Het balkonleven – Anemoontje

Ik beken. Deze zomer heb ik mijn roze geraniums liefdevol toegesproken en ook mijn grote, geurende citroengeranium mocht naar het zonnige balkon, waar hij tijdens een storm in stukken viel en ik hem als een Florence Nightingale verzorgde en vertroetelde.

Ondergeschoven kindje

Maar dan de Japanse Anemoon. Ik had haar ooit in het roze op straat gezien toen ik de naam nog niet wist, had me aan haar vergaapt en verrukt een foto op Facebook gezet. ‘Wie is deze schone?’ vroeg ik.
Leve internet: ik gokte op de plantenkennis van een aardige en altijd behulpzame Facebookvriendin. Maar binnen dertig seconden kwam het antwoord van mijn schoonzus. En in dezelfde minuut een berichtje van broer Coen: ‘Ik heb een witte Anemoon voor je, kom maar halen.’

Zielig

Een zomer of eigenlijk herfst later deed de Japanse niks meer. Maar dit jaar kwamen er weer een paar bladeren. Een beetje zielig nog. En toen er ineens ook weer een aantal knoppen verschenen, toonde ik ze tijdens een bezoekje trots aan Coen, die niet onder de indruk leek. Voeding en veel meer water, was zijn advies.

Aye aye, sir.

Japanse Anemoon

Inmiddels komen er meer knoppen en geniet ik vooral ’s avonds in de schemering van de dan bijna lichtgevende witte bloem. Ik beloof plechtig haar niet meer te negeren.

Kusjes

Hoe anders ging het deze zomer bij mijn andere groene hobby. Bloedfanatiek. Alle liefde die ik te geven had, ging erin. En op een paar vervelende rouwvliegjes na, kwam daar groei voor terug. En bleek díe liefde – tot nu toe – wederzijds.

(Wordt vervolgd)

Link

De oude man op het balkon

Afbeelding Canva

Ik ben dus bezig spullen uit te zoeken en kamers op te ruimen. Lekker weg met al die zooi. Boeken, tijdschriften, stempels. Een analoog fototoestel van mijn vader, niks zeggende foto’s, papieren, verdorde planten. Hee, een roze ordner met oude schrijfsels, die neem ik mee naar de woonkamer. Ik leg ’m op tafel en ga koffie zetten. Als ik me er daarna mee op de bank nestel, kijk ik even naar buiten en zie hem weer op de hoek van de straat. De oude man op het balkon. Ik neem een paar slokjes koffie terwijl ik hem observeer.

Eenzaam

Hij staat daar vaak en ik hoop dat hij zich al rondkijkend vermaakt. Ik kan me vergissen, maar hij oogt de laatste tijd een beetje eenzaam. Maar gaat mij dat eigenlijk wel wat aan?

De oude man op het balkon

Een oprechte interesse in ouderen is pas gegroeid sinds mijn eigen jaren zijn gaan tellen. Sinds ik lieve mensen in een verzorgingshuis heb ontmoet en mijn vader er niet meer is. In gedachten groet ik de heer op het hoekje en ga zitten met de map vol schrijfsels op mijn schoot.
Oh, wat toevallig, een blog over mijn vader! Meerdere zelfs. Ik kijk naar de datum: 2005. Ik herinner me dat hij de teksten enthousiast rondbazuinde en af en toe op zijn Brabants informeerde of ik ‘nog nieuwe stukskes’ over hem had.

Contact

Ik haal twee blogjes uit de map en ga ze hier vastleggen. Stel je voor dat hij nog dingen meekrijgt. In dat geval, pa, waak je dan over sommigen van ons? Doe je daar de groeten? Of stuur je iets hartverwarmend leuks naar dat balkon op de hoek? Dan zorg ik volgende keer voor een vriendelijk knikje en wellicht een praatje met die meneer. Als het bemoeienis is, geef me dan alsjeblieft een teken. Weet je wat? Stuur me in dat geval iets als een eh… mooie, blauwe veer.*

– (*De grapjes van mijn vader kennende zit daar straks nog een hele duif aan vast)

(Wordt vervolgd)

Link

Van balkon naar boerderij

Roze geranium

Lente. Heerlijk wanneer de zon schijnt en ik op mijn balkon(s) met koffie aan een tafeltje kan zitten. Wanneer gezaaide plantjes opkomen en de favoriete roze geraniums al vóór het verpotten weer bloeien, de mooie lieverdjes. Je ziet mij niet snel gelukkiger. Dacht ik.

