Geef een boek cadeau

‘De leesbevorderingscampagne Geef een (prenten)boek cadeau heeft als missie om alle kinderen in Nederland en Vlaanderen te laten opgroeien tussen de mooiste boeken uit de jeugdliteratuur.’

Actie: 'Geef een boek cadeau'

Wat een leuke actie. Dit jaar draait de campagne om Thea Beckman’s Kruistocht in spijkerbroek: een prachtig, tijdloos boek dat sinds 8 februari jl. voor € 2,50 in de boekwinkel ligt. Vermoedelijk zolang de voorraad strekt.

De Beste Vriend en ik togen naar onze lokale Bruna, waar het volgens de verkoopster storm had gelopen en nog maar vijf exemplaren bij de kassa lagen. Drie, na ons bezoekje. Eén ingepakt voor een stoere jongen, het andere boek voor ondergetekende. Ik las het tien jaar geleden en, blijkbaar, niet voor het laatst.

Actie: 'Geef een boek cadeau'

Leve Thea Beckman

Nou ja, in onze harten dan. En hopelijk in een heerlijk avontuurlijk hiernamaals.
Voor mijn blog-categorie Boek per week heb ik nog een ander werk van Beckman op mijn leeslijstje staan. Dat wordt een derde en laatste deel uit een fantastische serie. Altijd fijn om ook eens iets af te ronden; ik heb een hekel een losse eindjes.

Dus streel ik even de kaft van Kruistocht in spijkerbroek en parkeer mijn exemplaar tijdelijk in de boekenkast. Tot gauw, kinderen.

Links

Het verdwenen Eigen Risico

Schermafdruk

We willen niet ondankbaar zijn en ja, er zijn ergere dingen. Maar soms moeten we toch even de vinger opsteken of opstaan.

The Case

Voor mensen met een niet al te hoog inkomen hebben gemeentes een deal met zorgverzekeraars gemaakt, waardoor burgers een betaalbare collectieve zorgverzekering kunnen afsluiten.

Zo ook de gemeente Breda.

In 2017 betaalde zo’n brave burger een redelijke premie en daarnaast tien maanden lang een verplicht voorschot op het Eigen Risico. Daarmee was die persoon goed verzekerd middels het pakket Gemeente Extra Uitgebreid. So far so good.

Wie het vooraf betaalde Eigen Risico niet opmaakte, kreeg het restant in 2018 via de zorgverzekeraar terug. Maar in januari van dat jaar veranderde er iets: het voorschot op het Eigen Risico moest ineens niet meer apart betaald worden, maar werd opgenomen in de premie en maandelijks als één bedrag betaald.

Althans: zo leek het.

Hogere premie

Vanaf januari 2018 werd de maandelijkse premie namelijk verhoogd met een bedrag dat ongeveer gelijk was aan het eerder apart betaalde Eigen Risico. Het zou wel administratieve voordelen hebben, dachten velen.

2019

Sinds kort komen mensen die het Eigen Risico niet volledig hebben opgemaakt en de teruggave in maart beschouwden als een spaarpotje of welkome bijdrage voor andere hoge (al dan niet ziekte-)kosten, bedrogen uit.

Niet jouw Eigen Risico

De gemeente Breda heeft namelijk eenzijdig besloten dat niet jij het Eigen Risico betaalt, maar de gemeente. Zonder daar vooraf duidelijk over te communiceren, laat de lokale overheid vanaf 2018 de niet opgemaakte persoonlijke gelden in de gemeentekas glijden.

Ho even!

Maar brave burgers hebben dat Eigen Risico toch zelf voorgeschoten? Ja, nee, dat noemen we anders. Die maandelijkse premieverhoging van bijna veertig euro kwam niet door het Eigen Risico, maar door een plotseling wegvallende korting.

Ha. Ja, dat is het. Andere jaren kreeg men een korting en nu kwam niet dat Eigen Risico erbij – hemeltje, nee, dat betalen wij, de gemeente -, nee, haha, die korting ging er dus af. Snapt u?

Een andere reactie schijnt te zijn dat maar zes procent van de verzekerden het Eigen Risico niet opmaakt. Om met lichtend voorbeeld Klaas Dijkhoff te spreken:

Ja, dus?

SP Breda

De Bredase SP heeft vragen aan de wethouder gesteld en laat weten dat de antwoorden niet overeenkomen met de verhalen en ervaringen van mensen. De communicatie vanuit de gemeente is hoe dan ook niet goed geweest.

Wat is, dat is. Of, op z’n Bredaas: Wa is, da is.
Ik heb in elk geval mijn vinger opgestoken. Welke, dat laat ik in het midden.

