Aromatherapie

Ofwel: de veelzijdigheid van etherische oliën
Dit onderwerp gaat me aan het hart. Niet overdrijven, Karin. Nou, toch is het zo en wel hierom:

Van natuurlijke huishoudmiddeltjes tot verkoudheidsspul

In een eerder blog deelde ik al een simpel recept voor de zogenaamde ‘groene schoonmaak’. Om de paar weken maak ik weer een nieuw spuitflesje met een mengsel van water, een drupje mild afwasmiddel, klein scheutje witte azijn en één of twee essential oils. Meestal citroen en tea tree. En elke keer als ik er mijn aanrecht mee doe, ben ik – snuivend als een junk – weer blij met mijn nieuwe voorraad.

Andrea Butje

Pas geleden ontdekte ik het inspirerende en goedgevulde videokanaal van Andrea Butje. Zij kwam zelfs met een recept om je keukenspons schoon en fris te houden. Ik vind dat iets te bewerkelijk, maar leuk is het wel.

Ook laat ze op YouTube veel mengsels voor inhalatie zien. Zoals hier:

Een paar van mijn favoriete oliën zijn rozemarijn, pepermunt, lavendel en citroen. Pepermunt heeft me al vaak geholpen bij misselijkheid en een verstopte neus, maar omdat ik geen inhaler heb zoals in de video hierboven, giet ik gewoon een druppel op een papieren zakdoekje. Langer fris blijft het als je het zakdoekje in een klein, glazen potje stopt en dat na het gekke gesnuif weer afsluit. Een geniale oplossing, al zeg ik het zelf:

Etherische olie in een potje als inhaler

Zo simpel kan het zijn. Aromalampjes om de oliën te verdampen en de woonruimte op natuurlijke wijze te verfrissen of mogelijk je stemming te beïnvloeden, heb je ook in alle maten en vormen; zo mag deze Aroma Diffuser wel op mijn verlanglijst, zeg!

Maar echt nodig is hij niet; ik heb al een aardewerk potje met bovenin bijenwas (water kan ook) en onderin een theelichtje. In die bijenwas of het water gaan een paar druppeltjes olie en vandaag is dat Zoete Sinaasappel. Net nieuw, stond namelijk ook op mijn lijst.

Word je kennelijk vrolijk van. Alsof ik dat wèl nodig heb.

Aromalampje met Zoete Sinaasappel

(Wordt vervolgd. Komt dat zien, want volgende keer: een leuke GiveAway!)

Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van Bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om de genoemde producten zelf op te zoeken of in een fysieke winkel te kopen, zoals ik zelf ook net met de sinaasappelolie heb gedaan).

Daily Walk – Het magische buitenleven

Wat is er dicht bij huis toch veel moois te vinden. Zoals de Fuut in een nest op het water:

Fuut op nest in het water

Meestal ziet Erik de leuke dingen het eerst, maar als het op genieten aankomt, zou ik zomaar kunnen winnen.

Met dank aan de haptonoom

Ooit had ik er allemaal geen oog voor. Als ik eens per ongeluk in de natuur belandde, vroeg ik me meteen verveeld af of er geen leuke winkels in de buurt waren. Of een gezellige kroeg.

Vraag me niet hoe, maar sinds ik in een ver verleden de wonderlijke wereld der haptonomie kort heb betreden, ben ik dat helemaal anders gaan ervaren. Geen idee hoe de ‘leer der aanraking’ te rijmen viel met het feit dat ik daarna mijn geluk niet op kon in een simpele berm waar ogenschijnlijk niks anders gebeurde dan een zuchtje wind door enkele grassprietjes. Ik denk dat ik het met mezelf en mijn omgeving had leren vinden. Daar ben ik nog steeds dankbaar voor, ja. Magie is sindsdien overal.

