Muziek op zondag (deel 18)

Luisteren

Een duo dat bij elkaar kwam voor de muziek van een autoreclame. Nadat kijkers tijdens die korte commercial massaal op zoek gingen naar de muzikale makers, ging het balletje rollen.

HAEVN

We hebben het over de mannen van HAEVN. Man, man, wat mooi.
Wat? Die ogen? Zeker, die ook. Maar ik heb het vooral over het nummer Other Side of Sea. Op YouTube is één van de vele lovende reacties:

‘Perfection, always touching the depths of the soul.’

Daar kan ik me helemaal in vinden. Mijn advies: oortjes in, volume omhoog, video op groot en koppen dicht:


Links

Kun je een vinger laten groeien?

Emoji Me

Tijd voor een leuk experiment. Kun je een vinger laten groeien?

Ga weg! Wat?!

Ik heb onderstaande foto met uitleg al eens op Facebook geplaatst en iemand weigerde het testje omdat het gewoon niet kàn. Een ander ging uiteindelijk overstag, stond verbaasd, maar wilde het ook niet geloven.

Ik heb het experiment uit boeken en video’s van onder andere spiritueel auteur Jack Canfield en chiropractor Frank Kinslow en alles wat ik weet is dat het te maken heeft met aandacht en energie.

Groei, vinger, groei!

Oké, daar gaan we:

  • Kijk naar de binnenkant van je polsen. Daar zie je een of meer lijnen over de breedte lopen, waar de pols eindigt en de hand begint. Gevonden?
  • Leg nu de polsen tegen elkaar met de lijnen precies op dezelfde hoogte en houd de handen als in een bidpositie. Geen zorgen, we gaan niet bidden.

Growing Finger

  • Kijk naar je twee middelvingers. Welke is korter? Kies die vinger; als ze even lang zijn, kies je zelf een middelvinger.
  • Haal de handen van elkaar en houd je hand met de kortere middelvinger voor je.
  • Kijk ernaar en concentreer je. Zeg één keer in jezelf terwijl je alle aandacht op de middelvinger houdt: ‘Deze vinger wordt langer.’ Houd die aandacht even vast. En nog even. Kinslow heeft het over een minuut, maar van ongeduldige Karin mag het ook iets korter.
  • Leg dan de handen weer tegen elkaar zoals op de foto, met de horizontale pols-lijnen weer precies op dezelfde hoogte. Tada! Een wondertje. Bij mij werkt het echt elke keer!

En bij jou?

(Met dank aan Canfield en Kinslow. Volgens eerstgenoemde moeten mannen nu niet teveel gaan hopen!)

Emoji Me

Links

Terug in de tijd (deel 4)

Deze week nemen we afscheid van een buur(t)man. Pas geleden deden we dat ook van een buur(t)vrouw, 52 werd ze maar. Beiden hoorden bij onze wijk en het voelt vreemd dat we hen er niet meer zullen zien.

Ik herinner me dat ik ooit iets over de vrouw heb geschreven en hoewel ze geen gemakkelijk leven heeft gehad en het beschrevene kenmerkend voor haar was, had ze natuurlijk ook een andere kant. Desalniettemin:

19 April 2006 – De sombere vrouw


Portret1

Ik zie haar regelmatig, de sombere vrouw. Ze is nog jong, in elk geval jonger dan ik, al zegt dat ook niet alles meer. Haar hoofd is meestal gebogen, staat nooit fier rechtop. Ze heeft het zwaar, telkens als ik haar tegenkom.

En heeft ze het niet zwaar, dan is ze wel boos. Het weer zit niet mee, de postbode is te laat, haar man is vervelend of haar kind zwerft op straat. Haar longen zijn niet goed en haar hart staat op het punt van begeven. Haar enkels houden vocht vast en haar nagels breken zo af.

De zon schijnt nu, maar straks is er weer regen. Het is koud en haar oude stiefvader ligt op sterven. Maar de man knapt wonder boven wonder op en nu heeft ze het nog zwaarder, want wie rekende daar nog op?

‘Goedemorgen, Wanda!’ glimlach ik haar zo mogelijk nog breder toe vandaag. Ze antwoordt zacht mompelend en haar schouders hangen naar beneden.
‘Eindelijk een lekker zonnetje, hè?’ gooi ik er bovenop omdat ik het niet kan laten.
‘Ja, maar dat duurt hier nooit lang,’ zegt ze terwijl ze misprijzend naar de kleine wolkjes tuurt.
‘Dan genieten we er nu maar even extra van,’ roep ik achterom. Volgende keer krijgt ze weer een meelevend knikje en een luisterend oor. Maar vandaag even niet. Vandaag wandel ik door.


Rust in vrede, W.
(Naam aangepast)

Muziek op zondag (deel 17)

Gisteren overleed een buurman met wie Erik en ik goed contact hadden en de buurt zal niet hetzelfde zijn zonder hem. Hij was iemand die alles uit het leven probeerde te halen en toevallig had ik voor vandaag een nummer en video klaarliggen met een prachtige tekst over de noodzaak om het leven te koesteren.

Zoetsappig

Dat nummer kwam afgelopen week op mijn pad en ik vind het mooi. Maar altijd als ik meer van de betreffende zanger hoor, dan vind ik het geheel ondanks de geweldige teksten en prachtige stem te zoet. Dus schoof ik het toch terzijde en plaats ik het als bonus bij de links onder dit blog.

