Eindelijk serieus genomen

Emoji Me

“Bent u verder gezond?” vraagt de arts in opleiding terwijl hij naar het computerscherm blijft kijken. “Nou, eh…,” aarzel ik. “Ik heb ME.” Dat levert in ieder geval oogcontact op, evenals een vragende blik.
“Het wordt ook wel het chronisch vermoeidheidssyndroom genoemd,” vervolg ik terwijl ik me inhoud om daar geen uitgebreid en opstandig verhaal aan toe te voegen. Ik ben inmiddels oud en wijs genoeg om belegen emoties buiten het gevoelige en onbegrepen onderwerp te houden.

“G e z o n d,” articuleert de arts langzaam terwijl zijn vingers muis en toetsenbord bedienen. Wàt?! Nou ja, never mind. Ik zit hier voor iets anders en nu ik eindelijk iets mankeer wat serieus genomen wordt, iets te serieus zelfs, mag ik niet ondankbaar zijn. Het punt is alleen dat ik deze kwaal helemaal niet wil hebben. Ik had het niet verwacht en ik moet het niet. I object, Your Honor.

“U heeft dus botontkalking,” zegt de arts. “En fors ook,” voegt hij er bijna bestraffend aan toe. Er waren rondom de scan die ik kreeg toch al aanwijzingen. Zo kwam ik überhaupt in dat apparaat terecht omdat ik boven een bepaalde leeftijd was en een maand of wat eerder bij een flinke val zowel pols als schouder had gebroken. En zo kirde de verpleegkundige die de scan verzorgde dat ze wel alles zag maar niks mocht zeggen en bleek ik volgens haar meting twee centimeter gekrompen, vergeleken met de lengte op mijn paspoort.

“U moet aan de vitamine D en ik ga u medicijnen voorschrijven,” zegt de dokter streng terwijl er al een recept uit de printer komt rollen. Ik ben hierop voorbereid en vis een briefje uit mijn broekzak.
“Hebben we het dan over Bisfos…”, vraag ik struikelend, “…fonaten?” Ik doe zowel mijn best op het woord als op mijn vastberaden en zo intelligent mogelijke blik. Van tevoren heb ik me namelijk ingelezen en ik sta niet echt te springen om die zware dingen. De vele bijwerkingen komen overeen met mijn ME-klachten en daar wil ik juist al jaren vanaf. Ook schijnt het niet voor niks te zijn dat deze pillen niet langer dan vijf jaar genomen mogen worden. Er is een verhoogde kans op slokdarmkanker en bovendien gaan er geruchten dat de gebruikelijke scan er weliswaar van opfleurt, maar dat de kwaliteit van de botten juist achteruit gaat. Met mogelijk méér botbreuken tot gevolg.

Al speurende kom ik een hele anti-beweging op het spoor en hoewel de complottheorieën ook mij te ver gaan (het is allemaal bedacht om iedereen aan de osteoporose-drugs te krijgen: kassa!) lukt het me niet om alle informatie naast me neer te leggen.
Aan de andere kant schetst de arts mij een droevig beeld voor de toekomst. Een visioen van breuken, afhankelijkheid, bedlegerigheid, longontstekingen en mogelijk een vroege dood. Dank je wel, dokter in opleiding, dan houd ik het liever bij de ME.
“U wilt de afdeling hierboven niet zien,” vervolgt hij fanatiek. Nee, inderdaad. Goed opgemerkt.

Thuis google ik nog wat meer en schrijf een half notitieblok vol met wat ik allemaal zelf kan doen. De arts heeft met geen woord gerept over beweging, speciale oefeningen of voeding.
Ik kijk nog eens goed naar de bijsluiter en blijk het goedje in de huidige vorm helemaal niet te mogen gebruiken. Dan neem ik een besluit. Ik ga alle gelezen gezondheidsadviezen opvolgen: de oefeningen, het wandelen, de voeding en de supplementen. De angst opzij.
Ik praat het uitstel goed met de gedachte dat als ik niet gevallen was, we van niks hadden geweten en nergens om hadden gemaald. Gewoon die kwetsbare schedel in het zand.

Maar ik stel mezelf wel een tijdslimiet. Als bij de volgende scan blijkt dat mijn eigenwijsheid geen sterker bot heeft aangemaakt, dan heb ik geen keuze. Dan gaat deze over haar eigen lijf beschikkende dame aan de spuiten. Als vóór die tijd mijn fragiele botjes tenminste nog niet op een hoopje zijn geveegd.
Gewoon een kwestie van niet vallen. En niet verder krimpen, want dan heeft deze kabouter sowieso geen bestaansrecht meer.

Net als ME/CVS dat volgens arrogante assholes nog steeds niet heeft.

Emoji Me

(Met dank aan Miriam)


Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van Apple’s App Store. Jouw aanschaf via mijn blog kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om de genoemde app zelf op te zoeken! Overigens is Emoji Me gratis te downloaden).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s