Zoekplaatje

Zoekplaatje

Eigenlijk is de bovenste foto een zoekplaatje. Er staat iets op wat er ‘niet thuishoort’, al voelt het zich er thuis. We zien het steeds vaker. Soms is het alleen, af en toe met twee en een enkele keer met drie tegelijk.

Dichterbij

Jammer dat mijn telefoon geen optische zoom heeft. Ik durfde wel dichterbij, maar jaagde het daarmee weg. Raar maar waar, het was banger dan ik en dat mag een wonder heten.

Een uitsnede dan maar. Linksonder zit het hij.

Zoekplaatje deel 2

Lijkt ie klein, de rat? Dan ligt dat wederom aan mijn camera. Hij was zeker zo groot als mijn schoen. Goed, dat is maar een maatje 36 en de voet ernaast zetten om secuur te meten is er niet van gekomen, maar het zou ook best een maat 40 kunnen zijn.
En ’s nachts in mijn droom nog groter.

Pluimstaartje

De rattenstaart lag verborgen in het struikgewas en heel eerlijk gezegd vond ik z’n koppie best lief. Dat bevestigt het vermoeden dat mijn toch vrij ernstige fobie voor muizen en ratten zich, behalve in de snelle bewegingen, vooral in die vieze, gluiperige staart concentreert.

Het zou schelen als muizen een pluimstaartje hadden en zouden hupsen als een vogeltje. En als ratten terug het water inspringen als een kikker. En liefst in dat water blijven en niet steeds sneaky met de familie de richting van het wandelpad op sluipen.

Het zou schelen als mijn dromen verstoken zouden blijven van knaagdieren. En ik overdag niet al nieuwsgierig ben naar hoeveel we er vanavond weer tegelijk zullen zien.

Melding

@Breda, lezen jullie mee? Mijn foto op Twitter laatst, van die gedumpte wasmachine in de singel? Dat apparaat hebben jullie er vervolgens netjes uitgevist, evenals een stoel. Doen jullie ook iets aan ratten? Als wij er al drie tegelijk zien, zijn het er vast een heleboel.

Link

Updates (1)

iMac

Terwijl ik eigenlijk druk bezig ben met gewichtige zaken, zoals bijvoorbeeld het inrichten en verkennen van mijn nieuwe computer (Hoera!), is er wel even tijd voor een update.

Yoors

Sinds een paar weken plaats ik verkorte versies van mijn blogs, foto’s en daarnaast nieuwe content op Yoors. Dat is een transparante site waar je punten kunt sparen en uiteindelijk geld verdienen met bloggen. De motieven lijken nobel en tot nu toe blijkt het leuk om te doen. Er is een uitgebreid netwerk van aardige mensen en ik kreeg meteen een aantal leuke reacties, zoals van ene Filosoofje.

Ik had er bijvoorbeeld een foto van een ooievaarsnest geplaatst (ik dacht dat ik dat hier ook had gedaan, maar dat blijkt niet zo te zijn, dus komt ie alsnog):

Ooievaarsnest

Webcam ooievaarsnest

Filosoofje reageerde meteen met een link naar de site van de Vogelbescherming. Wat ontzettend leuk; er zijn webcams van meerdere vogels te bekijken en dus ook van ooievaars op hun nest:

Aromatherapie

En op mijn blog over etherische oliën kwam vrijwel direct een reactie met een adres om de lege inhalators te bestellen waar ik over schreef:

Daar kunnen we wat mee. Leve internet. Leve Yoors.

(Met dank aan Johanna van Over-leven die me attent maakte op de site Yoors)

Links

Daily walk – Allemaal een naam

Hoe het met de Canadese gansjes gaat? Goed! Ze worden al groot.
Toen ik door de knieën ging voor een foto en even door mijn oogharen tuurde, leek het ineens een veld vol krioelende ratten. Wat zal ik fijn dromen straks.

Mijn keuze gemaakt

Je zal ze allemaal uit elkaar moeten zien te houden; dit is nog maar een deel van de groep. En toch heeft er vanavond eentje mijn hart gestolen:

Kleine gansjes worden groot

Link

Daily Walk – Het magische buitenleven

Wat is er dicht bij huis toch veel moois te vinden. Zoals de Fuut in een nest op het water:

Fuut op nest in het water

Meestal ziet Erik de leuke dingen het eerst, maar als het op genieten aankomt, zou ik zomaar kunnen winnen.

Met dank aan de haptonoom

Ooit had ik er allemaal geen oog voor. Als ik eens per ongeluk in de natuur belandde, vroeg ik me meteen verveeld af of er geen leuke winkels in de buurt waren. Of een gezellige kroeg.

Vraag me niet hoe, maar sinds ik in een ver verleden de wonderlijke wereld der haptonomie kort heb betreden, ben ik dat helemaal anders gaan ervaren. Geen idee hoe de ‘leer der aanraking’ te rijmen viel met het feit dat ik daarna mijn geluk niet op kon in een simpele berm waar ogenschijnlijk niks anders gebeurde dan een zuchtje wind door enkele grassprietjes. Ik denk dat ik het met mezelf en mijn omgeving had leren vinden. Daar ben ik nog steeds dankbaar voor, ja. Magie is sindsdien overal.

In de rij

Maar dit weekend was ik niet de enige die kirrend over de leuning van een brugje in het park hing:

Canadese gansjes in de rij

Ah, hoe lief. Dankzij Erik weet ik dat het Canadese gansjes zijn en daar houd ik ook van. Dat de gezellige benenstrekmomenten nog een beetje leerzaam zijn ook, bedoel ik.

Canadese gansjes op het droge

Leve het mooie weer. Wanneer gaan we weer?

