Daily walk – Het speciale fietspad

Zangfietspad

Daar moet je iets mee natuurlijk. Maar ja, de eerste keer dat we op het bord stuitten was ik te voet, dus dat telt gelukkig niet.

Op de Bucketlist

‘Je durft gewoon niet,’ zei Erik.
‘Oh, nee?’ zei ik. ‘Oh, nee?!’

Zangfietspad

Ach, door dat zachte, lijzige stemmetje van mij verdwenen de valse noten gelukkig in een windvlaag; het is bepaald geen Glennis Grace-volume. De gitaar was er trouwens ook niet bij. Wel de eeuwige kikker in de keel ♫.

Kunst van Mapije

Toen ik later thuis in een oude Happinez bladerde, kwam ik grappig genoeg een artikeltje over het zangfietspad tegen. Het bord blijkt een initiatief van kunstenaar Mapije en er zijn op dit moment exemplaren te vinden in onder andere Breda, Den Bosch, Almere en Houten. Gaat dat zien. Gaat dat beoefenen. Gek is goed.

Links

Daily walk – Van Siernetel tot Polkadot

Siernetel

Aan de ingang van het park groeien er rondom een monument meestal truttige bloemetjes, maar op dit moment sieren grote bossen rode netels het ronde perk en ze fleuren je al van grote afstand op tegemoet.

Groeiende hobby

Goede actie van de gemeente, al ben ik benieuwd wat er in het najaar voor in de plaats komt, want de siernetel schijnt niet winterhard te zijn.
Hij kan ook als kamerplant en het feit dat ik überhaupt de soort meteen wist te benoemen, is te danken aan een niet helemaal nieuwe, maar wel ook snel groeiende interesse.

Vrolijke Polkadot

Niet dat ik de siernetel in mijn bescheiden groene collectie heb, maar hij staat op mijn plantenlijstje. Eerst maar eens zorgen voor het leuks dat ik nu heb staan: wat een dankbaar, rustgevend en positief stemmend werkje. Daar zouden ze aan de troostrijke en opbeurende kant van de gezondheidszorg misschien eens iets mee moeten doen.
Allemaal aan de Polkadot-begonia’s!

Mijn eigen verfrommelde stekje kan trouwens ook nog wel wat liefdevolle woordjes gebruiken. Maar halleluja, daar zit ineens wel een bloemknop!

Polkadot-begonia

(Wordt vervolgd)

Link

Daily walk – Het regenboogpad

Regenboogpad

Ik noemde het vorige week geopende regenboogpad in het park al even. Hier is het. Tada!

Bewustwording en acceptatie

De vrolijke kleuren zijn aangebracht om gesprekken op gang te brengen en bewustwording en acceptatie te bevorderen. Van wat en wie? Bewustwording van het feit dat we allemaal gelijk zijn en dat iedereen er mag zijn, niet alleen op dat dertien meter lange pad. Acceptatie van onder andere hetero’s, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders. Zij hebben geen ziekte en behoeven geen genezing. Dat brengt me wel tot een andere groep die met de nek wordt aangekeken.

Een extra veeg baan

Omdat ik een ontploft topic op Twitter volg, stel ik voor dat we nogmaals de verfkwast ter hand nemen en er ook een dikverdiende (loon)strook voor de arbeidsbeperkte medemens zoals de werkende Wajongers aan toevoegen. Ook zij zijn gelijkwaardig aan de geluksvogels die gezond zijn, maar ervaren dat niet zo en voelen zich in de kou gezet.

Welke kleur, jongens (en meisjes)? Ja, die van de VVD valt af.

Links

Zoekplaatje

Zoekplaatje

Eigenlijk is de bovenste foto een zoekplaatje. Er staat iets op wat er ‘niet thuishoort’, al voelt het zich er thuis. We zien het steeds vaker. Soms is het alleen, af en toe met twee en een enkele keer met drie tegelijk.

Dichterbij

Jammer dat mijn telefoon geen optische zoom heeft. Ik durfde wel dichterbij, maar jaagde het daarmee weg. Raar maar waar, het was banger dan ik en dat mag een wonder heten.

Een uitsnede dan maar. Linksonder zit het hij.

Zoekplaatje deel 2

Lijkt ie klein, de rat? Dan ligt dat wederom aan mijn camera. Hij was zeker zo groot als mijn schoen. Goed, dat is maar een maatje 36 en de voet ernaast zetten om secuur te meten is er niet van gekomen, maar het zou ook best een maat 40 kunnen zijn.
En ’s nachts in mijn droom nog groter.

Pluimstaartje

De rattenstaart lag verborgen in het struikgewas en heel eerlijk gezegd vond ik z’n koppie best lief. Dat bevestigt het vermoeden dat mijn toch vrij ernstige fobie voor muizen en ratten zich, behalve in de snelle bewegingen, vooral in die vieze, gluiperige staart concentreert.

Het zou schelen als muizen een pluimstaartje hadden en zouden hupsen als een vogeltje. En als ratten terug het water inspringen als een kikker. En liefst in dat water blijven en niet steeds sneaky met de familie de richting van het wandelpad op sluipen.

Het zou schelen als mijn dromen verstoken zouden blijven van knaagdieren. En ik overdag niet al nieuwsgierig ben naar hoeveel we er vanavond weer tegelijk zullen zien.

Melding

@Breda, lezen jullie mee? Mijn foto op Twitter laatst, van die gedumpte wasmachine in de singel? Dat apparaat hebben jullie er vervolgens netjes uitgevist, evenals een stoel. Doen jullie ook iets aan ratten? Als wij er al drie tegelijk zien, zijn het er vast een heleboel.

Link