Als je het op je hippe heupen krijgt: een macramé plantenhanger maken

Een paar weken geleden voelde ik net als bij jeuk spontaan creatieve neigingen opkomen. Meestal geef ik daar niet aan toe omdat ik niet zo handig ben en mijn tijd of energie niet wil verdoen, maar deze keer waren de kansen op succes groot.

Alles zat mee

  1. Ik stuitte op een uitnodigende video.
  2. Die zo te zien voor beginners was.
  3. Het was toevallig de enige regenachtige dag van de lange zomer.
  4. Een vrije dag zonder verplichtingen nog wel.
  5. Ik had net een nieuw Begonia-stekje van een plantenminnende buurvrouw gekregen.
  6. Dat wel een comfortabel hangmatje verdiende.
  7. Ik wist zeker dat ik nog dik, wit Hoooked Zpagetti-garen in een kast had liggen.
  8. Krijg nou wat. Zie je wel.
  9. Een zoektocht in mijn schuurtje leverde precies het stukje hout op dat ik nodig had.
  10. De neigingen bleven.

Dus.

Macramé plantenhanger

Jaren 70

Leuk, man! Ik had het vroeger op school natuurlijk ook weleens gedaan, macrameeën, maar daar heb ik geen bewijs meer van. Zus Lisa was veel handiger in die dingen; van haar heb ik een grote, geknoopte lectuurmand van blauw touw in de woonkamer hangen. Nog uit de jaren 70 en vier jaar geleden op de zolder van ons ouderlijk huis gevonden en meegebietst. Mijn vader hield van opruimen en weggooien, dus een bedankje naar boven lijkt me op zijn plaats.

Herfstknutselen

Inmiddels heb ik nog een paar van deze plantenhangers aan een bezemsteel geknoopt en voor de plantenliefhebber die vanwege het buiten guur, binnen knus-gevoel ook gezellig aan de gang wil, is hier een duidelijk uitleg van ene Crafty Ginger. Als het míj lukt, lukt het iedereen. Leve YouTube en de pauze-knop.

Leve de geknoopte plantenhangers. En leve the Seventies! ❤

Links

Kamerplanten en stekjes

(Vervolg op het blog Anemoontje)

Kamerplanten en stekjes

Ik haalde altijd al veel plezier uit het zaaien, stekken en verzorgen van kruiden, groenten en andere plantjes op mijn twee (!) balkons. Maar mijn kamerplanten gaf ik op vaste dagen water, gehaast en zonder aandacht. Ze stonden er meestal treurig bij en het gevoel dat overheerste was: ik begin er niet meer aan.

Omslag

Dat dat afgelopen zomer veranderde, kwam misschien doordat een gekregen Begonia het al een tijdje slecht deed en op een andere plek ineens opfleurde. Blij zocht ik naar informatie over deze Angel Wings en ik ontdekte dat ie niet alleen zon maar ook veel meer water moest hebben. Als dank vouwden zich steeds meer groene engelenvleugels vol glimmende, zilveren stippen uit.

Ook stuitte ik op een levendige praatgroep op Facebook, vergaapte me daarin aan foto’s, noteerde boektitels en ging weer eens naar de bieb.

Het Plantenlab

Daar vond ik een van de genoemde tips: Het Plantenlab. Een gezellig boek, zeer geschikt voor beginners. Gek genoeg kon ik de paraplu-plant van de kaft er niet in vinden. Wat een fijne herinneringen had ik aan deze nostalgische, moerasachtige Papyrus. Ik haalde hem vorig jaar weer eens in een tuincentrum en wist nog van vroeger hoe ik hem leuk kon stekken.

Hoe ik de door het vocht aangetrokken irritante vliegjes kon aanpakken, vond ik niet in dit boek, maar wel in mijn inmiddels favoriete groep op Facebook. Mijn plant lag al lang in de groene bak, maar gelukkig had ik nog zo’n stekje achter de hand.