In de rij

Maar dit weekend was ik niet de enige die kirrend over de leuning van een brugje in het park hing:

Canadese gansjes in de rij

Ah, hoe lief. Dankzij Erik weet ik dat het Canadese gansjes zijn en daar houd ik ook van. Dat de gezellige benenstrekmomenten nog een beetje leerzaam zijn ook, bedoel ik.

Canadese gansjes op het droge

Leve het mooie weer. Wanneer gaan we weer?

Links

Niet typisch, wel Tuinzigt

Muurschildering kickbokser Ramon Dekkers in Tuinzigt(Muurschildering voor de overleden kickbokser Ramon Dekkers)

Als Bredase ken ik Tuinzigt wel een beetje, de wijk die centraal stond in de tv-serie Typisch Tuinzigt van de NPO. Mooi gemaakt en de min of meer markante bewoners respectvol in beeld gebracht.

Poes

Carla, Poes, Mama Ketamine (de lieve moeder van een jonge DJ die haar zoon’s nummer Ketamine het mooist vond), Vader Ketamine en de werkloze jongeman die zeker weet dat mensen met een baan en/of geld elke dag kaviaar eten – leuk, ik heb ze allemaal al gezien.
Poes al een paar keer zelfs. Ze doet haar naam eer aan. Je zou haar zo willen knuffelen; nog kleiner dan ik en een lief vrouwke, da zie de zo.

Beeld in wijk Tuinzigt

Voor ons is de wijk meestal een doorgang naar mooi gebied, maar we stappen er graag af voor een boodschap, een foto van een beeld en voor blommekes:

Sieruien

Zoals het mooie veld sieruien dat ik gisteren zag. Een enigszins vrolijke noot,  zo vlak voor het crematorium waar bijna alle Bredanaars weleens (of uiteindelijk) komen. En waarvan ze bijna allemaal zouden zeggen: Daar motte nie te vaak naartoe en Daar kende gij maar beter nie zijn.

Links

Van balkon naar boerderij

Roze geranium

Lente. Heerlijk wanneer de zon schijnt en ik op mijn balkon(s) met koffie aan een tafeltje kan zitten. Wanneer gezaaide plantjes opkomen en de favoriete roze geraniums al vóór het verpotten weer bloeien, de mooie lieverdjes. Je ziet mij niet snel gelukkiger. Dacht ik.

De Boerderij

Tot ik door vrienden werd uitgenodigd om weer eens mee naar De Boerderij te gaan: een gezellig pand met twee honden, een paar paarden, een ruime kas en een grote lap grond.

De Boerderij

Ik zou hier best willen wonen. Met een mooie moestuin en leuke kippen. Met een droogmolen vol wapperend wasgoed naast de kersenboom en met roze rubberen laarzen. Ja, ik zou hier wel aarden. Met een stuk of vijf katten en een fobie voor muizen. Met alle geurige, vers geplukte kruiden. Met talrijke boeken en weinig tv. Met zwart omrande nagels. En behalve koffie, eeuwige kopjes brandnetelthee.

Brandnetelthee

(Wordt vervolgd)

Links

De groene schoonmaak (1)

Schoonmaak

Ik ben geen poetser, maar ik houd wel van een opgeruimd en fris huis.  Een nadeel is dat ik zo’n type ben dat overgevoelig is voor allerlei chemische middelen en geurtjes. Tegenwoordig zijn er echter wel goede alternatieven te vinden. Zo zat het fijne afwasmiddel rechts, de Green Soap, vorige keer in de Healthbox. Het was de keuze van Nienke Tode-Gottenbos, alias De Groene Vrouw. Ook dit goedje ruikt sterk, maar geeft gelukkig geen problemen.

Zelf maken

Eigenlijk is het ook leuk om zelf goede schoonmaakmiddelen te maken. Dat is tenminste wat ik afgelopen week weer eens deed en elke keer als ik mijn aanrecht spray en met gemak mijn gootsteen laat blinken, snuif ik niet alleen een heerlijk frisse geur op, maar ervaar ik ook een vleugje blijheid. Het geheim zit ‘m namelijk in de toevoeging van een of meer etherische oliën en daarvan schijnt bewezen te zijn dat die inwerken op je gemoed.

