Twitter is leerzaam

Zoals alle social mediaplatforms* heeft Twitter voor- en nadelen. Er zijn levendige discussies te volgen, grappige ‘draadjes’ waar je van de ene leuke opmerking in de andere rolt, maar er is ook haat en nijd.

Vraag en antwoord

En je vindt er – zo ontdekte ik gisteren – antwoord op allerlei vragen. Zo las ik een tweet van de NOS met het bericht dat een crematorium in Nederland tijdelijk moest sluiten omdat er radioactieve stoffen waren vrijgekomen bij een crematie.

Ik volgde de link en las in het artikel dat er gewoonlijk ‘aanvullende maatregelen’ worden genomen als een patiënt na behandeling met zulke stoffen binnen een jaar overlijdt. Dat was nu blijkbaar niet gebeurd.

Dan wil ik het weten. Wat zijn die aanvullende maatregelen eigenlijk? Hoe krijgen ze die radioactieve stoffen uit een lichaam? Dus ik stelde de vraag. En kreeg antwoord van een persoon die bij het RIVM werkt en bij zijn twitteraccount aangeeft iemand te zijn die ‘geniet van het leven, een goede grap, wetenschap en alles wat radioactief is.’:

Schermafdruk Twitter voor blog

Ah, natuurlijk!

Schermafbeelding Emoji Me

Altijd fijn om de nieuwsgierigheid leergierigheid gevoed te zien. Moge de overledene ook rusten in vrede.

*Nu alleen nog ergens zien te vinden of het social media-platforms, social mediaplatforms of social media platforms is. Nog niet gelukt namelijk, maar dat laatste lijkt me niet. Misschien ook eens op Twitter informeren.

Link

Internationale lobby eist onderzoek naar fysieke oorzaak ME/CVS

(Blog op M.E. Centraal. Met dank aan Anita)

Onder die titel verscheen zojuist de achtste beschouwing van de Monitor over ME in Nederland, onder het paraplu-begrip ‘chronisch vermoeid‘.  In deze aflevering staat de brief van 73 binnen- en buitenlandse ME-experts aan minister Bruno Bruins en de leden van de vaste VWS kamercommissie centraal. Deze brief werd tijdens de meeting op 11 juli j.l. van patiëntenvertegenwoordigers met drie stafleden van minister Bruins kort besproken en in zijn geheel mét concrete voorstellen aan hen overhandigd door de Groep ME Den Haag.

De Monitor-redacteuren/journalisten Bastiaan Hetebrij en Sietze van Loosdregt staat voor ogen het onderwerp ME/chronische vermoeidheid vanuit zoveel mogelijk maatschappelijke aspecten onder de aandacht te brengen. Omdat de implementatie van de aanbevelingen van de Gezondheidsraad nog maar in de beginfase is, valt te verwachten dat meer afleveringen zullen volgen.

Hieronder de tekst van die van vandaag.

View original post 568 woorden meer

In beweging (deel 1)

Of het nu om handwerken gaat, schaakles, kookinspiratie of het lakken van je nagels: internet is al jaren een schatkist; tjokvol informatie, uitleg, video’s en wat dan ook op welk gebied dan ook.

Qigong: lekker blijven staan

Zo start ik YouTube ’s avonds weleens voor een potje tsjiegong om de energie lekker te laten stromen of om te ontspannen. Ik houd er niet van om op een mat te liggen en daarom is deze rustige bewegingsleer voor mij ideaal. Gewoon fijn rechtop rare oefeningen doen.

Laatst stuitte ik op onderstaande video. Ongeduldige types kunnen naar 1 minuut 30 doorspoelen om te beginnen met een ademhalingsoefening en naar 3 minuut 02 om te beginnen met de ‘actie’:

Ik heb ineens een creatief idee. Volgende keer ga ik wel liggen, maar dan in bed. Oortjes in en stilletjes een beetje naar die trage stem luisteren. Volgens mij kun je daar heerlijk bij in slaap vallen, zonder te bewegen. Hoogstens de knieën even buigen, richting foetushouding.

