Terug in de tijd (deel 4)

Deze week nemen we afscheid van een buur(t)man. Pas geleden deden we dat ook van een buur(t)vrouw, 52 werd ze maar. Beiden hoorden bij onze wijk en het voelt vreemd dat we hen er niet meer zullen zien.

Ik herinner me dat ik ooit iets over de vrouw heb geschreven en hoewel ze geen gemakkelijk leven heeft gehad en het beschrevene kenmerkend voor haar was, had ze natuurlijk ook een andere kant. Desalniettemin:

19 April 2006 – De sombere vrouw


Portret1

Ik zie haar regelmatig, de sombere vrouw. Ze is nog jong, in elk geval jonger dan ik, al zegt dat ook niet alles meer. Haar hoofd is meestal gebogen, staat nooit fier rechtop. Ze heeft het zwaar, telkens als ik haar tegenkom.

En heeft ze het niet zwaar, dan is ze wel boos. Het weer zit niet mee, de postbode is te laat, haar man is vervelend of haar kind zwerft op straat. Haar longen zijn niet goed en haar hart staat op het punt van begeven. Haar enkels houden vocht vast en haar nagels breken zo af.

De zon schijnt nu, maar straks is er weer regen. Het is koud en haar oude stiefvader ligt op sterven. Maar de man knapt wonder boven wonder op en nu heeft ze het nog zwaarder, want wie rekende daar nog op?

‘Goedemorgen, Wanda!’ glimlach ik haar zo mogelijk nog breder toe vandaag. Ze antwoordt zacht mompelend en haar schouders hangen naar beneden.
‘Eindelijk een lekker zonnetje, hè?’ gooi ik er bovenop omdat ik het niet kan laten.
‘Ja, maar dat duurt hier nooit lang,’ zegt ze terwijl ze misprijzend naar de kleine wolkjes tuurt.
‘Dan genieten we er nu maar even extra van,’ roep ik achterom. Volgende keer krijgt ze weer een meelevend knikje en een luisterend oor. Maar vandaag even niet. Vandaag wandel ik door.


Rust in vrede, W.
(Naam aangepast)

Muziek op zondag (deel 17)

Gisteren overleed een buurman met wie Erik en ik goed contact hadden en de buurt zal niet hetzelfde zijn zonder hem. Hij was iemand die alles uit het leven probeerde te halen en toevallig had ik voor vandaag een nummer en video klaarliggen met een prachtige tekst over de noodzaak om het leven te koesteren.

Zoetsappig

Dat nummer kwam afgelopen week op mijn pad en ik vind het mooi. Maar altijd als ik meer van de betreffende zanger hoor, dan vind ik het geheel ondanks de geweldige teksten en prachtige stem te zoet. Dus schoof ik het toch terzijde en plaats ik het als bonus bij de links onder dit blog.

Mandoline Orange

Welk nummer wordt het vandaag dan wèl?
De mooie song van een band die door mijn goede vriendin Spotify werd voorgeschoteld toen ik gewoon wat aan het neuzen was in voor mij onbekend materiaal.

Die onbeweeglijke muzikanten? Die komen nog tot leven, al is het maar even:

De buur(t)man had eigenlijk ook een Heart of Gold. Rust zacht, lieve U.


Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van Bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om de besproken muziek zelf op te zoeken!)

Opgeruimd maakt vrolijk

Dan schud je het maandagochtend-gevoel van je af, je ruimt wat op en poetst de vloer voordat je aan je bureau en achter je computer plaatsneemt en bent in je nopjes omdat er zichtbaar fris resultaat is en je hebt doorgezet.

De kater

Met chronische ME lijkt het regelmatig of je een zware kater hebt, terwijl je de zondagavond gewoon truttig vroeg je nest bent ingedoken zonder een kroeg van binnen te hebben gezien, laat staan gezopen. Maar laten we ons liever op die leuke nopjes concentreren, want ik ben gewoon snel blij en dat gevoel brengt meer goeds voort dan gezucht en geklaag.

De buurvrouw

Zie je wel! De bel. Vanuit mijn gedweilde gang zwaai ik positief gestemd de deur open en daar staat de redelijk nieuwe, jonge en vooral aardige buurvrouw. Ze heeft mooie bloemen gekregen, maar is te weinig thuis om ervan te genieten. Of ik ze in mijn (lekker opgeruimde) huis wil?

