De sandalen met plateauzool

Het is een zwoele zomeravond en Erik en ik hebben afgesproken om nog een rondje te gaan maken. Ik sta met mijn fiets voor zijn deur en rol alvast de broekspijpen van mijn luchtige, witte broek op zodat mijn benen onderweg een beetje zon kunnen pakken.

Jezus!

Nu vallen ze nog meer op, mijn zwarte sandalen met plateauzool. Ik heb ze al jaren, maar draag ze zelden omdat ik ze te grof vind. Wel zitten ze lekker en – niet onbelangrijk – ze maken me wat groter. Ik had bewust nog wat op en neer gehupst om het hoogteverschil te testen toen ik het klittenband van de eerste om mijn voet had geplakt. Als ik de broekspijpen had laten hangen, hadden mijn benen met deze broek en dit schoeisel zelfs enorm veel langer geleken.

‘Mooie Jezus Nikes,’ zegt Erik als hij naar buiten komt en de zwarte monsters ziet. Hij noemt álle sandalen Jezus Nikes, maar als ik zeg dat ik al tijden twijfel of ik ze weg zal doen, zegt hij dat ze leuk staan. Ik weet het nog zo net niet.

Op weg naar slappe slippertjes

We zijn een stuk onderweg als ik voel dat er iets op mijn trapper zit.
‘Wat doe je?’ vraagt Erik als ik een beetje begin te slingeren. Ik heb nog niet geantwoord of van beide sandalen valt op precies hetzelfde moment aan de voorkant een brok plateauzool af. Ik stap af en probeer erop te staan. Dat is geen succes en geen gezicht. Nou ja, niks aan te doen, dus laten we maar verdergaan.

Nog geen vijf minuten later vallen ook de stukken zool aan de achterkant tegelijkertijd op de grond. Wat?! Weg plateau! Wat overblijft, zijn slappe slippertjes die alle richtingen op wapperen als sokken aan een waslijn. Ik gooi de gevallen onderdelen in een afvalbak en omdat de trappers nu zeer doen aan mijn voeten, keren we huiswaarts om het schoeisel te vervangen. Eerst probeer ik op blote voeten te fietsen, maar dat is geen optie. Dus gaan de overgebleven dunne slippertjes er weer onder omdat ze netjes blijven hangen met het klittenbandje.

Midden op de weg

En dan vallen ze, bij het oversteken, synchroon verder uit elkaar. ‘Wacht!’ roep ik naar Erik. Midden op de weg stap ik weer van mijn fiets en raap de resten bij elkaar terwijl een rij auto’s wacht tot ik onhandig naar de overkant ben gehobbeld. Lachend kijken we naar mijn voeten. Mijn stoere, kolossale, hoge sandalen zijn niet meer. Mijn vragende twijfel of ik er afstand van zou moeten doen is door het universum beantwoord. Misschien hebben we Jezus wel beledigd.

Dus daar sta ik. Met alleen nog zwarte, stoere, comfortabele enkelbandjes.

Van plateau-sandaal tot slappe slipper

De SIMPLES-serie van The Minimalists

In een eerder blog kon je aflevering 1 van de leuke korte filmpjes uit de serie Simples zien. Ontsproten uit het brein van Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus, ook wel bekend als The Minimalists.

Give me the money

Vandaag een nieuwe aflevering, die nog geen twee minuten duurt en over geld gaat:

Zooi

Hee, minder is meer, maar laten we eens gek doen en nog een deel kijken. Zes minuten:

Belerend? Een beetje misschien.
Maar ik herken dat waardevolle. Dat als je in je huis door minder spullen hoeft te waden, dat wat overblijft dan meer gaat betekenen. Dat ervaringen gelukkiger maken dan spullen. Dat sparen voor iets kostbaars behalve iets om naar uit te kijken ook plezier geeft en je het felbegeerde item daarna langer laat koesteren.

I agree

We nemen leningen omdat we de spullen nu willen. We gooien tassen vol prullaria omdat het goedkoop is en we immers niet weten wanneer iets bij de Action uit het assortiment gaat. Alles voor de heb.

Nee, die Joshua en Ryan zijn niet gek en ik vind hen leuk. I agree, Your Honor. En dat schrijf ik op mijn mooie, lang gewenste en bij elkaar gespaarde iMac. Want soms wil je beter en fijner. Sprankelender, handiger, creatiever, leuker.

En Windows beschouwde ik al een tijdje als crap.

Emoji Me

Links

Minimalisme gaat niet alleen over spullen

Paardenbloem

Op die gebaksbordjes van laatst kom ik nog terug. Ik geef het toe: als ik echt wil minimaliseren, heb ik nog een weg te gaan en valt er nog aardig wat weg te mieteren. Maar bewustwording is ook een mooi streven en gezelligheid staat bij mij nog steeds hoger op de ranglijst dan kaal en kil. Ik ken zo’n huis met weinig meubels en dingen om naar te kijken, waarin je je afvraagt waar de nog uit te pakken dozen staan. En waarin je opgelucht ademhaalt als er toch nog een kat behaaglijk voorbij komt spinnen. Arm beest.