Bibliotheekboek Het Plantenlab

Urban Jungle

Leuk was dat de bieb ook het prachtige binnenkijk-boek Urban Jungle te leen had. Als je daar niet enthousiast van wordt! Maar ik vond – hoe gezellig ook – de meeste interieurs te druk. Zoveel planten wilde ik niet en dat paste mooi bij mijn minder is meer-principe. Nee, ik zou alleen op zoek gaan naar de allermooiste plantjes die me ècht iets deden. Haha!

Bibliotheekboek Urban Jungle

Kijk, boven het boek prijkt toevallig een stukje van mijn herstellende en net genoemde Begonia Angel Wings.

Ik leerde dat mijn Fittonia-stekje van de bovenste foto graag in glas staat en anders liefst dagelijks besproeid wordt. Als je het vergelijkt met de opleving hieronder, gaan dingen toch een beetje goed.

Kamerplant Fittonia

Alleen jammer dat niemand je waarschuwt voor de groeiende liefde, ogen op steeltjes en een sneller kloppend hart bij al die bladpatronen, aparte stengels, fleurige bloempjes, grappige vormen, mooie kleuren en vrolijke stippen.

(Wordt daarom vervolgd met nieuwe stekjes van Marktplaats, andere plantenboeken, de gouden tip tegen rouwvliegjes en eigenhandig geknoopte plantenhangers)

Links

Spark joy en minimaliseer (3)

Opgeruimd staat netjes.
Ik heb al veel spullen naar een weggeefkastje in de bieb gebracht. Cd’s, dvd’s, boeken, beeldjes, vaasjes, tijdschriften en zelfs etenswaren waar de kast in eerste instantie voor bedoeld was. Alles wordt dankbaar of in elk geval snel meegenomen en vermoedelijk hergebruikt.

Twijfelgevallen

Nu de verzamelplek in huis tot mijn vreugde langzaam leegraakte, maakte ik een nieuw rondje en stuitte in de keuken weer eens op dit leuke theepotje met kop:

Opgeruimd staat netjes

Bij eerdere pogingen kon ik het niet over mijn hart verkrijgen om het tweekops-potje weg te doen. Het sparkt namelijk nog steeds joy*. Ik weet na vele jaren nog van wie ik het kreeg en herinner me de gezellige avond die eraan verbonden was. Maar ik gebruik het potje eigenlijk nooit, heb al een glazen exemplaar dat minder mooi, maar handiger is en ik kom om in de spullen.

We did it!

Blijkbaar word ik al beter in het consuminderen en minimaliseren, want die laatste gedachte hielp. Snel stopte ik het potje in mijn tas, gaf het even later een mooi plekje in de weggeefkast en trakteerde mezelf in de bieb op een mooi, tijdelijk boek. Toen ik daarmee terugkwam, was de theepot al weg. Het voelde goed.

Dank je wel, Marie.
Next!


*Boektitel en vraag van Japanse opruimgoeroe Marie Kondo. ‘Does it spark joy?’

Links

Daily walk – Van Siernetel tot Polkadot

Siernetel

Aan de ingang van het park groeien er rondom een monument meestal truttige bloemetjes, maar op dit moment sieren grote bossen rode netels het ronde perk en ze fleuren je al van grote afstand op tegemoet.

Groeiende hobby

Goede actie van de gemeente, al ben ik benieuwd wat er in het najaar voor in de plaats komt, want de siernetel schijnt niet winterhard te zijn.
Hij kan ook als kamerplant en het feit dat ik überhaupt de soort meteen wist te benoemen, is te danken aan een niet helemaal nieuwe, maar wel ook snel groeiende interesse.

Vrolijke Polkadot

Niet dat ik de siernetel in mijn bescheiden groene collectie heb, maar hij staat op mijn plantenlijstje. Eerst maar eens zorgen voor het leuks dat ik nu heb staan: wat een dankbaar, rustgevend en positief stemmend werkje. Daar zouden ze aan de troostrijke en opbeurende kant van de gezondheidszorg misschien eens iets mee moeten doen.
Allemaal aan de Polkadot-begonia’s!

Mijn eigen verfrommelde stekje kan trouwens ook nog wel wat liefdevolle woordjes gebruiken. Maar halleluja, daar zit ineens wel een bloemknop!

