Zoekplaatje

Zoekplaatje

Eigenlijk is de bovenste foto een zoekplaatje. Er staat iets op wat er ‘niet thuishoort’, al voelt het zich er thuis. We zien het steeds vaker. Soms is het alleen, af en toe met twee en een enkele keer met drie tegelijk.

Dichterbij

Jammer dat mijn telefoon geen optische zoom heeft. Ik durfde wel dichterbij, maar jaagde het daarmee weg. Raar maar waar, het was banger dan ik en dat mag een wonder heten.

Een uitsnede dan maar. Linksonder zit het hij.

Zoekplaatje deel 2

Lijkt ie klein, de rat? Dan ligt dat wederom aan mijn camera. Hij was zeker zo groot als mijn schoen. Goed, dat is maar een maatje 36 en de voet ernaast zetten om secuur te meten is er niet van gekomen, maar het zou ook best een maat 40 kunnen zijn.
En ’s nachts in mijn droom nog groter.

Pluimstaartje

De rattenstaart lag verborgen in het struikgewas en heel eerlijk gezegd vond ik z’n koppie best lief. Dat bevestigt het vermoeden dat mijn toch vrij ernstige fobie voor muizen en ratten zich, behalve in de snelle bewegingen, vooral in die vieze, gluiperige staart concentreert.

Het zou schelen als muizen een pluimstaartje hadden en zouden hupsen als een vogeltje. En als ratten terug het water inspringen als een kikker. En liefst in dat water blijven en niet steeds sneaky met de familie de richting van het wandelpad op sluipen.

Het zou schelen als mijn dromen verstoken zouden blijven van knaagdieren. En ik overdag niet al nieuwsgierig ben naar hoeveel we er vanavond weer tegelijk zullen zien.

Melding

@Breda, lezen jullie mee? Mijn foto op Twitter laatst, van die gedumpte wasmachine in de singel? Dat apparaat hebben jullie er vervolgens netjes uitgevist, evenals een stoel. Doen jullie ook iets aan ratten? Als wij er al drie tegelijk zien, zijn het er vast een heleboel.

Link

Updates (1)

iMac

Terwijl ik eigenlijk druk bezig ben met gewichtige zaken, zoals bijvoorbeeld het inrichten en verkennen van mijn nieuwe computer (Hoera!), is er wel even tijd voor een update.

Yoors

Sinds een paar weken plaats ik verkorte versies van mijn blogs, foto’s en daarnaast nieuwe content op Yoors. Dat is een transparante site waar je punten kunt sparen en uiteindelijk geld verdienen met bloggen. De motieven lijken nobel en tot nu toe blijkt het leuk om te doen. Er is een uitgebreid netwerk van aardige mensen en ik kreeg meteen een aantal leuke reacties, zoals van ene Filosoofje.

Ik had er bijvoorbeeld een foto van een ooievaarsnest geplaatst (ik dacht dat ik dat hier ook had gedaan, maar dat blijkt niet zo te zijn, dus komt ie alsnog):

Ooievaarsnest

Webcam ooievaarsnest

Filosoofje reageerde meteen met een link naar de site van de Vogelbescherming. Wat ontzettend leuk; er zijn webcams van meerdere vogels te bekijken en dus ook van ooievaars op hun nest:

Aromatherapie

En op mijn blog over etherische oliën kwam vrijwel direct een reactie met een adres om de lege inhalators te bestellen waar ik over schreef:

Daar kunnen we wat mee. Leve internet. Leve Yoors.

(Met dank aan Johanna van Over-leven die me attent maakte op de site Yoors)

Links

Daily walk – Allemaal een naam

Hoe het met de Canadese gansjes gaat? Goed! Ze worden al groot.
Toen ik door de knieën ging voor een foto en even door mijn oogharen tuurde, leek het ineens een veld vol krioelende ratten. Wat zal ik fijn dromen straks.

Mijn keuze gemaakt

Je zal ze allemaal uit elkaar moeten zien te houden; dit is nog maar een deel van de groep. En toch heeft er vanavond eentje mijn hart gestolen:

Kleine gansjes worden groot

Link

Daily Walk – Het magische buitenleven

Wat is er dicht bij huis toch veel moois te vinden. Zoals de Fuut in een nest op het water:

Fuut op nest in het water

Meestal ziet Erik de leuke dingen het eerst, maar als het op genieten aankomt, zou ik zomaar kunnen winnen.

Met dank aan de haptonoom

Ooit had ik er allemaal geen oog voor. Als ik eens per ongeluk in de natuur belandde, vroeg ik me meteen verveeld af of er geen leuke winkels in de buurt waren. Of een gezellige kroeg.

Vraag me niet hoe, maar sinds ik in een ver verleden de wonderlijke wereld der haptonomie kort heb betreden, ben ik dat helemaal anders gaan ervaren. Geen idee hoe de ‘leer der aanraking’ te rijmen viel met het feit dat ik daarna mijn geluk niet op kon in een simpele berm waar ogenschijnlijk niks anders gebeurde dan een zuchtje wind door enkele grassprietjes. Ik denk dat ik het met mezelf en mijn omgeving had leren vinden. Daar ben ik nog steeds dankbaar voor, ja. Magie is sindsdien overal.