Pa

Ik besef ineens dat mijn vader een goed voorbeeld was van minder is meer. Toen we bij zijn laatste verhuizing het huis leeghaalden, viel pas echt op hoe zorgvuldig hij belangrijke spullen bewaard had en hoe gemakkelijk hij van andere altijd afstand had gedaan. Er was geen voorwerp teveel. Als je bij hem een pen nodig had, lag die waar die moest liggen: gewoon op z’n vaste plek. Probeerde je hem te verblijden met cadeautjes, was zijn eerste vraag: ‘En waar moet ik dat allemaal laten?’
Overdreven, vonden wij destijds. Nu terugkijkend, herinner ik me dat die – wellicht íets te strakke – organisatie hem rust gaf.

Someday wordt Today

Maar het draait volgens de aanhangers van het Minimalisme niet alleen om minder spullen en meer rust. Ook belangrijk is hoe je je aandacht verdeelt en waar je je kostbare tijd aan besteedt. Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus, al eerder genoemd als The Minimalists, hebben naast een interessante podcast sinds kort ook een geweldige en duidelijke serie korte video’s, genaamd Simples.

Aflevering 1 duurt maar twee en een halve minuut en gaat over onze wensen en doelen. Die we ècht ooit nog eens van plan zijn te vervullen en bereiken. Someday.

(Wordt vervolgd)

Links

 

Spark joy en minimaliseer (2)

Koningsdag

Bij ons is op Koningsdag alleen een vrijmarkt voor kinderen. En anders zou ik toch niet koukleumend op een kleedje gaan zitten. Ik kijk wel uit. Hoewel… ik heb ooit één keer op een kleine rommelmarkt gestaan waar ik in tegenstelling tot de buurkraampjes bijna alles verkocht. Inclusief een encyclopedie uit mijn ouderlijk huis, bestaande uit onhandige, kleine boekjes, duizenddelig ofzo. Iedereen verklaarde me voor gek dat ik zelfs de hebbedingen voor een habbekrats wegdeed.

Suske en Wiske

”Die Suske en Wiske’s zijn veel meer waard dan een euro per stuk!” riep iemand ogenschijnlijk geïrriteerd. Maar ik volgde mijn hart en maakte een oma blij die met trotse ogen over haar kleinkinderen begon en enthousiast met een lijstje stripboektitels wapperde. Ik deed er even enthousiast nog een korting bovenop.
“Wat een leuke dingen,” zei een lachende jonge vrouw die een doosje tarotkaarten tot haar eigendom maakte. Ik lachte ook toen ik aan het eind van de dag als enige met maar anderhalf plastic tasje, vijfenvijftig euro winst en lichte tred het zaaltje verliet.

Tegenwoordig geef ik alles wat nog goed is weg. Aan vrienden en buren. Erik. Aan de bezoekers van het weggeefkastje in de bieb. Gek genoeg volgt daaruit meteen opnieuw een leuke flow. Met – hee, dat was niet de bedoeling – een andere stroom tweedehands spullen. Zoals laatst bij de buurvrouw, met haar mooie voorraadbussen. En meer:

Espressokopjes

Leuk en fleurig, die kopjes, maar ze gaan er weer uit; ik drink geen espresso en mijn keuken staat veel te vol. Opgeruimd staat netjes!

Ruilnetwerk

Inmiddels hebben meer leuke buren zich in het spinnenweb van spullen gewaagd en hebben de kopjes alweer een nieuwe eigenaar. Dat geeft lucht en ruimte. De heerlijke vraag is alleen voor hoelang. En of er van dat streven naar minimalisme ooit iets terechtkomt.

Goed. De koning is jarig vandaag. Hij leve hoog, hij leve hoog. Heb ik eigenlijk wel leuke gebaksbordjes?

Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om de genoemde boeken zelf op te zoeken!)

De 5 leukste tips voor een Bullet Journal

Bullet Journal

De leukste? Volgens mij dan.
Vroeger hadden we een schoolagenda die door velen van ons werd volgekalkt met leuzen, songteksten, gedichten en, als er nog ruimte was, opgegeven huiswerk. Populair waren de agenda’s die bulkten van de ingeplakte plaatjes, foto’s en memorabilia. Lekker schrijven, kleuren, overheen plakken en opnieuw beginnen. Want, hoe slordig die dingen er feitelijk ook uitzagen, eigenlijk was je nooit tevreden.

Een Bullet Journal

  • Tegenwoordig hebben we een bullet journal: een agenda, dagboek en notitieblok ineen (De bullet staat natuurlijk voor het opsommingsteken).

Het bullet journal, ook wel afgekort tot bujo, is geschikt voor al je afspraken, verjaardagen, overdenkingen, ideeën, belevenissen, to do-, boeken- en boodschappenlijstjes en nog veel meer. In tegenstelling tot in een voorbedrukte agenda, begin je bij een bullet journal met lege pagina’s, of je nou creatief bent of niet. Een simpel notitieboekje voldoet daarom prima, al dan niet gelinieerd.

