Achter de geraniums

Mini-kas met Moestuintjes van Albert Heijn

Ik ben gisteren pas begonnen met het zaad van Albert Heijn. Nou ja, niet van Albert zelf, maar van de Moestuintjes natuurlijk. Het warme weer laat ook nog even op zich wachten, dus misschien is het nog niet te laat.

Omdat ik geen zin heb om wortels te kweken, – ik moet daarbij altijd denken aan de wortelvlieg – besloot ik de overgebleven kartonnen bakjes te gebruiken voor een experiment met zaadjes van een ouderwetse geranium.

Roze geluk

Twee jaar geleden kocht ik namelijk in een gezellig plantenwinkeltje voor een habbekrats drie roze geraniums. Twee voor mijn balkon en eentje voor een leuke buurvrouw. Burgerlijk of niet, het voelde best hip. Wat waren ze vrolijk en wat bloeiden ze lang!

Roze geranium

Vorig jaar probeerde ik na de winterrust een stek te maken van een bladsteel. Dat leverde tot mijn verbazing snel een nieuwe kleurrijke plant op.

Bladstek roze geranium

Aan het eind van het seizoen bespeurde ik scheuten waarvan ik dacht dat er zaad in gevormd werd, maar dat wist ik niet zeker. Hop, in een envelop met die dingen, ik zou het in 2018 wel zien. Misschien kon ik zelfs alle geïnteresseerde buurtbewoners die zich gemeld hadden, 50+ of niet (qua leeftijd, niet qua aantal), wel van wat roze geluk voorzien.

Mary Poppins

En inderdaad, tussen de gedroogde plantendelen zaten verrassend veel zaadjes met witte pluimpjes eraan. Een beetje het Mary Poppins paraplu-idee zoals ook bij paardenbloemzaad: gone with the wind. Wat zit de natuur toch knap in elkaar en wat is het toch leuk om dat als eeuwige newbie steeds weer te ontdekken.

Moestuintjes Albert Heijn en roze geranium

Zo’n fleurige geranium of geneeskrachtige paardenbloem wordt door de wind alleen nooit richting mijn balkon geblazen. Sterker nog: de simpele, niet uit te roeien en door mij gewilde pluizenbol wil helemaal niet groeien bij mij.
Misschien omdat mij op ander gebied al genoeg leuks komt aangewaaid.

Links

Moestuintjes van AH

Moestuintjes van AH

Leuk, ze zijn er weer. Ik kreeg een stapel Moestuintjes van mijn visite. Blij als een kind, ik. Tot ik ze later ging bekijken en me ineens afvroeg hoe het ook alweer zat met de herkomst van de zaden.
In 2015 was er al een uitgebreide discussie op diverse fora en op Twitter en Facebook. Kwamen die zaadjes niet van het machtige bedrijf Monsanto? Waren ze genetisch gemodificeerd?

Jelle Brandt Corstius

Zo vroeg Jelle Brandt Corstius destijds op Twitter of iemand een goede bron had met betrekking tot het gerucht. Er kwam geen antwoord op de vraag welke leverancier de zaadjes leverde, maar Albert Heijn reageerde dat ze in ieder geval niet genetisch gemodificeerd waren. En ook niet biologisch.
Nu, drie jaar verder, weten we niet veel meer. Had ik me niet voorgenomen alleen biologisch zaad te gebruiken op mijn balkon? Ik twijfel. De cherrytomaatjes lonken. Evenals de zonnebloemen.

Leert de ervaring trouwens niet dat de opgekomen plantjes überhaupt geen enkel jaar mijn balkon gehaald hebben? Ah, geen zorgen dus. Dan kan ik ze gewoon gaan zaaien.

Links