweg, aan de andere kant van de vijver, slaakte ik een zuchtje en mompelde een dank je wel. Geen idee aan wie. Het universum, denk ik.
Een bedankje voor deze fijne dag. Voor de verwarmende zon. De ontluikende lente. En vooral voor de vermoedelijk gelukbrengende regenboog.

Regenboog Fontein Valkenberg Breda

Tot morgen, mooie wereld. Dan kom ik weer kijken.

Link

Weekend: thee en Netflix

Krokusjes in het park

Wat een verschil met de sneeuw van vorige week en wat hoopvol en vrolijk, al dat nieuwe leven in het park. Fijn om eerst even een frisse neus te halen en de benen te strekken op zondagmiddag, anders heb ik toch geen rust voor een boek. Of nog ontspannender: iets leuks op tv.

Netflix

Ik zag gisteren ineens een gezellige serie tussen de titels op Netflix staan: Poh & Co. Twee seizoenen waarin actieve Poh Ling Yeow, bekend van onder andere het kookprogramma Masterchef Australië, op een vrolijke en inspirerende manier kookt; boerderijen, huizen en bedrijven bezoekt; familie ontvangt; kunst creëert; met vrienden op een boerenmarkt staat en met haar man aan een groot moestuinproject begint.

Poh & co op Netflix

Zo zat ik een fijne zondagmiddag te beleven, met een kop thee en een notitieblok bij de hand. Lekker meeschrijven bij een grappig verkoudheidsrecept:

Gooi wat ongepelde, maar schone stukken gember in een vijzel en stamp ze een beetje fijn. Laat de stukjes minimaal tien minuten in een pannetje water koken, voeg wat suiker toe en een ei. Giet de ‘thee’ in een mok.

Mijn verwarmende thee van dat moment: een glas kokend water met daarin een zakje citroenmelisse, een stukje gedroogde sinaasappelschil en een kwart theelepeltje gemberpoeder. Lekker, man.

Buut vrij

En al nippend en genietend, leefde ik mee met Poh en Co en al hun plannen en probeersels. Op Poh’s wensenlijstje staan nog kippen voor in de tuin. Kijk, ook daar kan ik me in vinden. Ik had ‘de mijne’ even daarvoor in het park nog verstoppertje zien spelen.

Hide and Seek

Ik vind het nu al jammer dat Poh & Co straks afgelopen is. Maar met een schuin oog zag ik gelukkig dat Netflix nog vergelijkbaar leuks heeft, namelijk een serie met BBC-man Monty Don: Big Dreams, Small Spaces. Óp naar het volgende weekend!

Wat heb jíj eigenlijk gedaan?

Links

Lonken naar de lente

Kippen en krokusjes

Waar gisteren de sneeuw het ontluikende paars in het park nog bedekte,  is de temperatuur vandaag ineens een stuk aangenamer, schijnt op dit moment de zon en ontwaakt een hoopvol lentegevoel.

Groen geluk

Ik heb zin om ramen te zemen en zaadjes te zaaien! En laat ik net als vorig jaar weer eens zo’n zoete aardappel op water zetten om daar straks de grappige uitlopers met hartvormige bladeren van op het balkon te planten.

Zoete Aardappel

Ja, ja, ja, maart roert zijn staart en april doet wat hij wil; ik weet het. Maar het kan allemaal nog lekker binnenshuis. Voor koude weken en minder mooie dagen zijn er genoeg leuke groenprojectjes.

Erwtenkiemen

Wat te denken van kiemen kweken? In het Engels veel leuker sprouts en shoots genoemd. Vergeet even de eeuwige alfalfa of tuinkers en ga ook eens voor de erwt. Brits journalist en tuinspecialist Alys Fowler heeft mij alweer enthousiast gemaakt.
Gezellig, of niet?

Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van Bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om deze boeken zelf op te zoeken!)

Engelen en veertjes

WensEngel met belletje

Op een weblog over tuinieren las ik deze week een gedicht over een witte veer en de vriendschap van een engel. Toevallig had ik het met beste vriend Erik ook over hulp vragen aan de engelen. Diezelfde avond kreeg ik een bericht dat hij een wit veertje had gevonden bij het concert waar hij aanwezig was. Eenmaal opgeraapt, bewaarde hij het veilig in zijn broekzak maar hij kon het later thuis niet meer tevoorschijn toveren. Dat gebeurt mij ook altijd.

Daar was mijn engel

Ooit las ik ergens dat je de engelen kan vragen om zich kenbaar te maken. Lachend om mezelf vroeg ik meteen of ze zich aan me wilden laten zien. Ik sprak er met niemand over, maar een dag of twee later vond Erik, tevens mijn buurman, iets op zijn vuilnisbak aan de voorkant van zijn huis. Het bleek een munt met de afbeelding van een engel erop. Omdat hij me goed kent en ik meteen enthousiast stond te springen, gaf hij de munt aan mij. Ik  draaide ‘m om en zag de tekst: Dein Engel. Jouw Engel.
Wàt?!

Engelenmunt

In die periode las ik tevens een boek over engelen van voormalig huisarts Hans Moolenburgh en daarna een werk, getiteld: ‘Is toeval echt toevallig?’. Naar aanleiding van dat laatste stuurde ik hem spontaan een kaartje omdat ik zo genoten had van zijn boek. En omdat deze dokter niet vies van engelen was, maakte ik eveneens een korte opmerking over de gevonden munt.

Prompt ontving ik een aardige brief terug:

‘… Dank u ook voor het mooie engelenverhaal. Ik weet niet of het universum humor heeft, want dat is me met zijn biljoenen galaxieën elk met biljoenen sterren te onoverzichtelijk, maar ik ben er wel van overtuigd dat God die het schiep veel gevoel voor humor heeft.’

Dat Dr. H.C. Moolenburgh erg gelovig is, zag ik net in een oude video waarin hij vertelt over engelen. Persoonlijk kan ik me niet helemaal in het bijbelgesprek vinden, maar voor de volledigheid plaats ik een link onderaan dit blog.
Wel kende ik deze arts van zijn inzet voor fluoridevrij drinkwater, zijn mening over vaccinaties en zijn voorkeur voor de complementaire geneeskunde. Hij is, zoals hij zelf in een lezing op YouTube zegt, ‘een huisarts die verhaaltjes vertelt’ en ondanks zijn hoge leeftijd doet hij dat nog steeds boeiend en met humor. Wie een uurtje tijd heeft, moet echt even dit interview bekijken en beluisteren. Moolenburgh vertelt hier over zijn begintijd als huisarts. En over de studie: ‘Dat vind ik zo typisch, dat je begint met lijken.’

Witte veertjes

Terug naar de engelen. Ik zit eigenlijk nog vol met leuke voorbeelden. En wat te denken van al die witte veertjes in het park? Ik postte onderstaande foto op Facebook en vroeg me hardop af of de engelen ook massaal aan het wandelen waren gegaan of dat er een vogelgevecht had plaatsgevonden.

Witte veertjes

Over geloof gesproken; zelf ging ik uiteraard vrolijk uit van de eerste optie. Twee nuchtere mannen brachten me met hun reacties echter weer met beide benen op aarde.

P.L.:

‘Of die pluizige kip is gepakt door een hond, tijdje terug ook al gebeurd, toen is het goed afgelopen.’

E.K.:

‘Of er heeft een hond een zielig zwanenjong aan flarden gescheurd met zijn bloeddorstig scherpe tanden.’

Bedankt.
Rest ons alleen nog dat lieflijke gedicht.

Links en opmerking