Polkadot-begonia

(Wordt vervolgd)

Link

Plantenstekjes via Marktplaats

Wa zede gij nou? Stekskes van kamerplanten via Marktplaats? Werkt dat?

Jazeker! Ik had er twee jaar geleden al eens een stekje van een Pilea (de zogenaamde Pannenkoekplant) vandaan en dat leeft nog steeds:

Pilea Pannenkoekplant

Sterker nog, er komen op dit moment kleine pannenkoekjes tevoorschijn die ik straks zelf weer kan stekken.

Fran

Stekjes via Marktplaats

Deze keer stuurde een aardige Fran uit Leeuwarden me drie gewilde stekjes. En hoe!

Plantenstekjes via Marktplaats

Ze waren zorgzaam in een bedje gelegd en liefdevol ingestopt ingepakt. Het Chinees Lantaarnplantje, een erwtenplantje (beide hangen inmiddels in een geknoopte plantenhanger voor het raam) en een lieflijke Fittonia in lichtgroen en roze.

Plantenstekjes via Marktplaats

Nu nog in leven houden. Dat doet me denken: het rolgordijn moet even een stukje omlaag, want de zon is er weer en daar schijnen de lantaarnstengeltjes niet van te houden. Ook is het weer tijd om de bonte blaadjes van de Fittonia te besproeien.

Aan Fran zal het in elk geval niet liggen!

Links

Afval op straat

Eergisteren schreef ik al dat er onderweg veel moois te bekijken valt, maar dat op straat niet altijd alles rozengeur en maneschijn is.

Afval

Het tafereel hierboven komen we de laatste tijd vaak tegen. Nu zijn dit tijdelijke containers in een gebied waar aan positieve plannen gewerkt wordt, maar we zien het op veel locaties. Zelfs in mijn eigen, niet lang geleden opgeknapte straat.

A-sociaal

Daar hebben we behalve nieuwe glasbakken sinds een aantal maanden ook ondergrondse vuilcontainers. Ja, er was in het begin wat pech met de pasjes en soms zit er iets klem. Maar er zijn twee bakken, dus als de ene niet open wil, dan schuifel je een meter opzij voor de andere. Lijkt mij.

Elke dag opnieuw liggen er weer al dan niet lekkende vuilniszakken naast, in de felle zon. Met gratis extra groen-glimmende vliegen op het balkon. Bijna elke dag wordt er karton bijgegooid en als we geluk hebben ook grofvuil.

Plakzooi

Ga dan maar eens als burgertrut je vuilniszak wèl in die bak deponeren waar alles plakt en ruikt en je met moeite je schoenen van de stoep lostrekt om je weer uit de voeten te maken. Maar er is nog geen vloekwoord op je lippen verschenen, of de gemeente komt weer langs om deze keer ook de omgeving van de bakken schoon te spuiten. Ik neem mijn petje ervoor af.

Zeg het op Twitter

Schermafbeelding Twitter

Met een leuke reactie:

Schermafdruk Twitter

En nog geen twee uur later zijn er opnieuw vuilniszakken en karton gedumpt.

Drukbezet plekje

Hee, gansjes, zeggen jullie er eens wat van! Kunnen we jullie niet inzetten? Beetje op de uitkijk en zo? En als iemand er dan toch graag een zooitje van maakt, linea recta in de aanval en massaal onderschijten?

Niet typisch, wel Tuinzigt

Muurschildering kickbokser Ramon Dekkers in Tuinzigt(Muurschildering voor de overleden kickbokser Ramon Dekkers)

Als Bredase ken ik Tuinzigt wel een beetje, de wijk die centraal stond in de tv-serie Typisch Tuinzigt van de NPO. Mooi gemaakt en de min of meer markante bewoners respectvol in beeld gebracht.

Poes

Carla, Poes, Mama Ketamine (de lieve moeder van een jonge DJ die haar zoon’s nummer Ketamine het mooist vond), Vader Ketamine en de werkloze jongeman die zeker weet dat mensen met een baan en/of geld elke dag kaviaar eten – leuk, ik heb ze allemaal al gezien.
Poes al een paar keer zelfs. Ze doet haar naam eer aan. Je zou haar zo willen knuffelen; nog kleiner dan ik en een lief vrouwke, da zie de zo.

