Boek: Leven voor een habbekrats

Zomerherfst

’t Voelde zaterdag nog hartstikke zomers, maar de natuur is natuurlijk niet gek. Het was de dag dat ik de eerste paddenstoelen in het park zag en in de warme ochtendzon genietend een boek heb uitgelezen.

Leve de bieb

Een van de fijne dingen van de bibliotheek is dat je een stapeltje boeken mee kunt nemen met de nonchalance van: we zien wel. Thuis heerlijk en vrijblijvend verder snuffelen in romans, geliefde jeugdliteratuur, inspirerende kook- en plantenboeken of andere non-fictie.

Biebboeken

Leven voor een habbekrats

Zo haalde ik er spontaan een boekje van Kath Kelly uit de kast en nieuwsgierig nam ik het mee. Het bleek een gezellig en luchtig leeswerkje voor tussendoor.
Kelly, een Britse lerares met een groot spaardoel, komt op het ludieke idee om een jaar lang – los van de huur van haar woning – van een pond per dag te gaan leven (vertaald als euro), niet wetend of dat totale waanzin is of enigszins haalbaar.

Veel gratis eten

In Leven voor een habbekrats neemt de auteur je mee in haar vindingrijke, oplossingsgerichte avontuur en volg je haar ontwikkeling. Ze mag geen donaties aannemen van vrienden of dagelijks aanschuiven in andermans leven.
Kath Kelly wordt een kei in het vinden van gratis evenementen waar al dan niet gezond voedsel een onderdeel van vormt. Lezingen, muziekavonden of openingen van winkels: overal zijn gratis hapjes of spullen. Deze uitstapjes vormen de kern van haar verhaal, al wordt ze ook nog testpersoon, gaat ze vrijwilligerswerk doen en probeert ze zonder geld te reizen.

Gezelligheid

Het wordt al snel een beetje veel van hetzelfde, maar het leukst aan dit boekje vond ik hoe ook haar vrienden enthousiast werden en ze in plaats van in de vaste kroeg te blijven plakken, meer quality time doorbrachten tijdens de vele en soms aparte activiteiten.
Ik heb geen behoefte om Kath’s pad te volgen, maar mooi vind ik wel de bevestiging dat geld niet garant staat voor genieten. En dat waardevolle momenten juist schuilen in plezier, in gek doen, in geven en delen.

Of

In de warme herfstzon, op je voorbalkon. Met een boek, koffie en een ontbijtje. In een wandeling, een liefdevol contact en tamme kastanjes op de grond. In stabiliteit omtrent de gezondheid van geliefden. En ja, in het lezen van een mooi boek en lekker leergierig rondbanjeren in een bieb.

Links

Spark joy en minimaliseer (3)

Opgeruimd staat netjes.
Ik heb al veel spullen naar een weggeefkastje in de bieb gebracht. Cd’s, dvd’s, boeken, beeldjes, vaasjes, tijdschriften en zelfs etenswaren waar de kast in eerste instantie voor bedoeld was. Alles wordt dankbaar of in elk geval snel meegenomen en vermoedelijk hergebruikt.

Twijfelgevallen

Nu de verzamelplek in huis tot mijn vreugde langzaam leegraakte, maakte ik een nieuw rondje en stuitte in de keuken weer eens op dit leuke theepotje met kop:

Opgeruimd staat netjes

Bij eerdere pogingen kon ik het niet over mijn hart verkrijgen om het tweekops-potje weg te doen. Het sparkt namelijk nog steeds joy*. Ik weet na vele jaren nog van wie ik het kreeg en herinner me de gezellige avond die eraan verbonden was. Maar ik gebruik het potje eigenlijk nooit, heb al een glazen exemplaar dat minder mooi, maar handiger is en ik kom om in de spullen.

We did it!

Blijkbaar word ik al beter in het consuminderen en minimaliseren, want die laatste gedachte hielp. Snel stopte ik het potje in mijn tas, gaf het even later een mooi plekje in de weggeefkast en trakteerde mezelf in de bieb op een mooi, tijdelijk boek. Toen ik daarmee terugkwam, was de theepot al weg. Het voelde goed.

Dank je wel, Marie.
Next!


*Boektitel en vraag van Japanse opruimgoeroe Marie Kondo. ‘Does it spark joy?’

