Twitter is leerzaam

Zoals alle social mediaplatforms* heeft Twitter voor- en nadelen. Er zijn levendige discussies te volgen, grappige ‘draadjes’ waar je van de ene leuke opmerking in de andere rolt, maar er is ook haat en nijd.

Vraag en antwoord

En je vindt er – zo ontdekte ik gisteren – antwoord op allerlei vragen. Zo las ik een tweet van de NOS met het bericht dat een crematorium in Nederland tijdelijk moest sluiten omdat er radioactieve stoffen waren vrijgekomen bij een crematie.

Ik volgde de link en las in het artikel dat er gewoonlijk ‘aanvullende maatregelen’ worden genomen als een patiënt na behandeling met zulke stoffen binnen een jaar overlijdt. Dat was nu blijkbaar niet gebeurd.

Dan wil ik het weten. Wat zijn die aanvullende maatregelen eigenlijk? Hoe krijgen ze die radioactieve stoffen uit een lichaam? Dus ik stelde de vraag. En kreeg antwoord van een persoon die bij het RIVM werkt en bij zijn twitteraccount aangeeft iemand te zijn die ‘geniet van het leven, een goede grap, wetenschap en alles wat radioactief is.’:

Schermafdruk Twitter voor blog

Ah, natuurlijk!

Schermafbeelding Emoji Me

Altijd fijn om de nieuwsgierigheid leergierigheid gevoed te zien. Moge de overledene ook rusten in vrede.

*Nu alleen nog ergens zien te vinden of het social media-platforms, social mediaplatforms of social media platforms is. Nog niet gelukt namelijk, maar dat laatste lijkt me niet. Misschien ook eens op Twitter informeren.

Link

De Facebook-pixel

Facebook logo

Gisteren werd bekend dat zorgverzekeraars stiekem een zogenaamde Facebook-pixel vergoeden op hun website hebben en leerden we dat als we daar naar medicijnvergoedingen en behandelaars voor wormpjes of aambeien zoeken, Facebook meeleeft en reclames voor anuskrabbertjes en zalfjes tevoorschijn tovert.

De juiste maat BH

Vandaag blijken twee verzekeraars de tracking-pixel te hebben verwijderd, maar intussen zijn veel mensen meer dan alleen bezorgd over wat we zelf aan informatie op onze Facebookprofielen delen. Zolang ik nog reclames voor kanten trouwjurken en bh’s in cup F krijg, ben ik wat dat betreft nog niet in paniek. Maar Ik heb niks te verbergen lijkt inmiddels geen toereikende gedachte meer.

Zouden we massaal zoekopdrachten kunnen gaan faken? Informatie zoeken over de builenpest en zomerzweren? Over ingeslikte aardbeiensmaakcondooms of te vroege bolletjesdiarree?

Eerst nog maar even lekker Facebooken met Koefnoen. Behalve geweldig leuk, nog het meest griezelig echt.


Links

Een mailtje van Michael

Shock Smiley

Ah, gezellige post op de donderdagochtend:

’…  Ik heb een video gemaakt waarop te zien is hoe jij jezelf bevredigt op de linker helft vаn het scherm en op de rechter helft zie je de video waar jij naar keek. Met een druk op de knop kan ik deze video doorsturen naar alle contactpersonen van je email en social media.

Als je dit wil voorkomen maak je een bedrag van 500 euro over naar mijn bitcoin adres. …’

Leuk, qua social media heb ik toevallig gisteren mijn Twitterfeed toegevoegd aan mijn blog. Voor de laptopgebruikers rechts van de berichten te zien en voor degenen met een tablet of telefoon in verticale stand helemaal onderin.

Bangmakerij en geldklopperij

Wees gerust. Op de site Opgelicht blijkt dat veel mensen een mail van deze ‘Michael’ hebben ontvangen. Net als van de bank, de RDW (Rijksdienst Wegverkeer) of de provider. Ook telefoontjes van een +53-nummer komen veel voor, evenals van Microsoft die je graag wil helpen met je computer. Lees je in, blijf op de hoogte en ben voorzichtig. Dan doe ik dat ook.

En mocht mijn video toch verschijnen, vergeet ’m dan niet te liken.

Link

De Leesclub

Sneeuw

Terwijl er op 3 maart 2018 buiten sneeuw ligt, heb ik mijn beweging al gehad en mag ik van mezelf lekker lui gaan zitten.

Bankjes in de sneeuw

Binnen welteverstaan, met de verwarming aan en een mooi boek binnen handbereik. Een boek dat ik zelf trouwens niet zomaar uitgekozen zou hebben. Gisteren ben ik namelijk voor het eerst lid geworden van een leesclub. Zou dat wat zijn?
‘We’ lezen Gorki en bespreken zijn boek eind maart in een openbare Facebookgroep van De Bibliotheek. Gelukkig heb ik een abonnement op de bieb en kon ik het betreffende e-boek met een enkel tikje op het scherm van mijn iPad in huis halen. Daar hoef je tegenwoordig dus al niet meer voor door de sneeuw.

