Plantenstekjes via Marktplaats

Wa zede gij nou? Stekskes van kamerplanten via Marktplaats? Werkt dat?

Jazeker! Ik had er twee jaar geleden al eens een stekje van een Pilea (de zogenaamde Pannenkoekplant) vandaan en dat leeft nog steeds:

Pilea Pannenkoekplant

Sterker nog, er komen op dit moment kleine pannenkoekjes tevoorschijn die ik straks zelf weer kan stekken.

Fran

Stekjes via Marktplaats

Deze keer stuurde een aardige Fran uit Leeuwarden me drie gewilde stekjes. En hoe!

Plantenstekjes via Marktplaats

Ze waren zorgzaam in een bedje gelegd en liefdevol ingestopt ingepakt. Het Chinees Lantaarnplantje, een erwtenplantje (beide hangen inmiddels in een geknoopte plantenhanger voor het raam) en een lieflijke Fittonia in lichtgroen en roze.

Plantenstekjes via Marktplaats

Nu nog in leven houden. Dat doet me denken: het rolgordijn moet even een stukje omlaag, want de zon is er weer en daar schijnen de lantaarnstengeltjes niet van te houden. Ook is het weer tijd om de bonte blaadjes van de Fittonia te besproeien.

Aan Fran zal het in elk geval niet liggen!

Links

Breda Drijft – Re(néetje)

Breda Drijft - Schilderij Renée

Tijdens ons avondrondje bleken we gisteren te laat voor het evenement Breda Drijft, maar we konden de bootjes nog zien op een prachtig doek waar nèt de laatste hand aan werd gelegd.

Néetje

We raakten aan de praat met illustrator Renée van den Kerkhof, die vanaf de vroege middag bezig was geweest aan het schilderij op alleen een colaatje en een koek. Renée maakt projecten op verzoek en heeft ook werk verricht voor de rechtbank en in de Tweede Kamer.

Meer info is te vinden op haar website: Neetje.nl.

Daar schrijft ze onder andere:

‘En ik ben best lief hoor, dus als je een vraag hebt, stel die gerust!’

Dat bleek, want toen wij afscheid namen en zij haar boeltje pakte om op weg te gaan naar een fatsoenlijke maaltijd, staakte ze die actie om wederom alle tijd voor nieuwe geïnteresseerde kijkers te maken.

Links

Twitter is leerzaam

Zoals alle social mediaplatforms* heeft Twitter voor- en nadelen. Er zijn levendige discussies te volgen, grappige ‘draadjes’ waar je van de ene leuke opmerking in de andere rolt, maar er is ook haat en nijd.

Vraag en antwoord

En je vindt er – zo ontdekte ik gisteren – antwoord op allerlei vragen. Zo las ik een tweet van de NOS met het bericht dat een crematorium in Nederland tijdelijk moest sluiten omdat er radioactieve stoffen waren vrijgekomen bij een crematie.

Ik volgde de link en las in het artikel dat er gewoonlijk ‘aanvullende maatregelen’ worden genomen als een patiënt na behandeling met zulke stoffen binnen een jaar overlijdt. Dat was nu blijkbaar niet gebeurd.

Dan wil ik het weten. Wat zijn die aanvullende maatregelen eigenlijk? Hoe krijgen ze die radioactieve stoffen uit een lichaam? Dus ik stelde de vraag. En kreeg antwoord van een persoon die bij het RIVM werkt en bij zijn twitteraccount aangeeft iemand te zijn die ‘geniet van het leven, een goede grap, wetenschap en alles wat radioactief is.’:

Schermafdruk Twitter voor blog

Ah, natuurlijk!

Schermafbeelding Emoji Me

Altijd fijn om de nieuwsgierigheid leergierigheid gevoed te zien. Moge de overledene ook rusten in vrede.

*Nu alleen nog ergens zien te vinden of het social media-platforms, social mediaplatforms of social media platforms is. Nog niet gelukt namelijk, maar dat laatste lijkt me niet. Misschien ook eens op Twitter informeren.

Link

Internationale lobby eist onderzoek naar fysieke oorzaak ME/CVS

(Blog op M.E. Centraal. Met dank aan Anita)

Onder die titel verscheen zojuist de achtste beschouwing van de Monitor over ME in Nederland, onder het paraplu-begrip ‘chronisch vermoeid‘.  In deze aflevering staat de brief van 73 binnen- en buitenlandse ME-experts aan minister Bruno Bruins en de leden van de vaste VWS kamercommissie centraal. Deze brief werd tijdens de meeting op 11 juli j.l. van patiëntenvertegenwoordigers met drie stafleden van minister Bruins kort besproken en in zijn geheel mét concrete voorstellen aan hen overhandigd door de Groep ME Den Haag.