In de rij

Maar dit weekend was ik niet de enige die kirrend over de leuning van een brugje in het park hing:

Canadese gansjes in de rij

Ah, hoe lief. Dankzij Erik weet ik dat het Canadese gansjes zijn en daar houd ik ook van. Dat de gezellige benenstrekmomenten nog een beetje leerzaam zijn ook, bedoel ik.

Canadese gansjes op het droge

Leve het mooie weer. Wanneer gaan we weer?

Links

Daily Walk – De fontein

Kleine fontein in het park

Of ik nog even mee een rondje park ga doen, vraagt Erik. Het is met 16 graden en een zacht zonnetje best lekker en we kijken naar de voetballende jongeren en spelende kinderen. We volgen de eenden, kippen en kuikentjes en blijven op de brug staan en turen naar het water.

Wat is dat?

En dan zien we het ineens.

Onder de fontein

Een nest onder een paraplu van kletterend water, hoe slim!
‘En wat is het?’ vraagt Erik die me overhoort nadat hij al weken geduldig de namen van watervogels heeft herhaald en ik ze tot voor kort niet kon onthouden. Even denken, een waterhoen heeft een rode snavel. De fuut heeft een kuifje.
‘Dit is een meerkoet,’ zeg ik. Een genietende meerkoet.

En ik, ondanks alles, of juist vanwege alles (de kwetsbaarheid van het leven, red.) geniet ook.

Link

Daily Walk – Ontspanning

Wat een heerlijke dag gisteren. Door de warmte leek iedereen zijn kans te grijpen om het even wat rustiger aan te doen. Zo hadden we in het park overdag de gezellige groepjes, de lui liggende boeklezer en de eenzame overdenker.

Park - De Boeklezer en De Denker

’s Avonds was het park de locatie voor verboden barbecues en hangmatje, boompje, beestje.

Huisje, boompje, beestje

En ik, ik had ineens een hernieuwde drijfveer voor mijn toch al fijne wandelingetjes.

Plezier met Pokémon Go

Al een week of twee zag ik weer veel onbekende jongeren op hun telefoon staren in ons kleine straatje, hangend op hun fiets of half leunend op een skateboard. ‘Pokémon, zeker?’ vroeg ik terwijl mijn hart een sprongetje maakte. Ik had gelijk. Blijkbaar was er in onze buurt opnieuw een virtuele stop waar iets voor het spel te halen viel.

Enthousiast dacht ik terug aan twee jaar geleden toen ik ook deelnam aan de hype. Tot dan kende ik die rare Pokémons niet echt; het had me in mijn jongere jaren nooit geboeid. Maar het is nooit te laat en zo kreeg de game me in 2016 te pakken. Ik koester alsnog kinderlijk fijne herinneringen aan die mooie zomer waarin ik veel op pad ging en ook een paar heerlijke avonden op een bankje in het park doorbracht met voormalig stiefzoon Sem.

165 Kilometer beestjes vangen

Toch eens op mijn iPhone kijken, dacht ik gisteravond, zoekend naar de app. Hij bleek er nog op te staan en ik zag een jonger, digitaal alter ego met lievelingsbeestje Eevee op de schouder. Ga je mee, Eevee, zei ik overdreven articulerend tegen het scherm dat niet antwoordde. (*Slaat nog net niet op de bovenbenen*) Gaat ie mee? Ja? Gaat ie mee? 

Ik snuffelde in het menu en herinnerde me een van de leukste opties: door in het echte leven afstanden te lopen kon en kun je eieren uitbroeden, met al dan niet zeldzame monstertjes tot gevolg. Verbaasd zag ik dat de kilometerteller destijds op 165,5 was blijven staan. Wow. En tegen de losers die me toen voor gek verklaarden: spelenderwijs, ja! Nog één goede zomer en ik doe mijn avatar atletisch eer aan.

Pokémon Go

Óp naar level 22! Kijk toch eens wat ik onderweg zoal tegenkom. Zie toch eens hoe lief:

Pokémon Go

Kippig koekeloeren

Het valt alleen niet mee, dat getuur op het kleine telefoonscherm. Ik vertik het om mijn leesbril mee te nemen, ik ben daar gek. Op het puntje van mijn neus zeker, om nog een beetje te zien waar ik loop en enigszins veilig rond te hobbelen. De telefoon trilt wel als Eevee en mijn alter ego iets vinden en dan tik, mep en schuif ik gewoon in het wilde weg op dat mobieltje. Zo vang en verzamel ik een vredelievend leger bij elkaar, toch weer helemaal in de ban en onder de indruk. Afgelopen nacht heb ik zelfs over Eevee gedroomd, op dit moment mijn enige Pokémonvriend(in). Waar ik ging, ging Eevee. (*Slaat op de bovenbenen*) Gaat ie mee dan? Ja? Gaat ie mee? 

Links