Is Qigong of deze video jou te soft?

Prepare to qualify!

Dan gaan we volgende keer over op iets pittigers. Ben je vrouw? Doe mee. Check even of je geschikt bent.

  • Heb je lange mouwen? (Met deze hitte? Ga weg!) Trek uit dat shirt.
  • Ga even staan als je ruimte nodig hebt.
  • Breng je handpalm naar voren, richting monitor, telefoon of tablet.
  • Zwaai enthousiast naar mijn blog alsof je mij heel goed kent en enorm blij bent dat ik je weer iets inspirerends te lezen en te kijken heb aangeboden.
  • Laat je hand het werk doen en breng je ogen naar de achterkant van je bovenarm.
  • Wiebelt daar iets? Klotst er een hangende massa fanatiek heen en weer? Heb je de gevreesde ‘kipfilets’ daar allesbehalve diervriendelijk bengelen?

Dan gaan we qua armen op de veganistische toer. See you soon.

Schermafdruk app Emoji Me

(Wordt vervolgd)

Updates (1)

iMac

Terwijl ik eigenlijk druk bezig ben met gewichtige zaken, zoals bijvoorbeeld het inrichten en verkennen van mijn nieuwe computer (Hoera!), is er wel even tijd voor een update.

Yoors

Sinds een paar weken plaats ik verkorte versies van mijn blogs, foto’s en daarnaast nieuwe content op Yoors. Dat is een transparante site waar je punten kunt sparen en uiteindelijk geld verdienen met bloggen. De motieven lijken nobel en tot nu toe blijkt het leuk om te doen. Er is een uitgebreid netwerk van aardige mensen en ik kreeg meteen een aantal leuke reacties, zoals van ene Filosoofje.

Ik had er bijvoorbeeld een foto van een ooievaarsnest geplaatst (ik dacht dat ik dat hier ook had gedaan, maar dat blijkt niet zo te zijn, dus komt ie alsnog):

Ooievaarsnest

Webcam ooievaarsnest

Filosoofje reageerde meteen met een link naar de site van de Vogelbescherming. Wat ontzettend leuk; er zijn webcams van meerdere vogels te bekijken en dus ook van ooievaars op hun nest:

Aromatherapie

En op mijn blog over etherische oliën kwam vrijwel direct een reactie met een adres om de lege inhalators te bestellen waar ik over schreef:

Daar kunnen we wat mee. Leve internet. Leve Yoors.

(Met dank aan Johanna van Over-leven die me attent maakte op de site Yoors)

Links

Eindelijk serieus genomen

Emoji Me

“Bent u verder gezond?” vraagt de arts in opleiding terwijl hij naar het computerscherm blijft kijken. “Nou, eh…,” aarzel ik. “Ik heb ME.” Dat levert in ieder geval oogcontact op, evenals een vragende blik.
“Het wordt ook wel het chronisch vermoeidheidssyndroom genoemd,” vervolg ik terwijl ik me inhoud om daar geen uitgebreid en opstandig verhaal aan toe te voegen. Ik ben inmiddels oud en wijs genoeg om belegen emoties buiten het gevoelige en onbegrepen onderwerp te houden.

“G e z o n d,” articuleert de arts langzaam terwijl zijn vingers muis en toetsenbord bedienen. Wàt?! Nou ja, never mind. Ik zit hier voor iets anders en nu ik eindelijk iets mankeer wat serieus genomen wordt, iets te serieus zelfs, mag ik niet ondankbaar zijn. Het punt is alleen dat ik deze kwaal helemaal niet wil hebben. Ik had het niet verwacht en ik moet het niet. I object, Your Honor.

“U heeft dus botontkalking,” zegt de arts. “En fors ook,” voegt hij er bijna bestraffend aan toe. Er waren rondom de scan die ik kreeg toch al aanwijzingen. Zo kwam ik überhaupt in dat apparaat terecht omdat ik boven een bepaalde leeftijd was en een maand of wat eerder bij een flinke val zowel pols als schouder had gebroken. En zo kirde de verpleegkundige die de scan verzorgde dat ze wel alles zag maar niks mocht zeggen en bleek ik volgens haar meting twee centimeter gekrompen, vergeleken met de lengte op mijn paspoort.