De Monitor-redacteuren/journalisten Bastiaan Hetebrij en Sietze van Loosdregt staat voor ogen het onderwerp ME/chronische vermoeidheid vanuit zoveel mogelijk maatschappelijke aspecten onder de aandacht te brengen. Omdat de implementatie van de aanbevelingen van de Gezondheidsraad nog maar in de beginfase is, valt te verwachten dat meer afleveringen zullen volgen.

Hieronder de tekst van die van vandaag.

View original post 568 woorden meer

De sandalen met plateauzool

Het is een zwoele zomeravond en Erik en ik hebben afgesproken om nog een rondje te gaan maken. Ik sta met mijn fiets voor zijn deur en rol alvast de broekspijpen van mijn luchtige, witte broek op zodat mijn benen onderweg een beetje zon kunnen pakken.

Jezus!

Nu vallen ze nog meer op, mijn zwarte sandalen met plateauzool. Ik heb ze al jaren, maar draag ze zelden omdat ik ze te grof vind. Wel zitten ze lekker en – niet onbelangrijk – ze maken me wat groter. Ik had bewust nog wat op en neer gehupst om het hoogteverschil te testen toen ik het klittenband van de eerste om mijn voet had geplakt. Als ik de broekspijpen had laten hangen, hadden mijn benen met deze broek en dit schoeisel zelfs enorm veel langer geleken.

‘Mooie Jezus Nikes,’ zegt Erik als hij naar buiten komt en de zwarte monsters ziet. Hij noemt álle sandalen Jezus Nikes, maar als ik zeg dat ik al tijden twijfel of ik ze weg zal doen, zegt hij dat ze leuk staan. Ik weet het nog zo net niet.

Op weg naar slappe slippertjes

We zijn een stuk onderweg als ik voel dat er iets op mijn trapper zit.
‘Wat doe je?’ vraagt Erik als ik een beetje begin te slingeren. Ik heb nog niet geantwoord of van beide sandalen valt op precies hetzelfde moment aan de voorkant een brok plateauzool af. Ik stap af en probeer erop te staan. Dat is geen succes en geen gezicht. Nou ja, niks aan te doen, dus laten we maar verdergaan.

Nog geen vijf minuten later vallen ook de stukken zool aan de achterkant tegelijkertijd op de grond. Wat?! Weg plateau! Wat overblijft, zijn slappe slippertjes die alle richtingen op wapperen als sokken aan een waslijn. Ik gooi de gevallen onderdelen in een afvalbak en omdat de trappers nu zeer doen aan mijn voeten, keren we huiswaarts om het schoeisel te vervangen. Eerst probeer ik op blote voeten te fietsen, maar dat is geen optie. Dus gaan de overgebleven dunne slippertjes er weer onder omdat ze netjes blijven hangen met het klittenbandje.

Midden op de weg

En dan vallen ze, bij het oversteken, synchroon verder uit elkaar. ‘Wacht!’ roep ik naar Erik. Midden op de weg stap ik weer van mijn fiets en raap de resten bij elkaar terwijl een rij auto’s wacht tot ik onhandig naar de overkant ben gehobbeld. Lachend kijken we naar mijn voeten. Mijn stoere, kolossale, hoge sandalen zijn niet meer. Mijn vragende twijfel of ik er afstand van zou moeten doen is door het universum beantwoord. Misschien hebben we Jezus wel beledigd.

Dus daar sta ik. Met alleen nog zwarte, stoere, comfortabele enkelbandjes.

Van plateau-sandaal tot slappe slipper

Daily walk – Het regenboogpad

Regenboogpad

Ik noemde het vorige week geopende regenboogpad in het park al even. Hier is het. Tada!

Bewustwording en acceptatie

De vrolijke kleuren zijn aangebracht om gesprekken op gang te brengen en bewustwording en acceptatie te bevorderen. Van wat en wie? Bewustwording van het feit dat we allemaal gelijk zijn en dat iedereen er mag zijn, niet alleen op dat dertien meter lange pad. Acceptatie van onder andere hetero’s, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders. Zij hebben geen ziekte en behoeven geen genezing. Dat brengt me wel tot een andere groep die met de nek wordt aangekeken.

Een extra veeg baan

Omdat ik een ontploft topic op Twitter volg, stel ik voor dat we nogmaals de verfkwast ter hand nemen en er ook een dikverdiende (loon)strook voor de arbeidsbeperkte medemens zoals de werkende Wajongers aan toevoegen. Ook zij zijn gelijkwaardig aan de geluksvogels die gezond zijn, maar ervaren dat niet zo en voelen zich in de kou gezet.

Welke kleur, jongens (en meisjes)? Ja, die van de VVD valt af.

Links

In beweging (deel 1)

Of het nu om handwerken gaat, schaakles, kookinspiratie of het lakken van je nagels: internet is al jaren een schatkist; tjokvol informatie, uitleg, video’s en wat dan ook op welk gebied dan ook.