De Boerderij

Tot ik door vrienden werd uitgenodigd om weer eens mee naar De Boerderij te gaan: een gezellig pand met twee honden, een paar paarden, een ruime kas en een grote lap grond.

De Boerderij

Ik zou hier best willen wonen. Met een mooie moestuin en leuke kippen. Met een droogmolen vol wapperend wasgoed naast de kersenboom en met roze rubberen laarzen. Ja, ik zou hier wel aarden. Met een stuk of vijf katten en een fobie voor muizen. Met alle geurige, vers geplukte kruiden. Met talrijke boeken en weinig tv. Met zwart omrande nagels. En behalve koffie, eeuwige kopjes brandnetelthee.

Brandnetelthee

(Wordt vervolgd)

Links

Achter de geraniums

Mini-kas met Moestuintjes van Albert Heijn

Ik ben gisteren pas begonnen met het zaad van Albert Heijn. Nou ja, niet van Albert zelf, maar van de Moestuintjes natuurlijk. Het warme weer laat ook nog even op zich wachten, dus misschien is het nog niet te laat.

Omdat ik geen zin heb om wortels te kweken, – ik moet daarbij altijd denken aan de wortelvlieg – besloot ik de overgebleven kartonnen bakjes te gebruiken voor een experiment met zaadjes van een ouderwetse geranium.

Roze geluk

Twee jaar geleden kocht ik namelijk in een gezellig plantenwinkeltje voor een habbekrats drie roze geraniums. Twee voor mijn balkon en eentje voor een leuke buurvrouw. Burgerlijk of niet, het voelde best hip. Wat waren ze vrolijk en wat bloeiden ze lang!

Roze geranium

Vorig jaar probeerde ik na de winterrust een stek te maken van een bladsteel. Dat leverde tot mijn verbazing snel een nieuwe kleurrijke plant op.

Bladstek roze geranium

Aan het eind van het seizoen bespeurde ik scheuten waarvan ik dacht dat er zaad in gevormd werd, maar dat wist ik niet zeker. Hop, in een envelop met die dingen, ik zou het in 2018 wel zien. Misschien kon ik zelfs alle geïnteresseerde buurtbewoners die zich gemeld hadden, 50+ of niet (qua leeftijd, niet qua aantal), wel van wat roze geluk voorzien.

Mary Poppins

En inderdaad, tussen de gedroogde plantendelen zaten verrassend veel zaadjes met witte pluimpjes eraan. Een beetje het Mary Poppins paraplu-idee zoals ook bij paardenbloemzaad: gone with the wind. Wat zit de natuur toch knap in elkaar en wat is het toch leuk om dat als eeuwige newbie steeds weer te ontdekken.

Moestuintjes Albert Heijn en roze geranium

Zo’n fleurige geranium of geneeskrachtige paardenbloem wordt door de wind alleen nooit richting mijn balkon geblazen. Sterker nog: de simpele, niet uit te roeien en door mij gewilde pluizenbol wil helemaal niet groeien bij mij.
Misschien omdat mij op ander gebied al genoeg leuks komt aangewaaid.

Links

Moestuintjes van AH

Moestuintjes van AH

Leuk, ze zijn er weer. Ik kreeg een stapel Moestuintjes van mijn visite. Blij als een kind, ik. Tot ik ze later ging bekijken en me ineens afvroeg hoe het ook alweer zat met de herkomst van de zaden.
In 2015 was er al een uitgebreide discussie op diverse fora en op Twitter en Facebook. Kwamen die zaadjes niet van het machtige bedrijf Monsanto? Waren ze genetisch gemodificeerd?