Schermafdruk
(Afbeeldingen: app Emoji Me)

Link

Boek: Leven voor een habbekrats

Zomerherfst

’t Voelde zaterdag nog hartstikke zomers, maar de natuur is natuurlijk niet gek. Het was de dag dat ik de eerste paddenstoelen in het park zag en in de warme ochtendzon genietend een boek heb uitgelezen.

Leve de bieb

Een van de fijne dingen van de bibliotheek is dat je een stapeltje boeken mee kunt nemen met de nonchalance van: we zien wel. Thuis heerlijk en vrijblijvend verder snuffelen in romans, geliefde jeugdliteratuur, inspirerende kook- en plantenboeken of andere non-fictie.

Biebboeken

Leven voor een habbekrats

Zo haalde ik er spontaan een boekje van Kath Kelly uit de kast en nieuwsgierig nam ik het mee. Het bleek een gezellig en luchtig leeswerkje voor tussendoor.
Kelly, een Britse lerares met een groot spaardoel, komt op het ludieke idee om een jaar lang – los van de huur van haar woning – van een pond per dag te gaan leven (vertaald als euro), niet wetend of dat totale waanzin is of enigszins haalbaar.

Veel gratis eten

In Leven voor een habbekrats neemt de auteur je mee in haar vindingrijke, oplossingsgerichte avontuur en volg je haar ontwikkeling. Ze mag geen donaties aannemen van vrienden of dagelijks aanschuiven in andermans leven.
Kath Kelly wordt een kei in het vinden van gratis evenementen waar al dan niet gezond voedsel een onderdeel van vormt. Lezingen, muziekavonden of openingen van winkels: overal zijn gratis hapjes of spullen. Deze uitstapjes vormen de kern van haar verhaal, al wordt ze ook nog testpersoon, gaat ze vrijwilligerswerk doen en probeert ze zonder geld te reizen.

Gezelligheid

Het wordt al snel een beetje veel van hetzelfde, maar het leukst aan dit boekje vond ik hoe ook haar vrienden enthousiast werden en ze in plaats van in de vaste kroeg te blijven plakken, meer quality time doorbrachten tijdens de vele en soms aparte activiteiten.
Ik heb geen behoefte om Kath’s pad te volgen, maar mooi vind ik wel de bevestiging dat geld niet garant staat voor genieten. En dat waardevolle momenten juist schuilen in plezier, in gek doen, in geven en delen.

Of

In de warme herfstzon, op je voorbalkon. Met een boek, koffie en een ontbijtje. In een wandeling, een liefdevol contact en tamme kastanjes op de grond. In stabiliteit omtrent de gezondheid van geliefden. En ja, in het lezen van een mooi boek en lekker leergierig rondbanjeren in een bieb.

Links

Spaarpunten

(Dit is een vervolg op: Met Loes (deel 6))

Vervallen punten

Toen ik die video over Airmiles laatst tegenkwam, vond ik wel dat leuke Loes een spaarpuntje had.
Zelf had ik potverdorie een fijn merk etherische oliën gevonden bij Holland & Barrett (voorheen De Tuinen) en maandenlang burgerlijke Passiepunten gespaard bij flesjes lavendel, geranium, wierook en wat al niet meer. Straks een leuke korting als mij dat zo uitkomt, dacht ik.

Etherische olie en spaarkaart

Opnieuw beginnen

Nadat ik afgelopen week de winkel voor 10 milliliter akkermunt was binnengelopen en ook nog zo’n tweede product voor 50% mee had gesprokkeld, zag ik thuis op de kassabon dat mijn spaarpunten verdwenen waren en de teller opnieuw begonnen was. Ik keek in de app en op de site, spitte bijna verontwaardigd de voorwaarden door, zag wel steeds iets over termijnen en geldigheidsduur, maar snapte er weinig van.
Wat ik dacht te begrijpen, was dat er deze week weer waardebonnen verzilverd werden en ik er dan een van € 0,47 kon aanvragen wegens te laat voor de rest.

Relax

Edoch. Soms trekt de mens voorbarige conclusies en is vertrouwen een mooi iets. Want zie wat er vanmorgen ineens in mijn mailbox plofte:

Schermafdruk waardebon

Dan stellen we onze mening bij: goed programma van die Passiepunten, zeg. Fijne olietjes ook. Misschien mijn favoriete Weleda-producten ook maar daar halen, want zo werkt het natuurlijk wel.

Hier eind goed, al goed, Loes! Groeten aan Henk.

Links