Links

De SIMPLES-serie van The Minimalists

In een eerder blog kon je aflevering 1 van de leuke korte filmpjes uit de serie Simples zien. Ontsproten uit het brein van Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus, ook wel bekend als The Minimalists.

Give me the money

Vandaag een nieuwe aflevering, die nog geen twee minuten duurt en over geld gaat:

Zooi

Hee, minder is meer, maar laten we eens gek doen en nog een deel kijken. Zes minuten:

Belerend? Een beetje misschien.
Maar ik herken dat waardevolle. Dat als je in je huis door minder spullen hoeft te waden, dat wat overblijft dan meer gaat betekenen. Dat ervaringen gelukkiger maken dan spullen. Dat sparen voor iets kostbaars behalve iets om naar uit te kijken ook plezier geeft en je het felbegeerde item daarna langer laat koesteren.

I agree

We nemen leningen omdat we de spullen nu willen. We gooien tassen vol prullaria omdat het goedkoop is en we immers niet weten wanneer iets bij de Action uit het assortiment gaat. Alles voor de heb.

Nee, die Joshua en Ryan zijn niet gek en ik vind hen leuk. I agree, Your Honor. En dat schrijf ik op mijn mooie, lang gewenste en bij elkaar gespaarde iMac. Want soms wil je beter en fijner. Sprankelender, handiger, creatiever, leuker.

En Windows beschouwde ik al een tijdje als crap.

Emoji Me

Links

Minimalisme gaat niet alleen over spullen

Paardenbloem

Op die gebaksbordjes van laatst kom ik nog terug. Ik geef het toe: als ik echt wil minimaliseren, heb ik nog een weg te gaan en valt er nog aardig wat weg te mieteren. Maar bewustwording is ook een mooi streven en gezelligheid staat bij mij nog steeds hoger op de ranglijst dan kaal en kil. Ik ken zo’n huis met weinig meubels en dingen om naar te kijken, waarin je je afvraagt waar de nog uit te pakken dozen staan. En waarin je opgelucht ademhaalt als er toch nog een kat behaaglijk voorbij komt spinnen. Arm beest.

Pa

Ik besef ineens dat mijn vader een goed voorbeeld was van minder is meer. Toen we bij zijn laatste verhuizing het huis leeghaalden, viel pas echt op hoe zorgvuldig hij belangrijke spullen bewaard had en hoe gemakkelijk hij van andere altijd afstand had gedaan. Er was geen voorwerp teveel. Als je bij hem een pen nodig had, lag die waar die moest liggen: gewoon op z’n vaste plek. Probeerde je hem te verblijden met cadeautjes, was zijn eerste vraag: ‘En waar moet ik dat allemaal laten?’
Overdreven, vonden wij destijds. Nu terugkijkend, herinner ik me dat die – wellicht íets te strakke – organisatie hem rust gaf.

Someday wordt Today

Maar het draait volgens de aanhangers van het Minimalisme niet alleen om minder spullen en meer rust. Ook belangrijk is hoe je je aandacht verdeelt en waar je je kostbare tijd aan besteedt. Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus, al eerder genoemd als The Minimalists, hebben naast een interessante podcast sinds kort ook een geweldige en duidelijke serie korte video’s, genaamd Simples.

Aflevering 1 duurt maar twee en een halve minuut en gaat over onze wensen en doelen. Die we ècht ooit nog eens van plan zijn te vervullen en bereiken. Someday.

(Wordt vervolgd)

Links

 

Spark joy en minimaliseer (2)

Koningsdag

Bij ons is op Koningsdag alleen een vrijmarkt voor kinderen. En anders zou ik toch niet koukleumend op een kleedje gaan zitten. Ik kijk wel uit. Hoewel… ik heb ooit één keer op een kleine rommelmarkt gestaan waar ik in tegenstelling tot de buurkraampjes bijna alles verkocht. Inclusief een encyclopedie uit mijn ouderlijk huis, bestaande uit onhandige, kleine boekjes, duizenddelig ofzo. Iedereen verklaarde me voor gek dat ik zelfs de hebbedingen voor een habbekrats wegdeed.

Suske en Wiske

”Die Suske en Wiske’s zijn veel meer waard dan een euro per stuk!” riep iemand ogenschijnlijk geïrriteerd. Maar ik volgde mijn hart en maakte een oma blij die met trotse ogen over haar kleinkinderen begon en enthousiast met een lijstje stripboektitels wapperde. Ik deed er even enthousiast nog een korting bovenop.
“Wat een leuke dingen,” zei een lachende jonge vrouw die een doosje tarotkaarten tot haar eigendom maakte. Ik lachte ook toen ik aan het eind van de dag als enige met maar anderhalf plastic tasje, vijfenvijftig euro winst en lichte tred het zaaltje verliet.

