Kamerplanten en pannenkoeken

Op de site van het tijdschrift Happinez zie ik een inspirerend artikel over kamerplanten. Dat is waar ook, het groen binnenshuis mag bijna weer verpot worden.
Eerlijk gezegd hebben mijn al dan niet luchtzuiverende plantjes het weleens beter gedaan. Ze zien er niet dolgelukkig uit. En nog eerlijker? Het is mij zelfs ooit gelukt om twee oude Sansevieria’s berouwvol van het leven te beroven. Misschien moet ik maar eens starten met de video uit het artikel: Vijf makkelijke planten voor beginners.

Pannenkoekplant per post

Pilea (1)

Het goede nieuws is dat de door mij zo vurig gewenste, hippe Pilea die ik vorig jaar voor een habbekrats op Marktplaats kocht, nog steeds leeft.

Pilea (2)

Dat zou mijn eer te na zijn: de hele reis platgedrukt in een donkere envelop overleven en dan in mijn toch enigszins behaaglijke woonkamer alsnog het loodje leggen. Maar echt vrolijk vind ik haar niet. En  kindjes   stekjes krijgen, ho maar. Hoe doet Mama Botanica dat toch? Misschien moet ik nog even geduld hebben:

Ik ga me weer voor het gezellige groen inzetten. Het bewijs volgt vanzelf op dit blog.
En jij? Heb je kamerplanten? Welke? Hoe doen ze het? En wat is je favoriete plant?

Links

Het balkonleven (deel 1)

Korianderzaad

Wat heb ik vorig jaar genoten van mijn twee balkons! Ik probeer de hoeveelheid groenten, bloemen en kruiden beperkt te houden, maar elk jaar is het toch weer een spontaan en enthousiast proces.
Biologische basilicum en koriander uit de supermarkt haalde ik uit hun potjes en splitste ze in meerdere planten. Van de basilicum hield ik aan het eind van het seizoen genoeg blaadjes over om te drogen en bij de koriander bewonderde ik de magische witte bloempjes en het smakelijke, nieuwe zaad. Mooie, witte bloemen had ik trouwens ook aan een vrolijke boekweitplant die veel bijen aantrok. De boekweitzaadjes waren onderdeel van mijn biologische maaltijdbox en het leek me leuk om ze niet allemaal op te eten, maar er bij wijze van experiment ook een paar te zaaien. Dat bleek voor herhaling vatbaar!

Bescheiden oogst

Zoete aardappel

De zoete aardappel bleek een dankbare hangplant met zijn mooie, hartvormige blaadjes en langzaam groeiende, verborgen schatten in de aarde.
Eigenlijk weet ik verder nog steeds niet veel van (moes)tuinieren en ik doe maar wat. Dat is wat mij betreft het leukst en die les had ik blijkbaar jaren geleden al geleerd.
Bij het opruimen van een kamertje kwam ik namelijk een oud exemplaar van het tijdschrift Groei&Bloei tegen waarin tot mijn plezier een lezerscolumn van mij geplaatst was. Destijds gaf ik al toe dat ik geen groene vingers heb. In de column genoemde buurman,  Erik, is mijn voormalig geliefde en nog steeds mijn allerbeste vriend. Hij heeft inmiddels zelf een wilde bostuin gecreëerd en heeft de touwtjes in handen. Daarom houd ik het tegenwoordig bij mijn balkons.

Hoewel… een glazen bol toont wazige toekomstbeelden over mogelijk tuinieren op een boerderij. Iets met een goede vriendin die bruist van de leuke ideeën. Dat is nog eens een avontuur! Op naar de lente dan maar!

Lezerscolumn

Link