“U moet aan de vitamine D en ik ga u medicijnen voorschrijven,” zegt de dokter streng terwijl er al een recept uit de printer komt rollen. Ik ben hierop voorbereid en vis een briefje uit mijn broekzak.
“Hebben we het dan over Bisfos…”, vraag ik struikelend, “…fonaten?” Ik doe zowel mijn best op het woord als op mijn vastberaden en zo intelligent mogelijke blik. Van tevoren heb ik me namelijk ingelezen en ik sta niet echt te springen om die zware dingen. De vele bijwerkingen komen overeen met mijn ME-klachten en daar wil ik juist al jaren vanaf. Ook schijnt het niet voor niks te zijn dat deze pillen niet langer dan vijf jaar genomen mogen worden. Er is een verhoogde kans op slokdarmkanker en bovendien gaan er geruchten dat de gebruikelijke scan er weliswaar van opfleurt, maar dat de kwaliteit van de botten juist achteruit gaat. Met mogelijk méér botbreuken tot gevolg.

Al speurende kom ik een hele anti-beweging op het spoor en hoewel de complottheorieën ook mij te ver gaan (het is allemaal bedacht om iedereen aan de osteoporose-drugs te krijgen: kassa!) lukt het me niet om alle informatie naast me neer te leggen.
Aan de andere kant schetst de arts mij een droevig beeld voor de toekomst. Een visioen van breuken, afhankelijkheid, bedlegerigheid, longontstekingen en mogelijk een vroege dood. Dank je wel, dokter in opleiding, dan houd ik het liever bij de ME.
“U wilt de afdeling hierboven niet zien,” vervolgt hij fanatiek. Nee, inderdaad. Goed opgemerkt.

Thuis google ik nog wat meer en schrijf een half notitieblok vol met wat ik allemaal zelf kan doen. De arts heeft met geen woord gerept over beweging, speciale oefeningen of voeding.
Ik kijk nog eens goed naar de bijsluiter en blijk het goedje in de huidige vorm helemaal niet te mogen gebruiken. Dan neem ik een besluit. Ik ga alle gelezen gezondheidsadviezen opvolgen: de oefeningen, het wandelen, de voeding en de supplementen. De angst opzij.
Ik praat het uitstel goed met de gedachte dat als ik niet gevallen was, we van niks hadden geweten en nergens om hadden gemaald. Gewoon die kwetsbare schedel in het zand.

Maar ik stel mezelf wel een tijdslimiet. Als bij de volgende scan blijkt dat mijn eigenwijsheid geen sterker bot heeft aangemaakt, dan heb ik geen keuze. Dan gaat deze over haar eigen lijf beschikkende dame aan de spuiten. Als vóór die tijd mijn fragiele botjes tenminste nog niet op een hoopje zijn geveegd.
Gewoon een kwestie van niet vallen. En niet verder krimpen, want dan heeft deze kabouter sowieso geen bestaansrecht meer.

Net als ME/CVS dat volgens arrogante assholes nog steeds niet heeft.

Emoji Me

(Met dank aan Miriam)


Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van Apple’s App Store. Jouw aanschaf via mijn blog kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om de genoemde app zelf op te zoeken! Overigens is Emoji Me gratis te downloaden).

Aromatherapie

Ofwel: de veelzijdigheid van etherische oliën
Dit onderwerp gaat me aan het hart. Niet overdrijven, Karin. Nou, toch is het zo en wel hierom:

Van natuurlijke huishoudmiddeltjes tot verkoudheidsspul

In een eerder blog deelde ik al een simpel recept voor de zogenaamde ‘groene schoonmaak’. Om de paar weken maak ik weer een nieuw spuitflesje met een mengsel van water, een drupje mild afwasmiddel, klein scheutje witte azijn en één of twee essential oils. Meestal citroen en tea tree. En elke keer als ik er mijn aanrecht mee doe, ben ik – snuivend als een junk – weer blij met mijn nieuwe voorraad.