Klein geluk

Wa dachte gij zelf?
Dank je wel, leuke buurvrouw! Dank je wel, grappig universum!

Links

Geluidsoverlast

Sound

Mijn onderbuurvrouw heeft sinds een paar maanden een nieuwe vriend. Dat is leuk voor haar en gaat mij niks aan. Ware het niet dat met de komst van deze jongen een immer groeiende vriendengroep lijkt meeverhuisd.

Luidruchtige feestjes

Ik klink nu als een oud wijf, wat ik inmiddels feitelijk ook ben, maar onder mijn vloer vindt tegenwoordig een paar keer per week een feestje plaats met harde muziek, gedreun, geroep en gegil. Tussen de feestjes door wordt duidelijk dat de nieuwe vriend behalve van de buurvrouw ook enorm van zingen houdt. Van Nederlandstalige evergreens tot … ja, tot wat eigenlijk? Ondanks dat ik alles bijna woordelijk versta, kan ik er geen chocola van maken. En dan blijkt ook karaoke nog zijn ding.

Hallo, buurman, ik heb een vraagje

Toen mijn computerbureau laatst meetrilde en ik al uren mijn eigen tv niet meer kon verstaan, liep ik vastbesloten naar beneden en belde aan. Een slungelige jongen opende de deur en glimlachte vragend. Wacht even, dat hadden we niet afgesproken. Er hoorde een asociaal, onwillig persoon voor me te staan, zodat ik geïrriteerd kon roepen dat die muziek nu onderhand eens zachter moest, ja! In plaats daarvan verzachtte mijn houding en legde ik uit dat onze appartementen weliswaar gehorig zijn, maar dat ik nu toch al een tijdje last had van de muziek en het gedreun. Kon het ietsje zachter? Fijn, dank je wel. De glimlachende jongen beloofde een sprintje naar de stereo en ik vertrok met een dubbel gevoel.

5 AM – 7 AM

Het volume ging een kwartiertje wat lager en de feestfrequentie ging daarna eigenlijk alleen maar omhoog. Mijn eigen visite vond het op een rustiger moment al niet normaal.
Afgelopen weekend hoorde ik het jonge grut om vijf uur in de ochtend met een hoop kabaal thuiskomen en home sweet home moet uitbundig en luidruchtig gevierd worden, denk ik. Ik weet het natuurlijk niet, want deze tut ligt op dat tijdstip gewoon saai en nuchter in bed. Langdurig wakker nu.

De Wet van de Aantrekkingskracht

Maar op SoChicken.nl las ik een goed artikel over loslaten. Dat het geen zin heeft om je op te winden en gefrustreerd te voelen als je ergens op een bepaald moment geen controle over hebt. En als je ontspant, dat dingen dan ineens beter gaan. Dat klopt! Ik heb ook de andere kant ervaren. Als je vaak aan iets vervelends denkt, dan trek je meer en vergelijkbaar akeligs aan. Echt! Ik heb voorbeelden genoeg. Zo herinner ik me de muizen in onze gezamenlijke gang.

Vanwege het meest recente bewijs ga ik snel de tips uit het SoChicken-artikel opvolgen: ik laat mijn ergernis los en gun de jongelui hun geluk. Dan gaat die prille relatie vanzelf een keer uit of zo. De eerste ruzie galmde namelijk ook al door.

Het bewijs van Aantrekking

Waar het universum nu namelijk mee aan kwam zetten, geloofde ik eerst zelf niet. Nee, hè, dacht ik toen ik thuiskwam. Nee, nee, nee! Ik wist meteen dat de grote dozen in de hal voor de Zanger waren en ik had het bij het rechte eind.

Elektronische piano

Als de nieuwe onderbuurman net zo goed piano speelt als zingt, dan gaan we een leuke tijd tegemoet. Hij kreeg dit moois voor zijn verjaardag: tijd voor een feest!

Ik voel mij vredig en rustig. Ik heb liefdevolle gedachten over mijn onderbuurtjes. Ik houd van muziek. Laten we het leven vieren. Het universum brengt alleen maar goeds. Ik gun mijn buurvrouw Liefde. Ik laat alles los en voel me vredig. Godverdomme, daar gaan ze weer.

Links