Jelle Brandt Corstius

Zo vroeg Jelle Brandt Corstius destijds op Twitter of iemand een goede bron had met betrekking tot het gerucht. Er kwam geen antwoord op de vraag welke leverancier de zaadjes leverde, maar Albert Heijn reageerde dat ze in ieder geval niet genetisch gemodificeerd waren. En ook niet biologisch.
Nu, drie jaar verder, weten we niet veel meer. Had ik me niet voorgenomen alleen biologisch zaad te gebruiken op mijn balkon? Ik twijfel. De cherrytomaatjes lonken. Evenals de zonnebloemen.

Leert de ervaring trouwens niet dat de opgekomen plantjes überhaupt geen enkel jaar mijn balkon gehaald hebben? Ah, geen zorgen dus. Dan kan ik ze gewoon gaan zaaien.

Links

Lonken naar de lente

Kippen en krokusjes

Waar gisteren de sneeuw het ontluikende paars in het park nog bedekte,  is de temperatuur vandaag ineens een stuk aangenamer, schijnt op dit moment de zon en ontwaakt een hoopvol lentegevoel.

Groen geluk

Ik heb zin om ramen te zemen en zaadjes te zaaien! En laat ik net als vorig jaar weer eens zo’n zoete aardappel op water zetten om daar straks de grappige uitlopers met hartvormige bladeren van op het balkon te planten.

Zoete Aardappel

Ja, ja, ja, maart roert zijn staart en april doet wat hij wil; ik weet het. Maar het kan allemaal nog lekker binnenshuis. Voor koude weken en minder mooie dagen zijn er genoeg leuke groenprojectjes.

Erwtenkiemen

Wat te denken van kiemen kweken? In het Engels veel leuker sprouts en shoots genoemd. Vergeet even de eeuwige alfalfa of tuinkers en ga ook eens voor de erwt. Brits journalist en tuinspecialist Alys Fowler heeft mij alweer enthousiast gemaakt.
Gezellig, of niet?

Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van Bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om deze boeken zelf op te zoeken!)

Het balkonleven (deel 1)

Korianderzaad

Wat heb ik vorig jaar genoten van mijn twee balkons! Ik probeer de hoeveelheid groenten, bloemen en kruiden beperkt te houden, maar elk jaar is het toch weer een spontaan en enthousiast proces.
Biologische basilicum en koriander uit de supermarkt haalde ik uit hun potjes en splitste ze in meerdere planten. Van de basilicum hield ik aan het eind van het seizoen genoeg blaadjes over om te drogen en bij de koriander bewonderde ik de magische witte bloempjes en het smakelijke, nieuwe zaad. Mooie, witte bloemen had ik trouwens ook aan een vrolijke boekweitplant die veel bijen aantrok. De boekweitzaadjes waren onderdeel van mijn biologische maaltijdbox en het leek me leuk om ze niet allemaal op te eten, maar er bij wijze van experiment ook een paar te zaaien. Dat bleek voor herhaling vatbaar!

Bescheiden oogst

Zoete aardappel

De zoete aardappel bleek een dankbare hangplant met zijn mooie, hartvormige blaadjes en langzaam groeiende, verborgen schatten in de aarde.
Eigenlijk weet ik verder nog steeds niet veel van (moes)tuinieren en ik doe maar wat. Dat is wat mij betreft het leukst en die les had ik blijkbaar jaren geleden al geleerd.
Bij het opruimen van een kamertje kwam ik namelijk een oud exemplaar van het tijdschrift Groei&Bloei tegen waarin tot mijn plezier een lezerscolumn van mij geplaatst was. Destijds gaf ik al toe dat ik geen groene vingers heb. In de column genoemde buurman,  Erik, is mijn voormalig geliefde en nog steeds mijn allerbeste vriend. Hij heeft inmiddels zelf een wilde bostuin gecreëerd en heeft de touwtjes in handen. Daarom houd ik het tegenwoordig bij mijn balkons.

Hoewel… een glazen bol toont wazige toekomstbeelden over mogelijk tuinieren op een boerderij. Iets met een goede vriendin die bruist van de leuke ideeën. Dat is nog eens een avontuur! Op naar de lente dan maar!

Lezerscolumn

Link