Fijns op Netflix (deel 2)

Netflix wordt steeds leuker. Een jaar of vier geleden sloot ik een proefabonnement af om de dienst eens uit te testen en hoewel er destijds volgens sommigen nog niet zo heel veel te bekijken viel, was het voor mij genoeg om door te gaan.

Groeiend aanbod

Inmiddels is Netflix een schatkist met voor elk wat wils en zijn ook de Netflix Originals in opmars: eigen kwalitatieve films, series en documentaires die nergens anders te zien zijn.

Zelf blijk ik van spannende films en series te houden, maar ook van drama, romantiek, reality en vooral van documentaires over voeding, wonen, consuminderen, koken en tuinieren. Eerder schreef ik al hoe ik genoot van de gezellige serie Poh & Co. Idem voor Big Dreams, Small Spaces, een tuinserie met BBC-coryfee Monty Don.

Inspirerend: How to Live Mortgage Free

Op dit moment kijk ik graag naar de serie van de foto hieronder (het is een schermafdruk, dus de Play-knop werkt niet, oké).

Schermafdruk serie Netflix

Niet dat ik zelf een hypotheek heb of van woning wil veranderen, maar wat is het leuk om creatieve ideeën tijdens de bouw werkelijkheid te zien worden en binnen te kijken bij het vaak verrassende eindresultaat. Ook fijn: er zit vaart in deze serie en zo komen er meerdere huizen per aflevering aan bod. Je hoeft dus niet eindeloos te wachten tot alle latjes tegen de muren zijn gespijkerd of alle schroeven zijn gekocht.

Bus, boot, boomhut

Gehalveerde woningen, boten, bussen, tiny houses. Het zou me niks verbazen als er straks nog een boomhut wordt omgetoverd tot prachtig hypotheek- en huurvrij appartement. Dat is namelijk het echte doel: de makers willen de vrijheid ervaren van een eigen woning op een fantastische plek, zonder de lasten van een langdurige hypotheek of hoge huur. Hoe ze dat doen wil je als kijker natuurlijk graag weten. Het is bij iedereen weer anders, maar allemaal werken ze vanuit hun hart en idealisme. Alles is tot in de puntjes uitgedokterd en dusdanig uitgevoerd dat het kwalitatieve en veilige huizen oplevert waar je met open mond naar zit te koekeloeren. De locaties zijn vaak ook om van te kijksmullen.

Zelf ook creatief

En ik? Ik sta na zo’n aflevering op met de neiging tot grootse veranderingen, verzet een kamerplant of draai een hoektafeltje een kwartslag, schenk nog een kopje koffie in en ga vergenoegd weer zitten voor de volgende aflevering. De zesde alweer.

Links

Kamerplanten en stekjes

(Vervolg op het blog Anemoontje)

Kamerplanten en stekjes

Ik haalde altijd al veel plezier uit het zaaien, stekken en verzorgen van kruiden, groenten en andere plantjes op mijn twee (!) balkons. Maar mijn kamerplanten gaf ik op vaste dagen water, gehaast en zonder aandacht. Ze stonden er meestal treurig bij en het gevoel dat overheerste was: ik begin er niet meer aan.

Omslag

Dat dat afgelopen zomer veranderde, kwam misschien doordat een gekregen Begonia het al een tijdje slecht deed en op een andere plek ineens opfleurde. Blij zocht ik naar informatie over deze Angel Wings en ik ontdekte dat ie niet alleen zon maar ook veel meer water moest hebben. Als dank vouwden zich steeds meer groene engelenvleugels vol glimmende, zilveren stippen uit.

Ook stuitte ik op een levendige praatgroep op Facebook, vergaapte me daarin aan foto’s, noteerde boektitels en ging weer eens naar de bieb.

Het Plantenlab

Daar vond ik een van de genoemde tips: Het Plantenlab. Een gezellig boek, zeer geschikt voor beginners. Gek genoeg kon ik de paraplu-plant van de kaft er niet in vinden. Wat een fijne herinneringen had ik aan deze nostalgische, moerasachtige Papyrus. Ik haalde hem vorig jaar weer eens in een tuincentrum en wist nog van vroeger hoe ik hem leuk kon stekken.

Hoe ik de door het vocht aangetrokken irritante vliegjes kon aanpakken, vond ik niet in dit boek, maar wel in mijn inmiddels favoriete groep op Facebook. Mijn plant lag al lang in de groene bak, maar gelukkig had ik nog zo’n stekje achter de hand.