Bij aromatherapie worden de oliën breed ingezet, maar zelf gebruik ik ze nooit inwendig. De inhoud van zo’n flesje is enorm geconcentreerd. Bovendien is niet ieder merk volledig natuurzuiver en sommige winkels verkopen bewerkte of synthetische olie. Het loont om informatie in te winnen.

Recept keukenreiniger

Oké, terug naar de schoonmaak:

Meng 2 1/2 dl water met 1 1/4 dl witte azijn. Voeg een theelepeltje mild afwasmiddel toe en ongeveer 10 druppels citroenolie en 10 druppels tea tree. Giet in een (glazen) flesje en gebruik naar hartelust want langer dan een maand moet je dit mengsel eigenlijk niet bewaren.

Voor een niet-huishoudelijk type word ik hier best gelukkig van! En volgens mij ben ik ook goed bezig, qua groen. Nu alleen nog dat plastic flesje vervangen, ook al heeft het de juiste kleur.

Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van Bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost jou niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om de genoemde producten zelf op te zoeken!)

Weekend: thee en Netflix

Krokusjes in het park

Wat een verschil met de sneeuw van vorige week en wat hoopvol en vrolijk, al dat nieuwe leven in het park. Fijn om eerst even een frisse neus te halen en de benen te strekken op zondagmiddag, anders heb ik toch geen rust voor een boek. Of nog ontspannender: iets leuks op tv.

Netflix

Ik zag gisteren ineens een gezellige serie tussen de titels op Netflix staan: Poh & Co. Twee seizoenen waarin actieve Poh Ling Yeow, bekend van onder andere het kookprogramma Masterchef Australië, op een vrolijke en inspirerende manier kookt; boerderijen, huizen en bedrijven bezoekt; familie ontvangt; kunst creëert; met vrienden op een boerenmarkt staat en met haar man aan een groot moestuinproject begint.

Poh & co op Netflix

Zo zat ik een fijne zondagmiddag te beleven, met een kop thee en een notitieblok bij de hand. Lekker meeschrijven bij een grappig verkoudheidsrecept:

Gooi wat ongepelde, maar schone stukken gember in een vijzel en stamp ze een beetje fijn. Laat de stukjes minimaal tien minuten in een pannetje water koken, voeg wat suiker toe en een ei. Giet de ‘thee’ in een mok.

Mijn verwarmende thee van dat moment: een glas kokend water met daarin een zakje citroenmelisse, een stukje gedroogde sinaasappelschil en een kwart theelepeltje gemberpoeder. Lekker, man.

Buut vrij

En al nippend en genietend, leefde ik mee met Poh en Co en al hun plannen en probeersels. Op Poh’s wensenlijstje staan nog kippen voor in de tuin. Kijk, ook daar kan ik me in vinden. Ik had ‘de mijne’ even daarvoor in het park nog verstoppertje zien spelen.

Hide and Seek

Ik vind het nu al jammer dat Poh & Co straks afgelopen is. Maar met een schuin oog zag ik gelukkig dat Netflix nog vergelijkbaar leuks heeft, namelijk een serie met BBC-man Monty Don: Big Dreams, Small Spaces. Óp naar het volgende weekend!

Wat heb jíj eigenlijk gedaan?

Links

Fotowedstrijd Boekenweek

En, Pierre, wat heeft zij deze keer gewonnen?

‘Van harte gefeliciteerd! Je bent één van de winnaars van de fotowedstrijd. Je foto zal worden afgedrukt op canvas en tentoongesteld worden in de centrale bibliotheek tijdens de Boekenweek. Binnenkort ontvang je meer informatie over het ophalen van je foto.’