Andrea Butje

Pas geleden ontdekte ik het inspirerende en goedgevulde videokanaal van Andrea Butje. Zij kwam zelfs met een recept om je keukenspons schoon en fris te houden. Ik vind dat iets te bewerkelijk, maar leuk is het wel.

Ook laat ze op YouTube veel mengsels voor inhalatie zien. Zoals hier:

Een paar van mijn favoriete oliën zijn rozemarijn, pepermunt, lavendel en citroen. Pepermunt heeft me al vaak geholpen bij misselijkheid en een verstopte neus, maar omdat ik geen inhaler heb zoals in de video hierboven, giet ik gewoon een druppel op een papieren zakdoekje. Langer fris blijft het als je het zakdoekje in een klein, glazen potje stopt en dat na het gekke gesnuif weer afsluit. Een geniale oplossing, al zeg ik het zelf:

Etherische olie in een potje als inhaler

Zo simpel kan het zijn. Aromalampjes om de oliën te verdampen en de woonruimte op natuurlijke wijze te verfrissen of mogelijk je stemming te beïnvloeden, heb je ook in alle maten en vormen; zo mag deze Aroma Diffuser wel op mijn verlanglijst, zeg!

Maar echt nodig is hij niet; ik heb al een aardewerk potje met bovenin bijenwas (water kan ook) en onderin een theelichtje. In die bijenwas of het water gaan een paar druppeltjes olie en vandaag is dat Zoete Sinaasappel. Net nieuw, stond namelijk ook op mijn lijst.

Word je kennelijk vrolijk van. Alsof ik dat wèl nodig heb.

Aromalampje met Zoete Sinaasappel

(Wordt vervolgd. Komt dat zien, want volgende keer: een leuke GiveAway!)

Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van Bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om de genoemde producten zelf op te zoeken of in een fysieke winkel te kopen, zoals ik zelf ook net met de sinaasappelolie heb gedaan).

De Facebook-pixel

Facebook logo

Gisteren werd bekend dat zorgverzekeraars stiekem een zogenaamde Facebook-pixel vergoeden op hun website hebben en leerden we dat als we daar naar medicijnvergoedingen en behandelaars voor wormpjes of aambeien zoeken, Facebook meeleeft en reclames voor anuskrabbertjes en zalfjes tevoorschijn tovert.

De juiste maat BH

Vandaag blijken twee verzekeraars de tracking-pixel te hebben verwijderd, maar intussen zijn veel mensen meer dan alleen bezorgd over wat we zelf aan informatie op onze Facebookprofielen delen. Zolang ik nog reclames voor kanten trouwjurken en bh’s in cup F krijg, ben ik wat dat betreft nog niet in paniek. Maar Ik heb niks te verbergen lijkt inmiddels geen toereikende gedachte meer.

Zouden we massaal zoekopdrachten kunnen gaan faken? Informatie zoeken over de builenpest en zomerzweren? Over ingeslikte aardbeiensmaakcondooms of te vroege bolletjesdiarree?

Eerst nog maar even lekker Facebooken met Koefnoen. Behalve geweldig leuk, nog het meest griezelig echt.


Links

Met Loes (deel 2)

Nadat ik het gisteren over quinoa had, moest ik meteen denken aan idool Loes. Ze heeft een introducee voor de glutenvrije kookclub en belangrijke info over het eiwitrijke korreltje:

Naar Loes kun je blijven kijken; ik rol tenminste van de ene in de andere video. Al kan niet iedereen de overgevoeligheidsspot waarderen, te zien aan een paar omgekeerde, glutenvrije duimpjes op YouTube.

Kom op, tere zieltjes. Iets anders dan. Klik nog even op de filmpjes hieronder en vervolg je dag wat vrolijker met deze serie:

De mooie, grote tekening:

Goofy:

(Wordt vervolgd)

Links