Links

De regenboog

Fontein Valkenberg Breda

Omdat de zon vanmiddag zo lekker scheen, besloot ik een rondje te gaan lopen. Telefoon in mijn broekzak, oortjes in, podcast aan en lekker luisterend om me heen kijken zonder ergens aan te denken. Ik houd ervan.

De zon verlichtte de waterstralen van de fontein in het park en ik werd er net als veel anderen naartoe getrokken.

Fontein Valkenberg Breda

Ik was ook niet de enige met de camera van de telefoon in de hand, al probeerde ik meer te kijken dan te klikken. Genietend vervolgde ik mijn ronde en ik werd zoals vaker overvallen door een geluksgevoel. Niks zo fijn als het met jezelf en je omgeving te kunnen vinden.

Op de terugweg, aan de andere kant van de vijver, slaakte ik een zuchtje en mompelde een dank je wel. Geen idee aan wie. Het universum, denk ik.
Een bedankje voor deze fijne dag. Voor de verwarmende zon. De ontluikende lente. En vooral voor de vermoedelijk gelukbrengende regenboog.

Regenboog Fontein Valkenberg Breda

Tot morgen, mooie wereld. Dan kom ik weer kijken.

Link

Leeslijst: Het verborgen leven van bomen

Rij bomen met begroeide stam

Via internet kom je nog eens ergens. Zo deed ik vanmorgen een rondje Social Media en stuitte op een heus Boswachtersblog. Daar wordt een boek besproken dat ik ooit gretig aan mijn leeslijst heb toegevoegd: Het verborgen leven van bomen.

Bomen blijken onderling contact met elkaar te hebben via de wortels en schimmelsporen schijnen daar op grotere afstand ook een rol in te spelen. Daar wil ik echt een keer meer over weten, maar hoewel ik het Boekenweekgeschenk bijna uit heb, heb ik nog meer dan genoeg te lezen.

Het leestempo verhogen

Toegegeven: ik ben een langzame lezer. Wat ook niet helpt, is dat ik vaak verschillende boeken door elkaar lees. Laat ik nu toevallig ook deze ochtend via de bibliotheek op Twitter herinnerd worden aan de gratis cursus van de maand. Komt dat mooi uit:

Cursus Snellezen

Eén van de fijne dingen van een abonnement op de bieb is dat je per jaar twee cursussen naar keuze mag volgen en daarnaast nog elke maand een korte leergang die door de bibliotheek geselecteerd is. Ik denk dat ik er vóór eind maart nog snel gebruik van ga maken. Eens zien of het leesstapeltje wil slinken en ik eindelijk toekom aan die magische info over bomen.

Heeft iemand trouwens een idee welk groen ik op de foto hierboven gezet heb? Wat voor bomen zijn het?

Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om de genoemde boeken zelf op te zoeken!)

Fotowedstrijd Boekenweek

En, Pierre, wat heeft zij deze keer gewonnen?

‘Van harte gefeliciteerd! Je bent één van de winnaars van de fotowedstrijd. Je foto zal worden afgedrukt op canvas en tentoongesteld worden in de centrale bibliotheek tijdens de Boekenweek. Binnenkort ontvang je meer informatie over het ophalen van je foto.’

Thema: Natuur

Eind februari zag ik op Facebook de oproep van de plaatselijke bibliotheek. Er werd gevraagd om foto’s van de natuur in Brabant. Meteen geïnspireerd zocht ik een kiekje van afgelopen zomer op, gemaakt op de Zwarte Dijk in de wijk Hoge Vucht (Breda). Voor beste vriend Erik en mij is het een speciale locatie waar we vorig jaar vaak genoten van de rust, de omgeving, de vogels, elkaars gezelschap en onze eeuwige kopjes koffie.

Gemakzucht

Zonder moeite schreef ik de gevraagde motivatie en ik heb al vaker ervaren dat zo’n geïnspireerde actie die gewoonlijk weinig hoofdbrekens kost, regelmatig iets leuks oplevert. Spiritueel spreker Esther Hicks, die naar eigen zeggen kennis en informatie van een collectief bewustzijn genaamd Abraham channelt, hamert daar keer op keer op. Doe wat je leuk vindt en wat goed voelt. Als het teveel moeite kost, neem je de verkeerde afslag. Of Hicks oprecht is met betrekking tot het channelen kan ik niet beoordelen, maar ik weet dat het werkt. Doe iets met passie en er komt iets moois voor terug. Het is de Wet van de Aantrekkingskracht.

Doorkijkje

Wat zou het anders moeten zijn? Ik bedoel: het is gewoon een foto, gemaakt zonder leesbril en met een oude iPhone, in een gebied waar op het eerste gezicht niks bijzonders gebeurt. Nou ja, afgezien van dat mooie genietmomentje dus. Noem het maar niks.

Inzending Zwarte Dijk Doorkijkje

Mijn motivatie

Brabant barst van de prachtige natuurgebieden, maar wat is de wijk Hoge Vucht toch mooi opgeknapt. Dan stap je van je fiets, haalt genietend een thermoskannetje koffie tevoorschijn en knielt even om de warme vloeistof in een beker te gieten. Ineens valt dan in dat gewone landschap je oog op een prachtig doorkijkje en overvalt je een geluksgevoel omdat de natuur blijkbaar op elke plek iets schitterends biedt. Als je er maar oog voor hebt. Of, zoals de titel van een net gekregen boek zegt: ‘Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt’ (Haemin Sunim).

Laat ik net toevallig een leuke video van die Zwarte Dijk vinden. Kunnen jullie mooi van bovenaf meekijken zonder dat ik zelf de lucht in hoef. Ook gemakzucht. En hoogtevrees.

Links