Mandoline Orange

Welk nummer wordt het vandaag dan wèl?
De mooie song van een band die door mijn goede vriendin Spotify werd voorgeschoteld toen ik gewoon wat aan het neuzen was in voor mij onbekend materiaal.

Die onbeweeglijke muzikanten? Die komen nog tot leven, al is het maar even:

De buur(t)man had eigenlijk ook een Heart of Gold. Rust zacht, lieve U.


Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van Bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om de besproken muziek zelf op te zoeken!)

Koken uit: De vegarevolutie

Soms pakt een offday goed uit.
Zo tank ik vandaag even bij met een lekker kopje thee en een paar opgenomen tv-programma’s waar ik anders niet aan toekom. En besluit ik daarna om eindelijk eens wat met mijn bibliotheekboeken te gaan doen.

Banaan-havermoutkoekjes

Ik open De vegarevolutie van Lisa Steltenpool en begin met haar Minipowerkoekjes to-go. To-go? Ik ga nergens naartoe, maar ik neem aan dat ik ze thuis ook wel weggeknaagd krijg. Ook ben ik niet vegan of vegetarisch, maar ik houd wel van lekkere recepten uit die hoek. Voor min of meer gezonde koekjes kun je me trouwens altijd wakker maken.

Ik blijk alles gewoon in huis te hebben, dus prak ik een banaan en meng die met notenpasta, havermout, extra pure chocolade en rozijnen. Een snufje zout en uit eigen beweging – hoe creatief – een druppeltje ahornsiroop. Hup, de oven in met die bruine hoopjes, want ik ben benieuwd.

Banaan-havermoutkoekjes uit De Vegarevolutie

Een kwartier later grijp ik vastbesloten in het proces van afkoelen in en proef één koekje. Een half uurtje verder is de helft al op. Niet van dat ene koekje, maar van de hele stapel. Minipowerkoekjes to-go? Het blijken de lekkerste thuisblijfkoekjes tijdens een offday. Die Lisa Steltenpool. Dank je wel.

Òp naar haar Banaan-walnotenpancakes. En haar Gegrilde-paprika-pestotosti. Of haar Quinoasalade met avocado en pistache. En anders wel de Gekruide linzensoep met pompoen en kokosroom.

Òp naar de bieb-app om dit boek even drie weken te verlengen. En wellicht òp naar de goed bewaarde boekenbon in mijn bureaula.

Links

(Ik ben aangesloten bij een partnerprogramma van Bol.com. Jouw aanschaf via mijn blog kost je niks extra, maar kan mij een kleine commissie opleveren. Voel je echter vrij om het genoemde boek zelf op te zoeken!)

De SIMPLES-serie van The Minimalists

In een eerder blog kon je aflevering 1 van de leuke korte filmpjes uit de serie Simples zien. Ontsproten uit het brein van Joshua Fields Millburn en Ryan Nicodemus, ook wel bekend als The Minimalists.

Give me the money

Vandaag een nieuwe aflevering, die nog geen twee minuten duurt en over geld gaat:

Zooi

Hee, minder is meer, maar laten we eens gek doen en nog een deel kijken. Zes minuten:

Belerend? Een beetje misschien.
Maar ik herken dat waardevolle. Dat als je in je huis door minder spullen hoeft te waden, dat wat overblijft dan meer gaat betekenen. Dat ervaringen gelukkiger maken dan spullen. Dat sparen voor iets kostbaars behalve iets om naar uit te kijken ook plezier geeft en je het felbegeerde item daarna langer laat koesteren.

I agree

We nemen leningen omdat we de spullen nu willen. We gooien tassen vol prullaria omdat het goedkoop is en we immers niet weten wanneer iets bij de Action uit het assortiment gaat. Alles voor de heb.

Nee, die Joshua en Ryan zijn niet gek en ik vind hen leuk. I agree, Your Honor. En dat schrijf ik op mijn mooie, lang gewenste en bij elkaar gespaarde iMac. Want soms wil je beter en fijner. Sprankelender, handiger, creatiever, leuker.

En Windows beschouwde ik al een tijdje als crap.

Emoji Me

Links

Opgeruimd maakt vrolijk

Dan schud je het maandagochtend-gevoel van je af, je ruimt wat op en poetst de vloer voordat je aan je bureau en achter je computer plaatsneemt en bent in je nopjes omdat er zichtbaar fris resultaat is en je hebt doorgezet.

De kater

Met chronische ME lijkt het regelmatig of je een zware kater hebt, terwijl je de zondagavond gewoon truttig vroeg je nest bent ingedoken zonder een kroeg van binnen te hebben gezien, laat staan gezopen. Maar laten we ons liever op die leuke nopjes concentreren, want ik ben gewoon snel blij en dat gevoel brengt meer goeds voort dan gezucht en geklaag.

De buurvrouw

Zie je wel! De bel. Vanuit mijn gedweilde gang zwaai ik positief gestemd de deur open en daar staat de redelijk nieuwe, jonge en vooral aardige buurvrouw. Ze heeft mooie bloemen gekregen, maar is te weinig thuis om ervan te genieten. Of ik ze in mijn (lekker opgeruimde) huis wil?

Klein geluk

Wa dachte gij zelf?
Dank je wel, leuke buurvrouw! Dank je wel, grappig universum!

Links