Qigong: lekker blijven staan

Zo start ik YouTube ’s avonds weleens voor een potje tsjiegong om de energie lekker te laten stromen of om te ontspannen. Ik houd er niet van om op een mat te liggen en daarom is deze rustige bewegingsleer voor mij ideaal. Gewoon fijn rechtop rare oefeningen doen.

Laatst stuitte ik op onderstaande video. Ongeduldige types kunnen naar 1 minuut 30 doorspoelen om te beginnen met een ademhalingsoefening en naar 3 minuut 02 om te beginnen met de ‘actie’:

Ik heb ineens een creatief idee. Volgende keer ga ik wel liggen, maar dan in bed. Oortjes in en stilletjes een beetje naar die trage stem luisteren. Volgens mij kun je daar heerlijk bij in slaap vallen, zonder te bewegen. Hoogstens de knieën even buigen, richting foetushouding.

Is Qigong of deze video jou te soft?

Prepare to qualify!

Dan gaan we volgende keer over op iets pittigers. Ben je vrouw? Doe mee. Check even of je geschikt bent.

  • Heb je lange mouwen? (Met deze hitte? Ga weg!) Trek uit dat shirt.
  • Ga even staan als je ruimte nodig hebt.
  • Breng je handpalm naar voren, richting monitor, telefoon of tablet.
  • Zwaai enthousiast naar mijn blog alsof je mij heel goed kent en enorm blij bent dat ik je weer iets inspirerends te lezen en te kijken heb aangeboden.
  • Laat je hand het werk doen en breng je ogen naar de achterkant van je bovenarm.
  • Wiebelt daar iets? Klotst er een hangende massa fanatiek heen en weer? Heb je de gevreesde ‘kipfilets’ daar allesbehalve diervriendelijk bengelen?

Dan gaan we qua armen op de veganistische toer. See you soon.

Schermafdruk app Emoji Me

(Wordt vervolgd)

Afval op straat

Eergisteren schreef ik al dat er onderweg veel moois te bekijken valt, maar dat op straat niet altijd alles rozengeur en maneschijn is.

Afval

Het tafereel hierboven komen we de laatste tijd vaak tegen. Nu zijn dit tijdelijke containers in een gebied waar aan positieve plannen gewerkt wordt, maar we zien het op veel locaties. Zelfs in mijn eigen, niet lang geleden opgeknapte straat.

A-sociaal

Daar hebben we behalve nieuwe glasbakken sinds een aantal maanden ook ondergrondse vuilcontainers. Ja, er was in het begin wat pech met de pasjes en soms zit er iets klem. Maar er zijn twee bakken, dus als de ene niet open wil, dan schuifel je een meter opzij voor de andere. Lijkt mij.

Elke dag opnieuw liggen er weer al dan niet lekkende vuilniszakken naast, in de felle zon. Met gratis extra groen-glimmende vliegen op het balkon. Bijna elke dag wordt er karton bijgegooid en als we geluk hebben ook grofvuil.

Plakzooi

Ga dan maar eens als burgertrut je vuilniszak wèl in die bak deponeren waar alles plakt en ruikt en je met moeite je schoenen van de stoep lostrekt om je weer uit de voeten te maken. Maar er is nog geen vloekwoord op je lippen verschenen, of de gemeente komt weer langs om deze keer ook de omgeving van de bakken schoon te spuiten. Ik neem mijn petje ervoor af.

Zeg het op Twitter

Schermafbeelding Twitter

Met een leuke reactie:

Schermafdruk Twitter

En nog geen twee uur later zijn er opnieuw vuilniszakken en karton gedumpt.

Drukbezet plekje

Hee, gansjes, zeggen jullie er eens wat van! Kunnen we jullie niet inzetten? Beetje op de uitkijk en zo? En als iemand er dan toch graag een zooitje van maakt, linea recta in de aanval en massaal onderschijten?

Niet typisch, wel Tuinzigt (deel 2)

(Vervolg op een eerder blog)

Muurschildering

De Bredase wijk Tuinzigt wordt steeds mooier zo. Alweer een prachtige muurschildering met deze keer drie grote vlinders die in de hoogte de hele gevel van een flatgebouw in beslag nemen. Ze zijn gemaakt door een Franse straatkunstenaar en in het echt veel levendiger dan op mijn foto.

Kunst en cultuur met een muziekje erbij

Wat zijn dit toch geweldige, vrolijk stemmende, initiatieven. Zo wordt er vandaag verderop in Breda een net geschilderd regenboogpad in ons favoriete park geopend en vinden daar vanaf vanavond ook weer de zomerse dinsdagavond-concerten plaats: de zogenaamde PalmParkies. Heerlijk. Laat die gewenste regenbuien maar even tot morgen wachten.

Geen pracht en praal

Helaas is niet alles op straat rozengeur en maneschijn. Maar bewijs daarvan bewaar ik tot morgen of overmorgen. Vandaag is mooi. Vandaag is vlinders. Muziek. En magische regenbogen.

Links