Tegenwoordig geef ik alles wat nog goed is weg. Aan vrienden en buren. Erik. Aan de bezoekers van het weggeefkastje in de bieb. Gek genoeg volgt daaruit meteen opnieuw een leuke flow. Met – hee, dat was niet de bedoeling – een andere stroom tweedehands spullen. Zoals laatst bij de buurvrouw, met haar mooie voorraadbussen. En meer:

Espressokopjes

Leuk en fleurig, die kopjes, maar ze gaan er weer uit; ik drink geen espresso en mijn keuken staat veel te vol. Opgeruimd staat netjes!

Ruilnetwerk

Inmiddels hebben meer leuke buren zich in het spinnenweb van spullen gewaagd en hebben de kopjes alweer een nieuwe eigenaar. Dat geeft lucht en ruimte. De heerlijke vraag is alleen voor hoelang. En of er van dat streven naar minimalisme ooit iets terechtkomt.

Goed. De koning is jarig vandaag. Hij leve hoog, hij leve hoog. Heb ik eigenlijk wel leuke gebaksbordjes?

Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om de genoemde boeken zelf op te zoeken!)

Spark joy en minimaliseer (1)

Roze hyacint in pot met rozen

Ik ben goed bezig met het wegdoen van spullen en ik merk dat hoe vaker je jezelf afvraagt of iets echt gebruikt wordt of een goed gevoel geeft, hoe beter het gaat. Er komt langzaamaan meer rust in alle woonruimtes omdat uiteindelijk alleen spullen met een functie overblijven. Wàt er nog is, krijgt meer betekenis. Ik voel een maar opkomen.

We gaan natuurlijk niet doorslaan

Sommige spulletjes mogen nog een tijdje blijven, zoals de niet altijd in gebruik zijnde  bloempot uit mijn ouderlijk huis (zie hierboven). Ja, it does spark joy. Voor mij althans. En soms heb je net weer een volle tas boeken, dvd’s en huishoudelijke items weggebracht, maar help je twee uur later je leuke buurvrouw van spullen af die anders naar de Kringloop gaan. Laat gaan! Ja, nee, het is gezellig als ze zoals gisteren vraagt of je zin hebt om even te komen kijken en uitzoeken. En gevaarlijk. Zij heeft alléén maar leuke dingen.

Voorraadbussen en meer schatten

Ach, ik houd me in en soms geef ik deze items later ook weer door. Gelukkig maar dat goederen een tweede leven krijgen. Ik word heus wel kritischer. En door regelmatig te  luisteren naar podcasts van bijvoorbeeld Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus, ook wel bekend als The Minimalists, blijf ik gestimuleerd om te consuminderen, op te ruimen en weg te doen.
Dus waartoe liet ik me deze keer dan wel verleiden? Nou, tot nog iets meer gezelligheid in mijn grote keuken bijvoorbeeld. Met Roosje Nooitgenoeg.

Voorraadbussen met rozen

Een andere keer meer over de spullen van de buurvrouw.
Voor wie ook wel inspiratie of stimulans kan gebruiken op het gebied van consuminderen, is de interessante documentaire ‘Minimalism’ van eerdergenoemde mannen een aanrader. A documentary about the important things. Hij is op dit moment ondertiteld te zien op Netflix, maar wellicht komt de dvd nog weleens voor een habbekrats in de bakken van winkels als de Action. Of all places. 🙂

De trailer (kijk de mensen elkaar eens verdringen voor spullen):

 

Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om de genoemde boeken zelf op te zoeken!)

Muziek op zondag (deel 3)

Het leven wordt een stuk leuker als je leert genieten van kleine dingen. Als je minder haast hebt, minder eisen of mogelijk zelfs minder spullen. Niet voor niets is minimaliseren op dit moment zo populair. Met minder prikkels ontstaat er meer ruimte voor rust en ontspanning. En als er meer rust is, wordt het gemakkelijker om te waarderen wat er is. Of, wat te doen volgens zangeres Jacqueline Govaert: ‘Simpelweg genieten van de dingen die elke dag gebeuren.

Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om deze muziek zelf op te zoeken!)