De Leesclub

Ik vermaak me dit weekend wel. Let it snow. Let it snow. Let it snow.

Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van Bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om de genoemde boeken zelf op te zoeken!)

Liefde voor Bloglovin’

Bloglovin' ontdekken

Een wereld gaat open

Nu het blogvirus zich opnieuw manifesteert, voel ik ook de behoefte om zelf weer eens het een en ander te gaan lezen. Jaren deed ik dat op de ouderwetse manier, via bookmarks in de browser van mijn laptop. Maar de laatste tijd klikte ik alleen nog af en toe op een link in Facebook als daar iets van mijn gading voorbij kwam.

Tijd om me eens te verdiepen in de app (en website) Bloglovin’.
Na het aanmaken van een account kan ik meteen wat vertrouwde weblogs opzoeken, waarna ik alle recente posts in een overzichtje krijg. Handig, zeg! Even denken. De Groene Meisjes vond ik vaak interessant. Ook het net ontdekte Tales from the Crib kan ik hier gaan lezen. Oh, en van Flow Magazine zou ik weer weleens wat meer willen zien. Ik val meteen in een stuk over het opruimen van boeken. Vergenoegd maakt mijn bovenlichaam een soort van dansbewegingen. Ik ben in mijn nopjes.

Mijn hobby is hobby’s

Ik vrees voor een nieuwe, tijdverslindende hobby, maar ik zet gewoon nog een kopje koffie en probeer het als inspiratie te zien. Als onderzoek. Als netwerken. Als wat dan ook. Mocht ik echt meer online gaan lezen, dan kunnen er gewoon weer wat boeken weg. Voor de balans, zeg maar.
Intussen probeer ik niet te kijken naar het stapeltje verse boeken en e-boeken van de bieb: twee romans en een paar informatieve leeswerkjes. Over blij bloggen.

Links

Een nieuw avontuur

PokemonPlKlein

Terug in de tijd

Een nieuw blog.
En dat terwijl ik oud genoeg ben om de voorloper van het internet nog meegemaakt te hebben: een BBS, ofwel Bulletin Board System. Een computernetwerk waarmee je concact legde door met een ouderwets modem en een hoop kabaal via de telefoonlijn in te bellen.

Kleinschalig, kostbaar, maar charmant, dat was het. Ik leerde er een beetje programmeren in PowerBasic en deelde er de link van mijn in HTML geknutselde website toen ik later de eerste schreden op het echte internet zette.
Met een beetje geluk kreeg je van je provider 5 Mb ruimte om wat tekst en afbeeldingen op een zogenaamde homepage te posten. Een enkele bezoeker zegt zich het bewegende kattenplaatje op mijn pagina nog te herinneren of het script waarmee je een tarotkaart kon trekken. Wetenschapsjournalist en systeembeheerder van het BBS waarop ik inlogde, Nico Baaijens, verwees naar mijn pagina in het populair wetenschappelijke tijdschrift KIJK omdat ik volgens hem destijds een van de weinige actieve vrouwen op internet was.

Altijd online en altijd geluk

Krantenartikel (kabelaansluiting internet).

Later werd het inbelmodem vervangen en was ik de geluksvogel die bij provider Casema de eerste kabelaansluiting van Brabant kreeg. Ik was nerveus door alle aandacht van regionale tv, radio en krant, maar ook dolgelukkig dat ik vanaf nu altijd online kon zijn en ik liet dat pochend in chatprogramma ICQ aan de vrienden zien die nog op hun dure telefoontikken moesten letten.
Toen ik ook nog eens de bofkont werd die een weblogwedstrijd won en een jaar lang voor de site van het tijdschrift Libelle mocht schrijven in een tijd dat er nog niet veel blogs bestonden, kon ik mijn lol niet op. Daarna ben ik lang doorgegaan met bloggen, maar ik werd voorzichtiger, schreef minder persoonlijk en langzaam verdween het plezier.

Louise Hay

Nu zijn we jaren verder en het kriebelt weer. Het beetje programmeerkennis is verdwenen en het ouderwetse HTML voldoet niet meer. Maar hoewel ik nu een doorsnee gebruiker ben die gevoelsmatig achter dingen aanhobbelt en niet meer haantje de voorste is, blijkt alles tegenwoordig toegankelijker. En ik mag dan ouder zijn geworden en het schrijven weer moeten oefenen, de leergierigheid en het enthousiasme zijn sterker dan ooit.
Trouwens, begon Louise Hay ook niet pas op haar vijftigste haar nu zo bekende uitgeverij? En predikte zij niet uitbundig plezier en kinderlijke interesse in alles, juist als de jaren gingen tellen? Rest in Peace, lieve Louise. Je bent een Voorbeeld.
Ook ik hoop nog minimaal veertig jaar plezier te maken en allerlei leuks te ontdekken.

Welkom op mijn blog, lieve lezers. I’m back. Stay tuned.

Links