Beeld in wijk Tuinzigt

Voor ons is de wijk meestal een doorgang naar mooi gebied, maar we stappen er graag af voor een boodschap, een foto van een beeld en voor blommekes:

Sieruien

Zoals het mooie veld sieruien dat ik gisteren zag. Een enigszins vrolijke noot,  zo vlak voor het crematorium waar bijna alle Bredanaars weleens (of uiteindelijk) komen. En waarvan ze bijna allemaal zouden zeggen: Daar motte nie te vaak naartoe en Daar kende gij maar beter nie zijn.

Links

Spark joy en minimaliseer (2)

Koningsdag

Bij ons is op Koningsdag alleen een vrijmarkt voor kinderen. En anders zou ik toch niet koukleumend op een kleedje gaan zitten. Ik kijk wel uit. Hoewel… ik heb ooit één keer op een kleine rommelmarkt gestaan waar ik in tegenstelling tot de buurkraampjes bijna alles verkocht. Inclusief een encyclopedie uit mijn ouderlijk huis, bestaande uit onhandige, kleine boekjes, duizenddelig ofzo. Iedereen verklaarde me voor gek dat ik zelfs de hebbedingen voor een habbekrats wegdeed.

Suske en Wiske

”Die Suske en Wiske’s zijn veel meer waard dan een euro per stuk!” riep iemand ogenschijnlijk geïrriteerd. Maar ik volgde mijn hart en maakte een oma blij die met trotse ogen over haar kleinkinderen begon en enthousiast met een lijstje stripboektitels wapperde. Ik deed er even enthousiast nog een korting bovenop.
“Wat een leuke dingen,” zei een lachende jonge vrouw die een doosje tarotkaarten tot haar eigendom maakte. Ik lachte ook toen ik aan het eind van de dag als enige met maar anderhalf plastic tasje, vijfenvijftig euro winst en lichte tred het zaaltje verliet.

Tegenwoordig geef ik alles wat nog goed is weg. Aan vrienden en buren. Erik. Aan de bezoekers van het weggeefkastje in de bieb. Gek genoeg volgt daaruit meteen opnieuw een leuke flow. Met – hee, dat was niet de bedoeling – een andere stroom tweedehands spullen. Zoals laatst bij de buurvrouw, met haar mooie voorraadbussen. En meer:

Espressokopjes

Leuk en fleurig, die kopjes, maar ze gaan er weer uit; ik drink geen espresso en mijn keuken staat veel te vol. Opgeruimd staat netjes!

Ruilnetwerk

Inmiddels hebben meer leuke buren zich in het spinnenweb van spullen gewaagd en hebben de kopjes alweer een nieuwe eigenaar. Dat geeft lucht en ruimte. De heerlijke vraag is alleen voor hoelang. En of er van dat streven naar minimalisme ooit iets terechtkomt.

Goed. De koning is jarig vandaag. Hij leve hoog, hij leve hoog. Heb ik eigenlijk wel leuke gebaksbordjes?

Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om de genoemde boeken zelf op te zoeken!)

Van balkon naar boerderij

Roze geranium

Lente. Heerlijk wanneer de zon schijnt en ik op mijn balkon(s) met koffie aan een tafeltje kan zitten. Wanneer gezaaide plantjes opkomen en de favoriete roze geraniums al vóór het verpotten weer bloeien, de mooie lieverdjes. Je ziet mij niet snel gelukkiger. Dacht ik.

De Boerderij

Tot ik door vrienden werd uitgenodigd om weer eens mee naar De Boerderij te gaan: een gezellig pand met twee honden, een paar paarden, een ruime kas en een grote lap grond.

De Boerderij

Ik zou hier best willen wonen. Met een mooie moestuin en leuke kippen. Met een droogmolen vol wapperend wasgoed naast de kersenboom en met roze rubberen laarzen. Ja, ik zou hier wel aarden. Met een stuk of vijf katten en een fobie voor muizen. Met alle geurige, vers geplukte kruiden. Met talrijke boeken en weinig tv. Met zwart omrande nagels. En behalve koffie, eeuwige kopjes brandnetelthee.

