Hoe de siernetels tot een geschiedenislesje leidden

Eergisteren postte ik op mijn blog een foto van siernetels aan de ingang van het park. Wat ik wel benoemde maar niet liet zien, was dat ze rond een monument groeien. Foto op een donker ogenblik:

Baroniemonument Breda

Het zogenaamde Baroniemonument werd in 1904 opgericht ter ere van een huwelijk in 1404 tussen Graaf Engelbrecht I en Johanna van Polanen, ten tijde van de plaatsing een 500-jarig jubileum dus.
Ik lees her en der de namen Engelbrecht en Engelbert; dat moet ik nog eens uitpluizen.

Maar het leuke is dat ik gisteravond nog met beste vriend Erik bij de siernetels stond en mompelde dat ik eigenlijk maar weinig van het monument wist (zelfs bovenstaande info niet). Of het er ooit van zou komen dat ik het op zou zoeken zoals hij aanraadde, leek me klein; geschiedenis was nooit een favoriet vak geweest. Maar toeval besliste anders. Of was het de Wet van de Aantrekkingskracht? Dan heb je meteen mijn aandacht.

Stomme film

Een uurtje later stuitte ik in een Facebookgroep namelijk spontaan op een stokoud filmpje over Breda en laat daar het monument nu ook in voorkomen! Evenals het Bredase station, de Grote Markt, het Kasteelplein en het Grand-Theatre, waar ik als kind nog weleens naar de film ben geweest.

De video duurt zeven minuten, maar zonder geluid lijkt het langer. Het monument is te zien vanaf 1:20″. Op Naar Breda:

Leuk filmpje. Dank je wel, grappig Universum. Nu wil ik er meer van weten ook.

(Met dank aan Walther van den E.)

Links

Daily walk – Van Siernetel tot Polkadot

Siernetel

Aan de ingang van het park groeien er rondom een monument meestal truttige bloemetjes, maar op dit moment sieren grote bossen rode netels het ronde perk en ze fleuren je al van grote afstand op tegemoet.

Groeiende hobby

Goede actie van de gemeente, al ben ik benieuwd wat er in het najaar voor in de plaats komt, want de siernetel schijnt niet winterhard te zijn.
Hij kan ook als kamerplant en het feit dat ik überhaupt de soort meteen wist te benoemen, is te danken aan een niet helemaal nieuwe, maar wel ook snel groeiende interesse.

Vrolijke Polkadot

Niet dat ik de siernetel in mijn bescheiden groene collectie heb, maar hij staat op mijn plantenlijstje. Eerst maar eens zorgen voor het leuks dat ik nu heb staan: wat een dankbaar, rustgevend en positief stemmend werkje. Daar zouden ze aan de troostrijke en opbeurende kant van de gezondheidszorg misschien eens iets mee moeten doen.
Allemaal aan de Polkadot-begonia’s!

Mijn eigen verfrommelde stekje kan trouwens ook nog wel wat liefdevolle woordjes gebruiken. Maar halleluja, daar zit ineens wel een bloemknop!

Polkadot-begonia

(Wordt vervolgd)

Link

Daily walk – Het regenboogpad

Regenboogpad

Ik noemde het vorige week geopende regenboogpad in het park al even. Hier is het. Tada!

Bewustwording en acceptatie

De vrolijke kleuren zijn aangebracht om gesprekken op gang te brengen en bewustwording en acceptatie te bevorderen. Van wat en wie? Bewustwording van het feit dat we allemaal gelijk zijn en dat iedereen er mag zijn, niet alleen op dat dertien meter lange pad. Acceptatie van onder andere hetero’s, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders. Zij hebben geen ziekte en behoeven geen genezing. Dat brengt me wel tot een andere groep die met de nek wordt aangekeken.

Een extra veeg baan

Omdat ik een ontploft topic op Twitter volg, stel ik voor dat we nogmaals de verfkwast ter hand nemen en er ook een dikverdiende (loon)strook voor de arbeidsbeperkte medemens zoals de werkende Wajongers aan toevoegen. Ook zij zijn gelijkwaardig aan de geluksvogels die gezond zijn, maar ervaren dat niet zo en voelen zich in de kou gezet.

Welke kleur, jongens (en meisjes)? Ja, die van de VVD valt af.