Bibliotheekboek Het Plantenlab

Urban Jungle

Leuk was dat de bieb ook het prachtige binnenkijk-boek Urban Jungle te leen had. Als je daar niet enthousiast van wordt! Maar ik vond – hoe gezellig ook – de meeste interieurs te druk. Zoveel planten wilde ik niet en dat paste mooi bij mijn minder is meer-principe. Nee, ik zou alleen op zoek gaan naar de allermooiste plantjes die me ècht iets deden. Haha!

Bibliotheekboek Urban Jungle

Kijk, boven het boek prijkt toevallig een stukje van mijn herstellende en net genoemde Begonia Angel Wings.

Ik leerde dat mijn Fittonia-stekje van de bovenste foto graag in glas staat en anders liefst dagelijks besproeid wordt. Als je het vergelijkt met de opleving hieronder, gaan dingen toch een beetje goed.

Kamerplant Fittonia

Alleen jammer dat niemand je waarschuwt voor de groeiende liefde, ogen op steeltjes en een sneller kloppend hart bij al die bladpatronen, aparte stengels, fleurige bloempjes, grappige vormen, mooie kleuren en vrolijke stippen.

(Wordt daarom vervolgd met nieuwe stekjes van Marktplaats, andere plantenboeken, de gouden tip tegen rouwvliegjes en eigenhandig geknoopte plantenhangers)

Links

Daily walk – Het speciale fietspad

Zangfietspad

Daar moet je iets mee natuurlijk. Maar ja, de eerste keer dat we op het bord stuitten was ik te voet, dus dat telt gelukkig niet.

Op de Bucketlist

‘Je durft gewoon niet,’ zei Erik.
‘Oh, nee?’ zei ik. ‘Oh, nee?!’

Zangfietspad

Ach, door dat zachte, lijzige stemmetje van mij verdwenen de valse noten gelukkig in een windvlaag; het is bepaald geen Glennis Grace-volume. De gitaar was er trouwens ook niet bij. Wel de eeuwige kikker in de keel ♫.

Kunst van Mapije

Toen ik later thuis in een oude Happinez bladerde, kwam ik grappig genoeg een artikeltje over het zangfietspad tegen. Het bord blijkt een initiatief van kunstenaar Mapije en er zijn op dit moment exemplaren te vinden in onder andere Breda, Den Bosch, Almere en Houten. Gaat dat zien. Gaat dat beoefenen. Gek is goed.

Links

Het balkonleven – Anemoontje

Ik beken. Deze zomer heb ik mijn roze geraniums liefdevol toegesproken en ook mijn grote, geurende citroengeranium mocht naar het zonnige balkon, waar hij tijdens een storm in stukken viel en ik hem als een Florence Nightingale verzorgde en vertroetelde.

Ondergeschoven kindje

Maar dan de Japanse Anemoon. Ik had haar ooit in het roze op straat gezien toen ik de naam nog niet wist, had me aan haar vergaapt en verrukt een foto op Facebook gezet. ‘Wie is deze schone?’ vroeg ik.
Leve internet: ik gokte op de plantenkennis van een aardige en altijd behulpzame Facebookvriendin. Maar binnen dertig seconden kwam het antwoord van mijn schoonzus. En in dezelfde minuut een berichtje van broer Coen: ‘Ik heb een witte Anemoon voor je, kom maar halen.’

Zielig

Een zomer of eigenlijk herfst later deed de Japanse niks meer. Maar dit jaar kwamen er weer een paar bladeren. Een beetje zielig nog. En toen er ineens ook weer een aantal knoppen verschenen, toonde ik ze tijdens een bezoekje trots aan Coen, die niet onder de indruk leek. Voeding en veel meer water, was zijn advies.

Aye aye, sir.

Japanse Anemoon

Inmiddels komen er meer knoppen en geniet ik vooral ’s avonds in de schemering van de dan bijna lichtgevende witte bloem. Ik beloof plechtig haar niet meer te negeren.

Kusjes

Hoe anders ging het deze zomer bij mijn andere groene hobby. Bloedfanatiek. Alle liefde die ik te geven had, ging erin. En op een paar vervelende rouwvliegjes na, kwam daar groei voor terug. En bleek díe liefde – tot nu toe – wederzijds.

(Wordt vervolgd)

Link

Spark joy en minimaliseer (3)

Opgeruimd staat netjes.
Ik heb al veel spullen naar een weggeefkastje in de bieb gebracht. Cd’s, dvd’s, boeken, beeldjes, vaasjes, tijdschriften en zelfs etenswaren waar de kast in eerste instantie voor bedoeld was. Alles wordt dankbaar of in elk geval snel meegenomen en vermoedelijk hergebruikt.