Brandnetelthee

(Wordt vervolgd)

Links

Geluidsoverlast

Sound

Mijn onderbuurvrouw heeft sinds een paar maanden een nieuwe vriend. Dat is leuk voor haar en gaat mij niks aan. Ware het niet dat met de komst van deze jongen een immer groeiende vriendengroep lijkt meeverhuisd.

Luidruchtige feestjes

Ik klink nu als een oud wijf, wat ik inmiddels feitelijk ook ben, maar onder mijn vloer vindt tegenwoordig een paar keer per week een feestje plaats met harde muziek, gedreun, geroep en gegil. Tussen de feestjes door wordt duidelijk dat de nieuwe vriend behalve van de buurvrouw ook enorm van zingen houdt. Van Nederlandstalige evergreens tot … ja, tot wat eigenlijk? Ondanks dat ik alles bijna woordelijk versta, kan ik er geen chocola van maken. En dan blijkt ook karaoke nog zijn ding.

Hallo, buurman, ik heb een vraagje

Toen mijn computerbureau laatst meetrilde en ik al uren mijn eigen tv niet meer kon verstaan, liep ik vastbesloten naar beneden en belde aan. Een slungelige jongen opende de deur en glimlachte vragend. Wacht even, dat hadden we niet afgesproken. Er hoorde een asociaal, onwillig persoon voor me te staan, zodat ik geïrriteerd kon roepen dat die muziek nu onderhand eens zachter moest, ja! In plaats daarvan verzachtte mijn houding en legde ik uit dat onze appartementen weliswaar gehorig zijn, maar dat ik nu toch al een tijdje last had van de muziek en het gedreun. Kon het ietsje zachter? Fijn, dank je wel. De glimlachende jongen beloofde een sprintje naar de stereo en ik vertrok met een dubbel gevoel.

5 AM – 7 AM

Het volume ging een kwartiertje wat lager en de feestfrequentie ging daarna eigenlijk alleen maar omhoog. Mijn eigen visite vond het op een rustiger moment al niet normaal.
Afgelopen weekend hoorde ik het jonge grut om vijf uur in de ochtend met een hoop kabaal thuiskomen en home sweet home moet uitbundig en luidruchtig gevierd worden, denk ik. Ik weet het natuurlijk niet, want deze tut ligt op dat tijdstip gewoon saai en nuchter in bed. Langdurig wakker nu.

De Wet van de Aantrekkingskracht

Maar op SoChicken.nl las ik een goed artikel over loslaten. Dat het geen zin heeft om je op te winden en gefrustreerd te voelen als je ergens op een bepaald moment geen controle over hebt. En als je ontspant, dat dingen dan ineens beter gaan. Dat klopt! Ik heb ook de andere kant ervaren. Als je vaak aan iets vervelends denkt, dan trek je meer en vergelijkbaar akeligs aan. Echt! Ik heb voorbeelden genoeg. Zo herinner ik me de muizen in onze gezamenlijke gang.

Vanwege het meest recente bewijs ga ik snel de tips uit het SoChicken-artikel opvolgen: ik laat mijn ergernis los en gun de jongelui hun geluk. Dan gaat die prille relatie vanzelf een keer uit of zo. De eerste ruzie galmde namelijk ook al door.

Het bewijs van Aantrekking

Waar het universum nu namelijk mee aan kwam zetten, geloofde ik eerst zelf niet. Nee, hè, dacht ik toen ik thuiskwam. Nee, nee, nee! Ik wist meteen dat de grote dozen in de hal voor de Zanger waren en ik had het bij het rechte eind.

Elektronische piano

Als de nieuwe onderbuurman net zo goed piano speelt als zingt, dan gaan we een leuke tijd tegemoet. Hij kreeg dit moois voor zijn verjaardag: tijd voor een feest!

Ik voel mij vredig en rustig. Ik heb liefdevolle gedachten over mijn onderbuurtjes. Ik houd van muziek. Laten we het leven vieren. Het universum brengt alleen maar goeds. Ik gun mijn buurvrouw Liefde. Ik laat alles los en voel me vredig. Godverdomme, daar gaan ze weer.

Links