Links

Niet typisch, wel Tuinzigt (deel 2)

(Vervolg op een eerder blog)

Muurschildering

De Bredase wijk Tuinzigt wordt steeds mooier zo. Alweer een prachtige muurschildering met deze keer drie grote vlinders die in de hoogte de hele gevel van een flatgebouw in beslag nemen. Ze zijn gemaakt door een Franse straatkunstenaar en in het echt veel levendiger dan op mijn foto.

Kunst en cultuur met een muziekje erbij

Wat zijn dit toch geweldige, vrolijk stemmende, initiatieven. Zo wordt er vandaag verderop in Breda een net geschilderd regenboogpad in ons favoriete park geopend en vinden daar vanaf vanavond ook weer de zomerse dinsdagavond-concerten plaats: de zogenaamde PalmParkies. Heerlijk. Laat die gewenste regenbuien maar even tot morgen wachten.

Geen pracht en praal

Helaas is niet alles op straat rozengeur en maneschijn. Maar bewijs daarvan bewaar ik tot morgen of overmorgen. Vandaag is mooi. Vandaag is vlinders. Muziek. En magische regenbogen.

Links

Daily walk – Allemaal een naam

Hoe het met de Canadese gansjes gaat? Goed! Ze worden al groot.
Toen ik door de knieën ging voor een foto en even door mijn oogharen tuurde, leek het ineens een veld vol krioelende ratten. Wat zal ik fijn dromen straks.

Mijn keuze gemaakt

Je zal ze allemaal uit elkaar moeten zien te houden; dit is nog maar een deel van de groep. En toch heeft er vanavond eentje mijn hart gestolen:

Kleine gansjes worden groot

Link

Daily Walk – Het magische buitenleven

Wat is er dicht bij huis toch veel moois te vinden. Zoals de Fuut in een nest op het water:

Fuut op nest in het water

Meestal ziet Erik de leuke dingen het eerst, maar als het op genieten aankomt, zou ik zomaar kunnen winnen.

Met dank aan de haptonoom

Ooit had ik er allemaal geen oog voor. Als ik eens per ongeluk in de natuur belandde, vroeg ik me meteen verveeld af of er geen leuke winkels in de buurt waren. Of een gezellige kroeg.

Vraag me niet hoe, maar sinds ik in een ver verleden de wonderlijke wereld der haptonomie kort heb betreden, ben ik dat helemaal anders gaan ervaren. Geen idee hoe de ‘leer der aanraking’ te rijmen viel met het feit dat ik daarna mijn geluk niet op kon in een simpele berm waar ogenschijnlijk niks anders gebeurde dan een zuchtje wind door enkele grassprietjes. Ik denk dat ik het met mezelf en mijn omgeving had leren vinden. Daar ben ik nog steeds dankbaar voor, ja. Magie is sindsdien overal.

In de rij

Maar dit weekend was ik niet de enige die kirrend over de leuning van een brugje in het park hing:

Canadese gansjes in de rij

Ah, hoe lief. Dankzij Erik weet ik dat het Canadese gansjes zijn en daar houd ik ook van. Dat de gezellige benenstrekmomenten nog een beetje leerzaam zijn ook, bedoel ik.

Canadese gansjes op het droge

Leve het mooie weer. Wanneer gaan we weer?

Links

Daily Walk – De fontein

Kleine fontein in het park

Of ik nog even mee een rondje park ga doen, vraagt Erik. Het is met 16 graden en een zacht zonnetje best lekker en we kijken naar de voetballende jongeren en spelende kinderen. We volgen de eenden, kippen en kuikentjes en blijven op de brug staan en turen naar het water.

Wat is dat?

En dan zien we het ineens.

Onder de fontein

Een nest onder een paraplu van kletterend water, hoe slim!
‘En wat is het?’ vraagt Erik die me overhoort nadat hij al weken geduldig de namen van watervogels heeft herhaald en ik ze tot voor kort niet kon onthouden. Even denken, een waterhoen heeft een rode snavel. De fuut heeft een kuifje.
‘Dit is een meerkoet,’ zeg ik. Een genietende meerkoet.

En ik, ondanks alles, of juist vanwege alles (de kwetsbaarheid van het leven, red.) geniet ook.

Link