Twijfelgevallen

Nu de verzamelplek in huis tot mijn vreugde langzaam leegraakte, maakte ik een nieuw rondje en stuitte in de keuken weer eens op dit leuke theepotje met kop:

Opgeruimd staat netjes

Bij eerdere pogingen kon ik het niet over mijn hart verkrijgen om het tweekops-potje weg te doen. Het sparkt namelijk nog steeds joy*. Ik weet na vele jaren nog van wie ik het kreeg en herinner me de gezellige avond die eraan verbonden was. Maar ik gebruik het potje eigenlijk nooit, heb al een glazen exemplaar dat minder mooi, maar handiger is en ik kom om in de spullen.

We did it!

Blijkbaar word ik al beter in het consuminderen en minimaliseren, want die laatste gedachte hielp. Snel stopte ik het potje in mijn tas, gaf het even later een mooi plekje in de weggeefkast en trakteerde mezelf in de bieb op een mooi, tijdelijk boek. Toen ik daarmee terugkwam, was de theepot al weg. Het voelde goed.

Dank je wel, Marie.
Next!


*Boektitel en vraag van Japanse opruimgoeroe Marie Kondo. ‘Does it spark joy?’

Links

Hoe de siernetels tot een geschiedenislesje leidden

Eergisteren postte ik op mijn blog een foto van siernetels aan de ingang van het park. Wat ik wel benoemde maar niet liet zien, was dat ze rond een monument groeien. Foto op een donker ogenblik:

Baroniemonument Breda

Het zogenaamde Baroniemonument werd in 1904 opgericht ter ere van een huwelijk in 1404 tussen Graaf Engelbrecht I en Johanna van Polanen, ten tijde van de plaatsing een 500-jarig jubileum dus.
Ik lees her en der de namen Engelbrecht en Engelbert; dat moet ik nog eens uitpluizen.

Maar het leuke is dat ik gisteravond nog met beste vriend Erik bij de siernetels stond en mompelde dat ik eigenlijk maar weinig van het monument wist (zelfs bovenstaande info niet). Of het er ooit van zou komen dat ik het op zou zoeken zoals hij aanraadde, leek me klein; geschiedenis was nooit een favoriet vak geweest. Maar toeval besliste anders. Of was het de Wet van de Aantrekkingskracht? Dan heb je meteen mijn aandacht.

Stomme film

Een uurtje later stuitte ik in een Facebookgroep namelijk spontaan op een stokoud filmpje over Breda en laat daar het monument nu ook in voorkomen! Evenals het Bredase station, de Grote Markt, het Kasteelplein en het Grand-Theatre, waar ik als kind nog weleens naar de film ben geweest.

De video duurt zeven minuten, maar zonder geluid lijkt het langer. Het monument is te zien vanaf 1:20″. Op Naar Breda:

Leuk filmpje. Dank je wel, grappig Universum. Nu wil ik er meer van weten ook.

(Met dank aan Walther van den E.)

Links

Daily walk – Van Siernetel tot Polkadot

Siernetel

Aan de ingang van het park groeien er rondom een monument meestal truttige bloemetjes, maar op dit moment sieren grote bossen rode netels het ronde perk en ze fleuren je al van grote afstand op tegemoet.

Groeiende hobby

Goede actie van de gemeente, al ben ik benieuwd wat er in het najaar voor in de plaats komt, want de siernetel schijnt niet winterhard te zijn.
Hij kan ook als kamerplant en het feit dat ik überhaupt de soort meteen wist te benoemen, is te danken aan een niet helemaal nieuwe, maar wel ook snel groeiende interesse.

Vrolijke Polkadot

Niet dat ik de siernetel in mijn bescheiden groene collectie heb, maar hij staat op mijn plantenlijstje. Eerst maar eens zorgen voor het leuks dat ik nu heb staan: wat een dankbaar, rustgevend en positief stemmend werkje. Daar zouden ze aan de troostrijke en opbeurende kant van de gezondheidszorg misschien eens iets mee moeten doen.
Allemaal aan de Polkadot-begonia’s!

Mijn eigen verfrommelde stekje kan trouwens ook nog wel wat liefdevolle woordjes gebruiken. Maar halleluja, daar zit ineens wel een bloemknop!

Polkadot-begonia

(Wordt vervolgd)

Link