Thema: Natuur

Eind februari zag ik op Facebook de oproep van de plaatselijke bibliotheek. Er werd gevraagd om foto’s van de natuur in Brabant. Meteen geïnspireerd zocht ik een kiekje van afgelopen zomer op, gemaakt op de Zwarte Dijk in de wijk Hoge Vucht (Breda). Voor beste vriend Erik en mij is het een speciale locatie waar we vorig jaar vaak genoten van de rust, de omgeving, de vogels, elkaars gezelschap en onze eeuwige kopjes koffie.

Gemakzucht

Zonder moeite schreef ik de gevraagde motivatie en ik heb al vaker ervaren dat zo’n geïnspireerde actie die gewoonlijk weinig hoofdbrekens kost, regelmatig iets leuks oplevert. Spiritueel spreker Esther Hicks, die naar eigen zeggen kennis en informatie van een collectief bewustzijn genaamd Abraham channelt, hamert daar keer op keer op. Doe wat je leuk vindt en wat goed voelt. Als het teveel moeite kost, neem je de verkeerde afslag. Of Hicks oprecht is met betrekking tot het channelen kan ik niet beoordelen, maar ik weet dat het werkt. Doe iets met passie en er komt iets moois voor terug. Het is de Wet van de Aantrekkingskracht.

Doorkijkje

Wat zou het anders moeten zijn? Ik bedoel: het is gewoon een foto, gemaakt zonder leesbril en met een oude iPhone, in een gebied waar op het eerste gezicht niks bijzonders gebeurt. Nou ja, afgezien van dat mooie genietmomentje dus. Noem het maar niks.

Inzending Zwarte Dijk Doorkijkje

Mijn motivatie

Brabant barst van de prachtige natuurgebieden, maar wat is de wijk Hoge Vucht toch mooi opgeknapt. Dan stap je van je fiets, haalt genietend een thermoskannetje koffie tevoorschijn en knielt even om de warme vloeistof in een beker te gieten. Ineens valt dan in dat gewone landschap je oog op een prachtig doorkijkje en overvalt je een geluksgevoel omdat de natuur blijkbaar op elke plek iets schitterends biedt. Als je er maar oog voor hebt. Of, zoals de titel van een net gekregen boek zegt: ‘Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt’ (Haemin Sunim).

Laat ik net toevallig een leuke video van die Zwarte Dijk vinden. Kunnen jullie mooi van bovenaf meekijken zonder dat ik zelf de lucht in hoef. Ook gemakzucht. En hoogtevrees.

Links

Moestuintjes van AH

Moestuintjes van AH

Leuk, ze zijn er weer. Ik kreeg een stapel Moestuintjes van mijn visite. Blij als een kind, ik. Tot ik ze later ging bekijken en me ineens afvroeg hoe het ook alweer zat met de herkomst van de zaden.
In 2015 was er al een uitgebreide discussie op diverse fora en op Twitter en Facebook. Kwamen die zaadjes niet van het machtige bedrijf Monsanto? Waren ze genetisch gemodificeerd?

Jelle Brandt Corstius

Zo vroeg Jelle Brandt Corstius destijds op Twitter of iemand een goede bron had met betrekking tot het gerucht. Er kwam geen antwoord op de vraag welke leverancier de zaadjes leverde, maar Albert Heijn reageerde dat ze in ieder geval niet genetisch gemodificeerd waren. En ook niet biologisch.
Nu, drie jaar verder, weten we niet veel meer. Had ik me niet voorgenomen alleen biologisch zaad te gebruiken op mijn balkon? Ik twijfel. De cherrytomaatjes lonken. Evenals de zonnebloemen.

Leert de ervaring trouwens niet dat de opgekomen plantjes überhaupt geen enkel jaar mijn balkon gehaald hebben? Ah, geen zorgen dus. Dan kan ik ze gewoon gaan zaaien.

Links