Bullet Journal

Tip 1

Niet creatief? Geen nood. De bedenker van het bullet journal,  Ryder Carroll, houdt het zelf ook simpel. Volgens hem kun je gewoon starten met zo’n eenvoudig opschrijfboekje en een fijne pen. Oh, en koffie, wat mij betreft.

Hoe? Volg de man zelf als hij uitlegt wat een bullet journal is en hoe je start. Het voelt misschien overweldigend, maar geloof me: als je eenmaal gewend bent, wil je waarschijnlijk niet anders meer. I know, Ryder is wel een beetje rap:

Tip 2

Wel creatief? Op media als Instagram en Pinterest vind je veel inspiratie voor kleurrijke en fleurige bujo’s, al zijn sommige foto’s en pagina’s doordrenkt van een streven naar perfectie en dat wilden de echte aanhangers van het fijne systeem nou juist niet. YouTuber Carrie Crista deelt een paar vrolijke, haalbare ideeën en legt het systeem nog wat verder uit:

Tip 3

Crista gaat hieronder verder met collecties en zogenaamde trackers; dat laatste is een leuk systeem om van alles over je dagelijks leven bij te houden: hoeveel water je drinkt, of je je beweging hebt gehad, hoe je hebt geslapen of wat je verder maar belangrijk vindt. Vrijheid, blijheid. Desnoods track je naast de hoeveelheid gelopen kilometers ook het aantal drollen dat je draait per dag:

Tip 4

Tips en tricks die het leven van een bullet journalist net iets leuker en gemakkelijker maken. Lang leve de onmisbare, verwijderbare washi tape! De wàt? Kijk zelf maar:

Tip 5

De beste tips en leukste voorbeelden vind je echter op het blog van Carroll zelf. Als je je inschrijft voor de gratis nieuwsbrief, krijg je automatisch een seintje als er weer iets interessants op de site is geplaatst:

Tot slot

Eerlijk gezegd ben ik zelf best blij met mijn (nu al tweede) bullet journal. Ik begon met gekleurde stiften, plaatjes en foto’s en ben geëindigd met een minimalistische aanpak zoals in de eerste video is te zien. Het systeem zelf is ideaal, dus voor mij geen dure agenda meer! Als je die namelijk weken of maanden negeert, zit je met al die ongebruikte pagina’s. Een bullet journal pak je daarentegen weer op als het uitkomt. Je slaat het open en gaat gewoon op de volgende bladzijde verder. Enthousiast als eerder.

Ontdekkend dat je drollendraaierij in de tussentijd enorm vooruit is gegaan.

Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om de genoemde producten zelf op te zoeken!)

Spark joy en minimaliseer (1)

Roze hyacint in pot met rozen

Ik ben goed bezig met het wegdoen van spullen en ik merk dat hoe vaker je jezelf afvraagt of iets echt gebruikt wordt of een goed gevoel geeft, hoe beter het gaat. Er komt langzaamaan meer rust in alle woonruimtes omdat uiteindelijk alleen spullen met een functie overblijven. Wàt er nog is, krijgt meer betekenis. Ik voel een maar opkomen.

We gaan natuurlijk niet doorslaan

Sommige spulletjes mogen nog een tijdje blijven, zoals de niet altijd in gebruik zijnde  bloempot uit mijn ouderlijk huis (zie hierboven). Ja, it does spark joy. Voor mij althans. En soms heb je net weer een volle tas boeken, dvd’s en huishoudelijke items weggebracht, maar help je twee uur later je leuke buurvrouw van spullen af die anders naar de Kringloop gaan. Laat gaan! Ja, nee, het is gezellig als ze zoals gisteren vraagt of je zin hebt om even te komen kijken en uitzoeken. En gevaarlijk. Zij heeft alléén maar leuke dingen.

Voorraadbussen en meer schatten

Ach, ik houd me in en soms geef ik deze items later ook weer door. Gelukkig maar dat goederen een tweede leven krijgen. Ik word heus wel kritischer. En door regelmatig te  luisteren naar podcasts van bijvoorbeeld Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus, ook wel bekend als The Minimalists, blijf ik gestimuleerd om te consuminderen, op te ruimen en weg te doen.
Dus waartoe liet ik me deze keer dan wel verleiden? Nou, tot nog iets meer gezelligheid in mijn grote keuken bijvoorbeeld. Met Roosje Nooitgenoeg.

Voorraadbussen met rozen

Een andere keer meer over de spullen van de buurvrouw.
Voor wie ook wel inspiratie of stimulans kan gebruiken op het gebied van consuminderen, is de interessante documentaire ‘Minimalism’ van eerdergenoemde mannen een aanrader. A documentary about the important things. Hij is op dit moment ondertiteld te zien op Netflix, maar wellicht komt de dvd nog weleens voor een habbekrats in de bakken van winkels als de Action. Of all places. 🙂

De trailer (kijk de mensen elkaar eens verdringen voor spullen):

 

Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om de genoemde boeken zelf op te zoeken!)